dægradvöl og dægurlög

andandi

2010-05-21T20:55:00.003Z

Kvöldsólin gerir laufblöðin ógurlega skær svona þegar liðið er á maí.
HÆ. Ekkert amalegt að það styttist í sumarfrí. Prófum lauk í dag. Nú er bara að ganga frá. Mér finnst gaman að ganga frá. Sérstaklega eftir á, þegar ég er búin að ganga frá. Það hreinsar líka til í hausnum á mér. Líkami og andi, andandi.

Nokkur atriði til afreka yfir Hvítasunnuhelgina: matarinnkaup, yoga, bókabúð+útskriftarveisla, Húsdýragarðurinn (get ekki verið þekkt fyrir að 2ja+ ára barnið hafi aldrei komið í HDG eða í tæri við lítil lömb og unga og önnur dýraafkvæmi), sund, Kaffiboð á gamlar slóðir, Lísa í Undralandi, athuga með lakk á snagann, hengja upp 2 ljós. Almenn gleði og grænka. Vei sumarið er næstum því komið...

Tilraunastofan

2010-05-07T22:34:00.003Z

Á góðum stað á góðri stund. Nú loksins kalla ég þetta vor. Ilmurinn, birtan og það að geta verið úti án þess að verða úti. Náttúran kallar á mig. Ég verð komin í sumarfrí áður en ég veit af. En ég er nú aðeins byrjuð að laumast í náttúruna sem er svo mögnuð vera.

Umpottaði kálinu mínu í dag og það lítur svolítið slapplega út eftir að það er komið í stærri potta. En ég trúi að þetta séu harðgerar plöntur... en ekki hvað? Næst á dagskrá þegar þær eru búnar að venjast stóru pottunum er að þjálfa þær í útiveru. Taka þær inn á nóttunni.

Almennur hressleiki. Kaffið komið aftur inn í líf mitt eftir 3ja vikna kaffipásu! Byrjuð að lesa Hjómið eitt sem er frekar niðurdrepandi en spennandi samfélagsaðstæður. Bíð spennt eftir að sjá kynbættan lista B.F. Hlakka til morgundagsins. Ást og friður.

cinematic baaa

2010-04-20T21:07:00.003Z

jahérna hér. Hélt að ég væri að fara að hlusta á nýjustu Cinematic Orchestra en allt kom fyrir ekki. Hér er margt að gerast enda lögboðið vor fyrst sumardagurinn fyrsti er á fimmtudaginn. Nýjir einstaklingar hafa fæðst í þennan heim sem ég hlakka ógurlega til að kynnast. Velkomin í heiminn Emily og Moritz. 2 fersk krútt í Kanada til viðbótar. Mig langar til að fara og sjá vorbörnin í Húsdýragarðinum. Meeee. Baaaa.

Sinfóníutónleikar fjölskyldunnar þetta misserið voru sl.laugardag með SÍ og Maxímús Músíkmús. Fyrsta átrúnaðargoðið?

Vinnuvikan mín er ánægjuleg. Best er þó hvað hún líður hratt. Það er gaman og í gær lágum við á gólfinu í slökun og sólin skein inn um þakgluggana. Heví næs. Face er samt aðalorðið. Fail er líka svolítið að koma inn. Nemendur reyna að nota Face við öll möguleg tækifæri þó þau yngri skilji ekki alveg út á hvað orðatiltækið gengur.

Hér fer fram líkamleg-, tilfinningaleg- og hugarhreinsun sem virkar vel svona á vordögum þegar vindarnir blása og eldgosið gýs og askan svífur. Ég svíf.

Hlýddi á 2 erindi nýlega um vistvænan femínisma. Ég vil vera vistvæn. Er femínisti. Núna bíður mín tebolli og grein um fegurð í fyrirbærafræðilegum og femínískum skilningi. Lifið heil.

lítil afrek

2010-03-24T20:35:00.003Z

Dagurinn rann upp bjartur og fagur. Smá yoga á stofugólfinu í morgunsárið. Notaleg hafragrautssamvera og síðan út í skóla. Við röðuðum í stafrófsröð, orðunum sem við vorum að vinna með úr drekasögunni. Svaraði e-mail. Töluðum um þegar Jesús var handtekinn og Júdas Ískaríot sem sveik hann með kossi. Töluðum um eilífðina og endurfæðinguna, vorið og eggin og byrjuðum á páskaföndurskransi í kjölfarið. Átti fund með foreldra, annan með samkennara. Kenndi tölvur og tæknimennt í tvo tíma og komst m.a. að því að gott skipulag gerir allt betra fyrir mig. Fór á kennarafund og fékk köku. Fór heim og þvoði þvott. Hugsaði um hvað barnið skyldi heita. Hringdi til að stuðla að endurnýtingu barnafata. Út á leikskóla og síðan út í garð að tína köngla sem þekja grasflötina eftir storminn. Blés úr tveimur eggjum í fyrsta sinn eftir að hafa fengið leiðbeiningar frá leikskólakennurunum. Horfði út um gluggann og fékk mér rúsínu með s. sem var klóruð til blóðs í dag. Var þarna búin að þrífa sárin og bera smyrsl á. Horfði á parta úr Jungle Book á milli þess sem ég las blaðið og e-mail. Komst að því þegar a. kom heim að barnið heitir Anna Lee Mason. Nýjasti fjölskyldumeðlimurinn í Kanada, velkomin í heiminn. Borðaði chili pasta. Kúrði á teppinu með fjölskyldunni. Gekk frá eldhúsinu og bakaði brauð. Nú Ali Farka Touré á fóninum og sjónvarpsgláp í startholunum.

Þessi færsla er tileinkuð bróður d. sem ég er svo stolt af og vinum mínum sem hjálpa mér að sjá ljósið. ást og friður.

píkur og snjór

2010-03-08T15:30:00.004Z

8. mars Alþjóðlegur baráttudagur kvenna fyrir friði og jafnrétti - áfram konur og líka karlar! Kominn tími á nýtt hugsunarferli þar sem t.d. konur og menn bræðast saman í verur sem hafa bæði ,,kvenkyns- og karlkyns eiginleika" ef þeir verða enn fyrir hendi í framtíðinni (sem ég vona ekki) og t.d. að hugtakið ofbeldi gegn konum verði gamaldags hugtak sem var notað þegar heili mannkynsins náði ekki lengra... Friður fyrir alla. Er að byrja að lesa Á mannamáli sem ég nældi mér í á markaðinum ásamt Viðfangsefni í lífsgildum fyrir börn og Hjómið eitt. Mæli síðan með nýja dagblaðinu Róstur. Róstur-róstur-róstri-róstra? Róstur - róstur - róstrum - róstra?

Í þessu augnabliki þegar snjórinn hefur bráðnað hefur vorandinn blásið í mig nýju lífi. Fyllir mig von um vor. Sóldýrkandinn með vörn 30. Svo hlakka ég til tónleika kimono í Íslensku Óperunni á fimmtudaginn. Láttu sjá þig!

febrúarhrím

2010-02-10T20:47:00.002Z

Vindurinn feykir vetrinum á brott. Vindurinn minn feykir mér aftur í skólann. Í þetta sinn grunnskólann sem er a.m.k. frá árinu 1909. Nú í hlutverki umsjónarkennara með margt á sínum snærum. Nýtt fólk, nýir draugar, ný saga. Ég er mjög spennt og hlakka til. Skólabjallan hringir eftir hvern tíma og inn í þann næsta eftir hlé. Býð vind tímans velkominn að vera með mér.

Nýjustu afrek afkvæmisins eru að kunna að segja heimilisfangið sitt, telja upp á 10 og syngja endalaust. Að gráta er henni hugleikið þessar vikurnar. Móðurmálsblöndu má stundum greina eins og í: Dog þarna. Hún fer sjaldan í bað og er alveg frábær að öllu leyti. Nema þegar nei nei nei nei nei er þulið upp í belg og biðu og þegar hún tekur öskurköst sem yfirleitt má auðveldlega afvegaleiða.

Síðan bíð ég spennt eftir að heyra nýju Massive Attack plötuna. Annars er það bara eldhúsið sem bíður mín núna og undrauppþvottavélin sem þvær og þurrkar án þess að blikna.
Ást og friður.

púslið

2010-01-23T14:09:00.002Z

Margir hlutar úr púslinu hafa nú smollið saman. Samvera og samskipti okkar S.M.M. eru enn sem áður í stöðugri þróun og endurnýjun, en tempóið sem hefur skapast er gott. Hún er að verða meiri einstaklingur. Einkar ánægjulegt að fylgjast með því. Heill sé henni á morgun, 2ja ára. Ef til vill urðu þessi tímamót okkar í kjölfar búsetuflutnings sem gefur óneitanlega öllum í fjölskyldunni meira rými sem ég er óendanlega þakklát fyrir. Stórfenglegt.

Vegna alls þess góða sem umlykur mig er ég orðin endurvinnslufrúin til heiðurs umhverfinu og náttúrunni. Nú er blá pappírstunna í garðinum sem allur daglegur pappír + fernur fer í og önnur tunna fyrir rusl (annað en pappír, gler, plast, ál) og það er strax mikill munur á fjölda ruslapoka. Þetta er gaman og ég vil gera meira. Eitt skref í einu. Sé samt alveg moltugerð úr lífrænum úrgangi í garðinum í sumar.

Veðrabrigðin í Janúar hafa verið með ólíkindum. Það er spennandi en jafnfræmt ógnvekjandi að vera í miðri klíð þegar jörðin er að kljást við áhrif hlýnunarinnar. Er ekki búin að sjá Avatar en mig langar pínu en mig langar ekki neitt á Facebook. Afmælisundirbúningur í fullum gangi. Gleði og hlýja og ilmandi ilmur úr eldhúsinu.

Nýtt tungl

2010-01-16T20:38:00.002Z

Lamb í holu

Nauðsynlegt við eldamennskuna:
Lambalæri
Slétt yfirborð
Skóflu
Steina neðst í holu
Álpappír sem lærunum er margvafið inní eftir að það er búið að marinera lærin í einhverjum gordjöss jurtum og olíu.
Kol
Kolavökva
Góða hanska til þess að tína kartöflur uppúr holu og snúa læri.

1. Grafa holu. Geyma torfuna fyrir lok.
2. Steinar neðst
3. Álpappír
4. Góð Kol (5 pokar f. 3 læri) 1 kolapokinn er látinn í holuna í bréfpokanum, sem nýtist sem eldkveikur
5. 1 l kolavökvi
6. Kveikt í eftir að kolavökvinn hefur vætt kolin. Kol eiga að vera a.m.k. grá, jafnvel rauð áður en lamb er sett á og holu lokað með torfunni sem var skorin til við gerð holu.
7. Lamb og kartöflur sett á kolin á sama tíma. Lambi snúið á 20 mínútna fresti 3svar sinnum / eða lambi snúið 2svar sinnum á 30 mínútna fresti. Gott að hafa kjöthitamæli.

Ég get svarið það að mér finnst nánast vera vor. Þannig gæti maður næstum því gert uppskriftina hér að ofan, þó meiri sé stemmarinnn að gera hana á sumrin. Var sumsé að afrita þessa uppskrift úr dagbók 2009 í annað haldbærara form. Get látið mig hlakka til að grafa lamb í holu 2010.

Gleðilegt nýtt ár.

ljósahátíðin

2009-12-23T00:02:00.002Z

Elsku vinir nær og fjær. Jólakortið í ár er þetta:

Megi hátíðarnar vera ykkur friðsælar.

Og síðan er alltaf plús að vera svona heppin eins og ég að hafa nóg að borða, hita, ljós og vatn og ást. Og auðvitað stemning að fá pakka. Gleði í poka frá leikskólaeinstaklingnum sem ég deili lífinu með. Fyrsta utanaðkomandi gjöfin til mömmu. Ný hlutverk hlaðast á mig og ég kasta gömlum á áramótunum. Brenni þau kannski með eldinum. Já, ég er dreki. Sporðdreki.

Að öðru jólastússi. Þá eru óopnuð jólakort í eldhúsinu. Veit ekki hvenær við búum til reglu um þau, en það er þó búið að opna nokkur snemmborin. Nú er ráð að ganga rösklega til verka, pakka inn jólagjöfum, fara í ísskápinn, ná sér í bita og njóta.

Gleðileg jól.
ak

litlir kassar

2009-12-09T15:30:00.003Z

Bara 17 kassar eftir til að taka upp.
Kannski ætti ég að gera 1 á dag til jóla... en þá yrðu 2 eftir.

Annars er jólaserían komin upp í setustofunni og ég búin að kaupa í konfekt. Mér finnast þessir dagar notalegir þegar dagsljósið lifir ekki lengi og maður getur notið kertaljóssins. Síðan er það bara gleði og gaumur í hjarta mínu og nýja plata kimono er flott, Easy music for difficult people.

Ljós og friður.

Kertaljós

2009-11-30T23:11:00.002Z

Gamlir veggirnir hafa verið málaðir. Þrekvirki. En ég er góður málari. Svo finnst mér líka mjög gaman að mála. Í nýafstöðnum flutningum hafði ég mottóið This is a simple move til hliðsjónar. Það virkaði vel. Enda umlykur okkur fjölskylduna ekkert nema gott fólk sem finnst gaman að hjálpa og taka þátt í mikilvægum breytingum fjölskyldunnar. Án ykkar hefði flutningurinn ekki verið eins smooth. Takk fyrir okkur. Mér finnst líka gaman að deila þessum breytingum með ástvinum. Nýtt rými til athafna. Stórkostlegt.

Hér er ég semsagt stödd við gamla eldhúsborðið í algjörlega nýju samhengi. Vá hvað það er gaman. Nýjir litir, ný horn, ný loft, nýjir gluggar, nýjar hurðir, nýtt klósett, nýtt eldhús og ný gleði.

Á morgun verður skápurinn olíuborinn. Kannski ég ryksugi uppúr honum fyrst. Dæmi um dæmigerðar hugsanir nýbakaðrar flutningskonu. Aðlögun fjölskyldumeðlima gengur vel. Sá yngsti sefur nú aðra nóttina sína vært í eigin herbergi. Mjög gott mál. Rými til að stækka á alla kanta.

Allt gott og blessað héðan frá kertaljósinu. Gleðilegan jólaundirbúning.

bláberjarokk

2009-10-02T11:01:00.003Z

Undrin gerast í eldhúsvaskinum.

Til þess að ná bláberjablettum úr fötum gerði ég eftirfarandi með undraverðum árangri:

1. sjóða vatn í katli
2. taka flíkina og strengja yfir skál, þannig að efnið er strekkt, gott að nota teygju til að festa.
3. hella sjóðandi vatninu úr hárri bunu beint á blettinn, láta renna vel og muna að hafa bununa hátt uppi.
4. endurtaka nokkrum sinnum þar til bletturinn hverfur. Ég notaði svona 3 katla af vatni á nokkra bletti.
5. þvo flíkina strax í vél.

Einföld húsráð fyrir einfalda náttúrulega bletti.
Ást og gleði og friður til ykkar. Góða helgi.

2009-09-30T21:58:00.000Z

In the infinity of life where I am,
all is perfect, whole, and complete. My life is ever new.
Each moment of my life is new and fresh and vital.
I use my affirmative thinking to create exactly what I want.
This is a new day. I am a new me.
I think differently. I speak differently. I act differently.
Others treat me differently.
My new world is a reflection of my new thinking.
It is a joy and a delight to plant new seeds,
For I know these seed will become my new experiences.
All is well in my world.

Louise L. Hay: You Can Heal Your Life.

appelsínugult dúndur frá Japan

2009-09-24T20:00:00.002Z

2 rifnar gulrætur
2 mtsk. hrísgrjónaedik eða eitthvað annað edik
2 mtsk. vatn
1 mtsk. soya sósa
1/2 tsk. sesam olía
2 cm Rifin engiferrót -

Allt í mixer og úr verður gómsætt appelsínumauk sem er frábært sem saladdressing. Hægt að bæta við pínu mjúku tofu til að fá meiri pung í dæmið. Dressingin geymist í viku ef maður er ekki með tofu í henni. Slurp.

Annars er ég bara í réttum og fíla það vel.
Gleði og friður.

síðsumarspistill

2009-08-13T23:02:00.002Z

Sumargæfan 2009 felst í því að sumarfríið mitt framlengist fram í september með því að dvelja á eyjunni Cape Breton í 3 vikur. Rólega magnast spennan. Sé fyrir mér að reyna að ná bláma vatnsins á pappír. Sé fyrir mér nóg af eldi. Nóg af jörð og nóg af lofti. Rými til að anda. Kvöldið eftir annað kvöld sofna ég á eynni. Enginn er eyland. Sú hugmynd hefur einmitt tekið breytingum hjá mér síðan ég var með Maðurinn er alltaf einn á heilanum. Nú er öldin önnur. Bókstaflega.

Alpha og Omega á fóninum. Mæli með nýútkominni plötu bróður míns, Þorvaldar Þórs Þorvaldssonar. Umslagið er fyrir augað og fer vel í hendi. Tónlistin fer vel í eyrum. Sérstaklega ef þér dáið djass. Mér finnst djass stundum erfiður en ég get líka átt ómótstæðilega djúsí móment með honum. En ég hallast að hugtakinu ást og segi því köld: ég elska djass.

Ein mamman sem ég hitti stundum úti á róló er ofursvöl og fer í djassballet. Annars er maður ekkert mikið að bonda svona á dýpra leveli við foreldra og forráðamenn barnanna á róló. Þetta er alveg búið að vera rólósumarið mikla, góð kynning á því sem koma skal. Næsta sumar vonast ég til að geta verið á bekknum. Bekknum á róló.

Ali Baba á Ingólfstorgi er núna uppáhaldsveitingastaðurinn minn. Innflutt Baklava nammigott í boxi á 350 kall. Hentug tækifærisgjöf. Spari fékk ég chili-heitt sushi í take-out á Sushismiðjunni niðri á höfn. Athugið sumarfríið er framlengt. 4 bækur komnar í töskuna. Jii hvað ég er spennt. Vonast til að fara sem minnst í tölvu. Bara vera.

8 8 23 28 32 32

2009-07-25T20:38:00.002Z

voru lottótölurnar sem ég veðjaði á í dag fyrir 1000 krónur. Ég veðjaði líka á gleði og gaman í sundi og í miðbænum í dag. Tapaði engu. Í miðbænum biðu líka eftir mér skór. Svona gerast kaupin á eyrinni stundum. Fór aðeins á tónleika á hjartatorginu í dag. Þar fannst mér vera samankomið fyrrverandi sirkús-fólk með barnavagna. Kannski tók ég bara svona mikið eftir því þar sem ég var með einn slíkan.

BRRuuuuummm Brruuum.
bababa = banana /i hjá afkvæminu um þessar mundir. Síðan er eins og orðin komist í tísku um stundarsakir og önnur taka við. Pizza í ofninum og ég á nýju skónum.

Kveðjustundin:
Gleði og friður til Seyðisfjarðar, í Þistilfjörð, til Suður-Frakklands (í megahitann) og að sjálfsögðu upp á Hrafnistu til ömmu sem átti afmæli í gær.

Fyrir vestan

2009-07-07T21:39:00.005Z

kríuegg

álfakirkjan í Æðey

Æðardúnn í Æðey

Grímsey

Tímaleysi og ferðafrelsi

2009-05-31T21:03:00.004Z

Gott að batteríið kláraðist í klukkunni á eldhúsveggnum. Það hefur gert mér kleift að njóta dagsins með ákveðnu frelsi frá tímanum. Samt er ég búin að standa mig að því margoft að líta upp eftir tímanum, þó batteríin séu búin og klukkan á hvolfi á kommóðunni.

Hvað ferðafrelsið varðar finnst mér frábært að foreldrar mínir taki glaðir við barnabarninu yfir nótt og fram á næsta dag því þá getum við skötuhjú verið saman, frjáls ferða okkar, eins og t.d. á föstudaginn á tónleikum og í tveimur partíum. Mér finnst math-rokk skemmtilegt og hafði mjög gaman af hljómsveitinni Me, The Slumbering Napoleon. Og ég og barnið lærum líka aðra hluti í annarra manna húsum sem hlýtur bara að vera gott mál.

Gleði og friður.

2009-05-25T09:56:00.002Z

Kona gengur niður götuna. Klædd í smart föt, milli 40 og 50 ára. Ég lít aftur út og þá er hún að bjástra við rúðuna á bíl í götunni og ég áleit sem svo að hún væri að fjarlægja stöðumælasekt af bílnum sínum áður en hún hélt af stað. Ekki var það svo. Hún fer að næsta bíl sem er bíll nágranna míns og bjástrar við rúðuþurrkurnar, skilur þær eftir uppistandandi og gengur sína leið.

Já ýmislegt hægt að gera í bítið á mánudagsmorgnum.

rolo

2009-05-14T14:43:00.002Z

Bræðraborgarstígur / Túngata
2 rólur í góðu standi
Kastali með rennibraut í stóran sandkassa
Vegasalt
Fjögurralaufasmára- jafnvægisgormur
2 bekkir mót suðri á steyptum sökkli – mjög traustir
Ruslafata – mjög nauðsynlegt fyrirbæri nema í þetta skiptið var hún yfirfull.
Gott rými

Update: búin að heimsækja þennan 2x aftur og enn var ruslið fullt og almennt soldið sóðó.

Grjótagata / Mjóstræti
Fínn bekkur
Rólur 2
Hús
Eftir að mynd af fólki að eðla sig birtist á netinu hérna um árið í þessu barnahúsi er ég ekkert of spennt að fara að leika þarna...

Landakotstún
Stórar ruslafötur
1 bekkur, vantar fleiri.
Konan með skeggið og enskumælandi með þýskum hreim eldri konan með staf.
2 rólur
1 vegasalt
1 lítil rennibraut
Mölin í kringum leiksvæðið fín, tekur athylgina frá ruslinu sem í henni leynist....

Freyjugata
Hreinleg möl?
1 bekkur
Engin ruslafata
Fín tæki:
Kastalinn góður
2 rólur
1 vegasalt
sandkassi
Jafnvægistæki sem S.MM fanst m jög gaman að, sat í miðjunni og lét mig um að hrista tækið.
Þrátt fyrir að allt grænt umhverfi vantar þá virtist þessi róló bara nokkuð góður, enda fórum við mæðgur yfir í garð Einars Jónssonar til að snæða matarkexið eftir viðburðaríkan dag í kastalanum.

Annars eru fleiri róló-ar sem ég á eftir að fjalla um, bíðið spennt! Síðan er síðan líka í viðgerð. Nýtt útlit birtist vonandi brátt... Hafið það gott í þessu fallega vori.

húslesturinn

2009-05-02T23:08:00.003Z

Bækurnar hafa verið vinkonur mínar að undanförnu og verða það líklega áfram því ég er með eintak af The Girl with the Dragon Tattoo/Karlar sem hata konur sem bíður lestrar.

Núna er það aftur á móti The Great Gatsby e. F. Scott Fitzgeral frá New York Ameríku í kringum 1920. Ég er búin að ætla mér það lengi að lesa þessa bók og fann núna frið til þess. Lifandi lýsing á lífi auðmanna þess tíma þar sem konurnar voru í ólíkum kjólum yfir daginn. Ég er svona hálfnuð og enn hefur bókin ekki hrifið mig sérstaklega, nema fyrir samfélagslýsingarnar.

Eric-Emmanuel Schmitt skrifaði þríleik þar sem hver ótengd saga fjallar um ólík trúarbrögð. Óskar og bleikklædda konan. Herra Ibrahim og blóm Kóransins. Milarepa. Nú hefur Bjartur gefið þennan þríleik út í einu hefti. Mjög stílhreinar sögur og falleg frásögn. Tilvalið fyrir pælarann!

Dave Eggers - What is the What?
Í formála er tekið fram að þessi frásögn gæti verið kölluð ævisaga, en að gefnu tilefni er hún skáldsaga. Tilefnið er að enn í dag eru margar sögupersónurnar bráðlifandi, fyrrverandi flóttafólk, núverandi flóttafólk, morðingjar, hermenn og margir aðrir sem upplifðu það að vera í Súdan í kringum 1990 og áfram. Þetta er saga manns sem byrjar í Súdan hvar þorpið hans er brennt og hann hrekst á flótta ásamt þúsundum ungra drengja. Foreldralausir ganga þeir frá Súdan og enda í flóttamannabúðum í Kenýa. Við erum að tala um hljóð næturinnar á sléttunum, drengi sem hverfa í gin ljónanna, marga líkfundi á veginum og ofbeldi af verstu sort. Söguhetja ver æsku sinni í flóttamannabúðum í a.m.k. 13 ár og fær síðan hæli í Atlanta, B.N.A. Hvílíkt þakklæti sem maður upplifir við lesturinn og mannlegur ömurleikinn og þjáningin birtast í öllu sínu veldi. Crazy saga, mjög þörf lesning.

Í spilaranum er það síðan Without Sinking Hildar Guðnadóttur. Mögnuð.
Þetta var menningarsjokk dagsins. Lifið heil.

kosningar

2009-04-16T20:54:00.002Z

Í heita pottinum í morgun fór maðurinn með tvö frumsamin ljóð fyrir mig.
Um kvótakerfið
og um útrásina (ort fyrir tveimur árum).

Bæði sagði hann vera hálfgerðan leirburð en þau voru bæði nokkur erindi. Eftir að hann lauk við að fara með fyrra ljóðið spurði hann mig hvort hann ætti ekki að fara með annað. Ég tók því fagnandi og þá komu tveir aðrir í pottinn. Við það fipaðist hann svo að hann hóf að fara með fyrra ljóðið á ný. Varð síðan mjög vandræðalegur þegar hann áttaði sig á mistökunum.

Kannski er hann vanur að fara með ljóðið um kvótakerfið á eftir útrásarljóðinu. En ég fór í gufuna með ljóð og leirburð í hausnum heim. Góður dagur.

Hverjir eru uppáhalds róló-arnir ykkar?

Tileinkað pöbbum

2009-04-02T23:33:00.003Z

Við pabbi vorum sammála um tónlistarviðburð kvöldsins. Sammála um það að þegar tónlistin vekur líkamann og verður ein með honum og smitast þaðan út í andrúmsloftið sem tónlistarfólkið síðan endurspeglar, þá sé tónlistin góð upplifun. Trans. Takk fyrir mig þþþ. Annars mætti pabbi bara með nýjasta hefti golf-tímaritsins til að glugga í við tækifæri á tónleikunum. Alveg eins og þegar sambýlingurinn mætti með krossgátu í fyrstu íslensku jólamessuna sína.

Ég er svo heppin að vera alltaf að læra eitthvað nýtt í gegnum barnið. Þannig höfum við pabbi tekið upp góðan þráð aftur og hann kemur og sér um S. tvisvar í viku þegar ég syndi með gamla fallega fólkinu. Enn hef ég ekki prufað vatnsleikfimina en tónlistin sem kemur undan plastpoka er sígild (Ellý, Haukur, Alfreð) og gaman að fara í sund með tónlist.

Af t-pabbanum í Canada er það helst að frétta að planlagt úthugsað aprílgabbið var hálfgert flopp, en ég er viss um að hann verði búinn að gleyma því að ári þegar kemur að því að úthugsa eitthvað nýtt og ólíkt því að hringja í yngsta barnið sem býr í öðrum bæ eldsnemma og biðja það um að opna fyrir sér þar sem foreldrarnir bíði fyrir utan og ætli að bjóða í morgunmat. Unginn var ekkert hress með þetta.

Unginn minn er hress. Vill vera með húfuna inni. Finnst það eitthvað töff... unglingurinn strax að birtast. Ætli erfðabreytt matvæli hafi áhrif á hraða og þróun þroskans?

Slægð ýsa - hvernig fara skal að

2009-03-24T21:12:00.003Z

Í kvöld var kennslustund hjá karli föður mínum:

1. Beittur hnífur
2. skafa af slímið af hreistrinu
3. Finna góðan stað, eins þétt upp við hausinn og hægt er til að skera hausinn af. Nýtnisjónarmið eitt ræður því hversu nálægt hausnum maður sker.
4. Þetta skref fyrir pempíur - skafið innan úr iðrunum til að hreinsa enn betur - þó þessi hafi verið slægð og búið að fjarlægja allt gumsið var enn pínu blóð og dót... eldrautt blóðið er merki um nýjan fisk, það lýsist eftir því sem fiskurinn er eldri, og blóðið verður svart við soðningu.
5. uggarnir klipptir af með skærum
6. Fiskurinn bútaður niður - ja kannski í svona 6 búta - sporðinum hent.
7. Vatn og salt sett í flatan pott / pönnu með loki
8. suðan látin koma upp
9. Fiskbitarnir útí - slökkt undir hellunni.
10. Fiskurinn tilbúinn þegar kjötið losnar auðveldlega frá beinunum.

Fyrir óvana er það pínulítil kúnst að leggja sér bitana til munns þar sem beinin eru enn í fiskinum, en það er auðvelt að sjá út hvernig beinin liggja og maður tyggur bara varlega ef maður er óöruggur.

nammi namm. Ýsu sem þessa má fá á verðbilinu 300 - 600 krónur og þessi elska dugði fyrir fimm og eina einsárs. Soðnar kartöflur, smjör og rúgbrauð nauðsynlegt meðlæti. Takk fyrir mig.

power to the interconnexion galaxy taxi

2009-03-22T20:43:00.004Z

Þegar við nálguðumst Melabúðina til að kaupa fiskinn laust þeirri hugmynd niður hvort það væri nú ekki við hæfi að baka eina Verkalýðsköku í kvöld. Ég minntist ekki á það og vatt mér inn til að ná í saltan steinbítinn.

Eftir að við höfðum matast sagði sambýlingurinn að hann væri að hugsa um að henda í Verkalýðinn. Þegar ég spurði hann hvenær hann hefði fengið hugmyndina, þá svaraði hann því til að það hefði verið á Hagamelnum þegar við nálguðumst búðina úr austri.

Hvar byrjaði hugmyndin?

Ekki að það sé eitthvað til að fara nánar útí, þá má ímynda sér að hægt sé að senda enn sterkari boð út um eitthvað sem maður vill virkilega. Gangi ykkur vel og notið máttinn vel!

Afmæliskveðja til kærrar vinkonu, meðal annars er hún þeim hæfileikum gædd að hún verður alltaf einu ári yngri þegar hún á afmæli. Og þá bíð ég bara eftir að Verkalýðurinn banki uppá með lúðrablæstri.

2009-03-19T22:47:00.002Z

Ég heyrði bolta driplað á gangstétt í dag sem er fyrir mér gott merki um að vorið sé á næsta leyti. Einhverra hluta vegna er ég heltekin af þörfinni fyrir að fá sumar og sól svona í áþreifanlega umhverfið mitt.

update

2009-02-26T21:00:00.002Z

Á fjórða og fimmta kvöldi tók ferlið minna en eina mínútu.
Getur það virkilega verið? Að eins árs barn fari bara sjálft að sofa no problemo baby? Ég er viss um að héðan í frá eigi svefn S.M.M. eftir að vera leikur einn og panta það hér með. Maður er sko alltaf að læra eitthvað nýtt. Gaman það og líka gengur bökun mjög vel. Listrænt frelsi voru orð tilvonandi eiginkonunnar.

Þegar ég heyrði umferðarfréttir utan af landi og lýsingum á ástandi vega tók ég til baka fullyrðingar mínar um vorkomu um stund. Þó vindar blási hér í kvöld er ég aftur komin í vorfílinginn!

Tímavörðurinn, kökugerðarkonan og vorlyktin

2009-02-24T21:56:00.004Z

1:33 er alveg dæmigerður tími til þess að kíkja á skeiðklukkuna. Þá er búið að aumka sér inni í rúmi í 1:33. 27 sekúndum seinna vind ég mér inn aftur til að bjóða góða nótt. Á þriðja kvöldi tekur þetta ferli 20 mínútur. Á þeim tíma er margt hægt að gera til að stytta sér stundir. Þvotturinn brotinn saman. Gengið frá í eldhúsi. Gengið frá dóti í leikstofunni. Góður tími sem nýtist einstaklega vel undir óvenjulegri músík. Vanir segja að maður megi ekki missa móðinn. Á endanum fer barnið sjálft að sofa til þess eins að vakna glatt og brosandi daginn eftir. Og auðvitað verður mamman líka glöð og brosandi. Alltaf að átta mig meira og meira á því að ég sé komin í nýtt hlutverk og mér líkar það vel.

Hlutverkið kökugerðarkonan er annað sem er nú í bígerð. Ég mun leggja ást, einlæga gleði og frið handa öllum, til viðbótar við uppskriftina. Ég vona að þeir sem njóti fái þá strauma í hverjum munnbita. Spennandi verkefni og í kvöld fékk ég mörg góð kökuskreytingarráð frá systur minni. Ég hef ákveðið að nota fersk bláber, kannski svona 13 á hverja köku sem ég lími með bræddu súkkulaði. Blái liturinn varð fyrir valinu til að tóna við brúðarkjólinn.

Síðan er ég ekki frá því að vorið sé ekki langt undan. Laukar komnir upp í Þingholtunum. Vottur af vorlyktinni berst úr órafjarlægð langt utan af hafi og tekur sinn tíma til að komast í land.

vetrarhátíð

2009-02-13T20:47:00.001Z

3 kindur í næsta garði hér í 101.
meeeeeeeeeee

Hrísgrjónasalat frá Bali

2009-02-09T21:15:00.001Z

Æði gott salad þar sem dressingin spilar skemmtilega á bragðlaukana.

Dressing:

½ bolli mango chutney (stóru bitarnir saxaðir niður ef maður nennir ekki að gera dressinguna í blandara)
2 mtsk. Edik (hrísgrjóna eða cider)
2 mtsk. Olía
2 mtsk. Ananassafi
1 mtsk. Soya sósa
1 hvítlauksrif (pressað eða skorið smátt)
1 tsk. Salt
Pínu Cayenne pipar.

Salat:

4 bollar af soðnum brúnum hrísgrjónum
1 bolli ananasbitar
1/2 saxaður laukur
2 sellerý stilkar skornir í bita
1 paprika skorin í bita
½ bolli rúsínur
Öllu blandað saman og dressingin út á.
2 bollar mung baunaspírur
1 bolli baby corn (fæst niðursoðið í dósum)
bætt varlega við salatið.
½ bolli ristaðar hnetur yfir allt í lokin.

saur og þvag

2009-02-08T20:43:00.002Z

Á Klambratúninu í dag skein sólin, þar var kalt og inni í safninu var margt um manninn. Skáklistasýningin er góð og ég hugsaði með mér hverstu sneddý þau voru sem stýrðu sýningunni. Að fá þetta forvitnilega safn listaverka sem öll fjalla um taflborðið. Frekar klassískt að nota dæmigerða húsmuni, mat og eldhúsdót sem skákmennina en þarna voru líka súrari verk auk eins eftir Damien formalínsgaur Hirst. Þrátt fyrir að S.M.M. hefði bara verið bleikrauðklædd spurði einn eldri hvort hún væri strákur.

Amma mín er með alshæmi eins og hún sjálf kallar það í daglegu tali um alla aðra en sjálfa sig. Í samræðum sem spunnust upp af Bréfinu vakti hún athygli á því að sauri og þvagi hefði verið beitt í mótmælunum. Ekki þrautsegju og staðfestu íslensku þjóðarinnar sem mótmælti og mótmælti. Svona er það nú, þegar allt kemur til alls er það úrgangurinn sem fólk man.

Bókin er Óreiða á striga sem ég svolgra í mig eins og ég gerði með Karitas án titils sem kemur á undan. Nákvæmar lýsingarnar eiga vel við mig, hvort sem Kristín Marja Baldursdóttir lýsir kolaeldavél, briminu, samskiptum, síldarsöltun, lífinu í París, Laugaveginum eða náttúrunni á fyrri hluta 20. aldar. Mæli með þessum skít.

Næst á dagskrá er að horfa á mynd um Simone og Jean-Paul. Þarnæst á dagskrá er að fara á námskeið hjá skattstjóra í reikningsskilum fyrirtækja, tónlistarnámskeið með S.M.M., kaffi, brauðbakstur, yoga, ganga og sumarbústaður. Nú og kannski detta inn í útvaldar myndir Óskars þetta árið og hingað til stendur Slumdog Millionaire uppúr. Bókin var líka æðigóð en hún kom frá B&B sem ég sendi bestu kveðjur. Ást og friður.

Fyrsta afmælið

2009-01-27T11:04:00.003Z

Banana Muffins | The Ingredients:

2 Tbs (30 gr) unsalted butter
2 oozingly, bulgingly heaping Tbs clear honey (60 gr)
1/2 tsp vanilla extract
2 Large, very ripe bananas
1 cup all-purpose flour (150 gr)
1 heaping tsp baking powder
1/2 tsp baking soda
1/2 tsp cinnamon
pinch of salt

Banana Muffins | To do:

1. Preheat oven to 190 degrees.

2. Melt butter, honey, vanilla extract in pan on low heat. Remove. Set aside.

3. Mash bananas in one bowl.

4. In another bowl, measure out flour, baking powder, baking soda, cinnamon, salt.

5. Mix melted-butter mixture with bananas. Then mix that into dry ingredients. Don't overmix. Stir a few times til you have "a not terribly attractive lumpy sludge, but don't worry about it."

6. Place paper cupcake cups into muffin trays. Fill 2/3 full of mixture. Bake in oven for about 20-25 minutes. Leave in pans for 5 minutes, then remove and cool. Makes 12.

rás 2009

2009-01-07T22:02:00.002Z

Í dag var mér hugsað til munaðarleysingjahælisins í Rúmeníu þar sem ég var sjálfboðaliði 1997. Barnið var búið að vera í rimlarúminu sínu að dunda sér hátt í klukkustund í mestu rólegheitunum. Ef hún hefði verið í öðruvísi rúmi hefði hugur minn líklega ekki hvarflað til Rúmeníu. Hryllingurinn á Gaza er síðan annar handleggur sem ég dvel mikið við þessa dagana. Nú og síðan 20 sentimetra snjór í Marseille við Miðjarðarhafið svona til að minnka mannfallið í þessum pistli. Fólkinu okkar í Berlín er kalt í 20 stiga frosti skv. símtalinu í gær. Á ekki alltaf að vera kaldara í norðri og hlýrra fyrir sunnan? Nóg af alþjóðavettvangi og hingað heim í 8 stiga hita.

Árið leggst vel í mig. Ég reyni a.m.k. að láta hvern dag leggjast vel í mig. Ég er ofurheppin kona og þakka fyrir mig. Fór á Vinnumálastofnun með öll gögn fyrir samdrátt í rekstri fyrirtækisins og beið í klukkutíma röð. Mjög heilbrigð reynsla og fólkið streymdi inn til að taka númer, ég fékk það á tilfinninguna að þarna væru a.m.k. 2 kk á móti 1 kvk. Kannski er það bara vegna þess að maður tekur minna eftir konum almennt. Barnið öskraði þegar ég beit (ÓVART í annað sinn á stuttu tímabili) í fingurinn á henni og ég fór með hana fram af tillitssemi. Þar kom einn eldri og vinalegur með vínlykt gærdagsins framan í sér og sýndi manngæsku í garð okkar mæðgna. Mannkynið er semsagt ekki alslæmt. Ég er glöð og sæl. Sendi gleði og frið til þín.

jóla jóla en ekki bóla

2008-12-29T20:23:00.002Z

jólagjafirnar þetta árið voru eftirfarandi:

Rökkurbýsnir
Skaparinn
Vetrarsól
Standlampi
Hálsklútur
Heimaprjónuð ofurfallegablá húfa.
Nudd inneign.

Ekki amalegt það. Enn hef ég ekki lokið við Rökkurbýsnir sem er fyrsta bókin sem ég tek mér í hönd. Algjört konfekt að lesa. Spiluð var vist í einu boðinu þar sem verðlaun voru í boði og í öðru voru free-style dansar dansaðir við jólalög. Jólakalkúnninn dugði í margar máltíðir og þrjár bíða í frystinum. Í kvöld voru beinin soðin og gómsæt súpa löguð. Gaman að geta nýtt hvert bein. Nú hef ég staðið mig að því að hugsa til hækkandi sólar og þeirrar gleði sem hver sólargeisli býður uppá. Ég hlakka til lengri daga og þeirra atvinnulausu ævintýra sem nýja árið hefur að geyma.

2008-12-23T16:50:00.001Z

2008-12-22T20:05:00.001Z

2008-12-20T09:47:00.001Z

hvar er hún jólabóla?
Útlit er fyrir að hún sé að koma í heimsókn á andlit mitt. Byrja þar að hreiðra um sig í sönnum anda jólanna þar sem allir eiga skjól.
hvar er hún jólabóla?

um veðrið og annan fjanda

2008-12-08T21:23:00.001Z

Þá er ég komin í hátíðarleyfi frá kennslu. Útskriftin í dag var skemmtileg og notaleg enda var ég að kveðja einstaklega góðan og samrýndan hóp fólks sem margt hvert hefur verið hér í um 10 ár. Við afhendingu prófskírteina fengu nemendur skírteini annarra og áttu að lýsa þeirri persónu þar til hinir höfðu giskað á hver átti skírteinið. Það sem kom upp var m.a.: hún er gömul, falleg, með stóran rass, skemmtileg, dugleg að tala íslensku, síminn hennar er alltaf að hringja, hún eldar góðan mat og hún þarf að læra að segja R.

Annars er niðurgangur daglegt brauð hér á bæ og bleyjurnar á baðinu ilma ekki vel. Vanalega er kúkurinn fullkominn. Þ.e.a.s. þéttir hnullungar sem maður gæti ímyndað sér að sjá í grínbúð. Það er alltaf jafngaman að skoða skítinn. Nú tekur við að segja niðurganginum stríð á hendur, góð ráð óskast. Þá er jólajóla farið að láta á sér kræla og seríur komnar út í glugga en ekkert á borð við systur mína sem bauð í dásamlega súpu í gær í skreytt og notalegt hús.

Þegar snjórinn sest niður og lýsir upp umhverfið líður mér vel. Mér líður líka vel í sundi þegar stjörnurnar tindra fyrir ofan mig og ljósin í vatninu umlykja mig. Það er nokkuð svalt að sjá lognið á undan storminum í bókstaflegri merkingu eins og í gær þegar ég sá hvíta úrkomuna nálgast, lita blásvartan himinninn gráan og loks byrja að berja á höfuð mitt. Þá er gott að geta farið inn.

dagurinn í dag

2008-11-26T20:34:00.002Z

Eftir að hafa sturtað mig og borðað 2 ristabrauðsneiðar með einum Assam tebolla fór ég til tannlæknis. Hann er alltaf með rosa fönkí gleraugu. Mér finnst tannlæknastólar ekki þægilegir og þegar hausnum og búknum sem fylgir með er slengt aftur með rafmagnsfjarstýringunni ímynda ég mér píningarbekki gömlu tímanna. Þannig er það nú bara þó tannsi sé góður í sínu fagi og borar vel. Í dag var ekki borað heldur fylling sett á milli tveggja tanna til að hindra matarleifar og þ.a.l. Karíus og Baktus. Síðan var allt settið hreinsað.

Þegar út var komið beið mín símtal við samstarfskonu mína sem velti því upp hvort eitthvað skringilegt væri á seyði í húsinu hennar í kjölfar þess að símalínan virðist alltaf detta út. Við tók klukkustundar langur göngutúr með kerruna og sofandi barn. Ég er glöð yfir að geta nýtt dagsbirtuna og verið úti við þó það sé kalt. Á göngunni í dag sá ég m.a. menntaskólafólk og myndatakandi ferðamenn en enga róna. Dagmamman tók við barnavagninum og áður en ég hélt til vinnu fékk ég mér súpuskál í eldhúsinu og kíkti í blaðið.

Í einum kúrsinum erum við að vinna með nákvæmlega þetta. Hvernig var dagurinn í dag? sem skýrir þessa nokkuð nákvæmu lýsingu sem hér fer. Eftir vinnu kíkti ég til ömmu og náði í jólaóróana úr háa skápnum til vinstri inni í svefnherbergi. Amma spurði mig hvort ég tryði á endurholdgun og við ræddum það yfir tebolla ásamt kryddi af þjóðfélagsmálum og þó henni finnist Steingrímur J. góður ræðumaður er hún hrædd um að ,,kommúnistaflokkurinn" vilji bara komast til valda.

Þegar heim var komið náði ég einum kaffibolla áður en arkað var út í dimmuna til að ná í barnið sem sefur svo miklu betur úti heldur en inni. Skiptar skoðanir fjölskyldu barnsins eru um útisvefn barna, en í Kanada er fátítt að börn séu látin sofa úti. Heima tók við undirbúningur kvöldmatar þar sem þetta var mitt kvöld í að sjá um matinn og ég tók til við að gera 9 tómata tómatsósu með chili, lauk og sveppum sem var borin fram með spaghetti. Nú geri ég ráð fyrir að barnið sé sofnað og að stjörnurnar vaki yfir okkur.

3131313131313131 áramót

2008-11-14T21:13:00.003Z

Við útskrift í gær stóð ég stjörf á meðan nemendurnir stilltu sér upp með mér, einn og einn í einu fyrir myndatöku. Við myndatökur verð ég alltaf vör um mig og hugsa hvernig ætli þessi mynd komi út? Enn hef ég ekki þróað upp Zoolander/myndatöku-andlit með mér og er það á stefnuskránni fyrir næsta ár sem bíður mín, árið sem ég verð þrjátíuogeins árs. Helena las upp frumsamið ljóð (ein a4 síða) á pólsku sem var mjög svo hjartnæmt. Það fjallaði um hvernig Ísland hefur verið henni sem móðir þrátt fyrir þá erfiðleika sem nú steðja að í landinu og hvernig Ísland tekur opnum örmum á móti fólki alls staðar að. Þar sem ég tala ekki pólsku fékk ég þessar upplýsingar í gegnum þýðingu samnemenda Helenu. Kazimiera fékk tár í augun við upplesturinn. Ég var sannarlega snortin. Nemendurnir færðu mér ilmandi blómvönd og pakka sem ég á eftir að opna. Á svona stundum er gott að vera kennari. Það er líka gott að vera kennari á öðrum stundum. Ég er heppin að hafa vinnu.

Árið sem ég varð þrítug var ég líka kennari með barn í bumbu. Síðan sprakk bumban og barnið kom út. Það er hún Sophie. Hún er skemmtileg. Næstu mánuðir af þrítugasta árinu mínu liðu um eins og í stjörnuþoku. Ég man bara ekki neitt þangað til fór að vora. Þá kom sumarið með sól í lofti og í sinni. Núna er síðan kominn vetur, svo hratt sé farið yfir sögu. Á morgun verða friðsamleg mótmæli í 6. sinn á Austurvelli. Á sama tíma verður sherryflaskan sem mér áskotnaðist dregin fram og dreitill borinn fram með vöfflunum. Komdu ef þú þorir.

Updates frá kanadísku tengdó:

2008-11-07T22:03:00.001Z

This was an exciting week with the election of Obama - we are really happy and my brother Bill put it this way: for the first time since November 22, 1963 when Kennedy was assassinated, he could think of the US without a knot in his stomach. It was like a great weight was lifted from all of us. I agreed remembering how depressing everything was after the assassination. The arrival of the Beatles helped, but the world still seemed to be spinning out of control into violence and chaos with the most unimaginable things happening and mostly bad news. Obama may actually be able to achieve what Lennon wrote about in Imagine. It puts a lot of expectation on him, but the fact that a black man could be elected and that he seems to have so much to offer is in itself a kind of cosmic shift. I hope he remains safe and whatever flaws he has he will accomplish some good. We might even be able to drop cynicism and adopt idealism and optimism. You young people must feel good about this.

þetta helsta

2008-11-03T21:39:00.003Z

Þegar kurteisi kom upp á pallborðið í einni kennslustundinni voru eftirfarandi atriði nemendum efst í huga hvað varðar siði og venjur í þeim efnum:

Að vaska upp með látum – þá telst uppvaskarinn greinilega reið/ur og bent var á að það er líka hægt að vaska upp hljóðlega í flýti. Semsagt leggja leirtauið hljóðlega niður.
Að stíga fast niður til jarðar þegar gengið er – talið vera óþarfi, sýndu jörðinni frekar virðingu og ekki meiða hana!
Að sýna eldri virðingu með því að lúta höfði þegar þú mætir þeim og hlusta á þau.
Að bjóða góðan daginn, þ.e. viðurkenna aðra sem deila sama rými, t.d. á gangi eða á gangstétt.
Að tala milli herbergja – hvers vegna að kalla þegar þú getur verið augliti til auglitis?
Að sleikja fingurna þegar borðað er – hundslegt og ekki æskilegt að sitja til borðs með fólki sem hagar sér svoleiðis.
Að smjatta, borða með opinn munn og að prumpa og ropa fyrir framan aðra– hvaða siðmenntaða fólk gerir það?

Annars bara allt í gangi. Nógur fiskur, svo mikill að kennsla fellur niður í HB Granda þessa vikuna. 2 nýir einstaklingar nýkomnir í heiminn í kringum mig sem er sérstaklega gleðilegt. Nóvember verður spennandi viðbót í framhaldssöguna mína sem er auðvitað óskrifuð. Mig langar að lesa fullt af bókum og stefni á að endurnýja bókasafnskortið. Fyrst væri þó við hæfi að klára Brick Lane sem er á náttborðinu. Jóla hvað?

p.s. spes kveðjur til Hjördísar, Atla Steins, og auðvitað litla bróðurs.

andartakið

2008-10-24T23:52:00.003Z

Vikurnar mínar eru þéttsetnar þetta haustið. Þess vegna líður tíminn svo hratt. Dóttir mín búin að vera jafn lengi úti og hún var inni (þó faktískt hafi hún verið nær 10 mánuðum að vaxa innan í mér). Hvað gerist núna? Ég hlakka til að sjá hvað hver dagur ber í skauti sér þó stundum sé svolítið erfitt að vakna þegar veturinn leggst yfir landið. Hef núna kamfórustein á náttborðinu til að þefa af í morgunsárið.

Ég kenni íslensku fyrir erlent starfsfólk á vinnustöðum hér í borg. Ég velti því fyrir mér hvort einhverja vinnu verði að hafa í þessum geira eftir áramót þegar þessum námskeiðum sleppir í desember. Nemendur mínir eru líka ringlaðir og vita ekki í hvorn fótinn sé betra að stíga, þrauka hér eða þar.

Í Bónus í dag dró maðurinn fyrir framan mig upp þrjú greiðslukort sem öllum var synjað og úr varð að hann varð að skila matvörurnar eftir á kassanum. Nágrannakona mín er döpur yfir ástandinu, svo döpur að tár runnu þegar við spjölluðum í stigahúsinu í dag. Nú er ráð að vera skapandi í lífstíl okkar, einblína á kærleikann og þakka fyrir kraftaverkið í hverju andartaki.

2008-10-19T22:35:00.003Z

Hápunktur föstudagskvöldsins var þegar nornin las í spilin mín og talaði um það sem ég var að koma úr, núverandi aðstæður og þangað sem ég stefni. Mjög svo hressandi viðbót við tónleikana í Iðnó en hluti af Sequences engu að síður. Nornin las í spil nokkurra vina minna og öll túlkuðum við það sem kom upp eitthvað sem passaði mjög vel við hugarástand okkar. Í Iðnó sá ég Bedroom Community settið sem náði hápunktinum fyrir mig með Valgeiri Sigurðssyni. Dr. Spock og Seaber voru einnig á dagskránni það kvöldið.

Á laugardaginn var hápunkturinn Lasagna matarboð hjá góðu fólki sem endaði í fagurrauðum Cosmopolitan. Lítið fór fyrir tónlistarlegri upplifun það kvöldið nema fyrir Junior Boys og Robots in Disguise.

2008-10-17T08:54:00.002Z

já Airwaves.
Hingað til: Benni Hemm Hemm, Mammút, Mae Shi, Fuck Buttons, XXX Rottweiler, FM Belfast.

Amman Betty á besta tíma í heimsókn. Hún mætti meira að segja með tösku sem lítur út eins og Mary Poppins taska. Með old school trix fyrir börn eins og að gefa þeim mulinn klaka þegar þau vilja ekki drekka vegna horstíflna. Foreldrarnir nýgræðingar en allt gengur vel.

Góða helgi.

Símtal dagsins

2008-10-06T13:38:00.002Z

drrriiiiing.

ak: halló
kona: er alex við?
ak: nei hann er ekki við.

þögn.

ak: hver spyr?
kona: mamma hennar alexöndru
ak: jáaaá,

þögn.

kona: ok bæ...

Þetta símtal átti sér stað nú um hádegi, númerið birtist sem out of area á símtólinu, konan talaði íslensku með erlendum hreim.
Eins og staðan er nú sé ég möguleikana sem eftirfarandi:
1. mamma hans alexar að æfa sig í íslensku áður en hún kemur bráðum í heimsókn og greinilega búin að æfa sig mjög vel í hreimnum en ekki alveg með eignarfornöfn og beygingu eiginnafna á hreinu.

2. nr.1 plús að alex er búinn að fara í aðgerð til að leiðrétta kyn sitt og búinn að láta mömmu sína vita.

3. Skakkt númer þar sem tilviljun ein réð því að verið var að reyna að ná á manneskju sem heitir líku nafni. Þetta er nokkuð raunhæfur kostur fyrir utan það að í símaskránni er alex skráður undir sínu fulla nafni sem byrjar ekki alex...

2008-10-02T23:21:00.001Z

2008-09-30T22:53:00.002Z

Myndirnar fara hægt inn í tölvuna mína þar sem hún er alltaf að gera eitthvað annað. Kaldur vindur í kvöld og ég sá glitta í Norðurljósin.

kúkínögl

2008-09-11T17:11:00.003Z

Að bera hönd sína að andlitinu og finna gamla kúkafýlu úr pínulitlu kúkakorni fast undir einni nöglinni getur orðið leiðigjarnt dag eftir dag.

Daycare

2008-09-09T23:34:00.002Z

Fyrsti í yoga í gær, fyrsti í dagmömmu í dag.
Ég tók einn sundsprett á meðan pían var ein í fyrsta skipti (stefnt er á 12 - 17 í framtíðinni). Aðskilnaðarstefnan, brjóstagjafaminnkun, öðruvísi frelsi fyrir móður og dóttur, gleði, grátur og gaumur.

Saftað í koníakflöskur. Galdrað á meðan hrært var í. Heppin að eiga mömmu sem kennir manni svonalagað. Spurning um að fiffa garðinn fyrir veturinn?

Svipmyndir úr smábæ

2008-09-03T20:27:00.002Z

Hádegismaturinn var yfirleitt aðalmáltíð Madame Adeleine Blanc. Með henni fögnuðum við 93 ára afmæli hennar með ís og köku. Annars borðuðum við oft hádegismat með Adeleine ömmu Sophie Lavoie og Manon Lavoie, vinkvenna okkar. Hádegismaturinn var líflegur og oft rifist hátt og hvellt yfir saltmagni, edikmagni í salatdressingu, hvort morðinginn væri kominn aftur í götuna, hvort hann hefði tekið saman við yngri konuna á meðan hann sat inni, hvers vegna stólarnir fúna, nú eða hvort smábörn megi borða sykur, baguette og banana. Það var gaman. Adeleine elskar Scrabble og eftir hádegismatinn, áður en Siestan hófst spilaði hún oft við Sophie og Manon. Adeleine átti það til að svindla svolítið í spilinu.

Í öll þau ár sem Adeleine var gift Henri Blanc sem dó í fyrra sá hún um fjármálin og heimilið. Henni tókst að halda vel á spilunum og á nú enn íbúð í Marseille auk hússins sem hún býr í í Ribiers. Engin króna fór framhjá henni eða þar til Henri birtist einn daginn með umslag handa henni fullt af peningum. Hún spurði engra spurninga og enn veit enginn hvaðan peningarnir komu.

Adeleine var fyrst til að segja mér að Frakkar hefðu unnið Íslendinga í handboltanum hér á dögunum, en ég vissi ekki af leiknum. Hnén eru farin að láta segja til sín, en Adeleine fer oft á tíðum í styttri gönguferðir, sest á bekkinn fyrir ofan þorpið og horfir á fjöllinn með lokuð augun. Hnén eru þó ekki það slæm að hún rýkur upp úr eldhússtólnum og ætlar að æða út við heitar umræður þegar hún er gagnrýnd. Enn litar hún hárið á sér ljóst þó það sé orðið hvítt og notar stafinn sinn til þess að slá fíkjunum sem eru í vegi hennar á götunni.

Yngri kynslóðin átti líka sínar sögur. Einn af kunningjum okkar talaði opinskátt um reynslu sína af vændiskonum og ætlaði að hætta að hitta þær 15. september. Sá hinn sami hafði gefið út bók, en aldrei komst ég að því um hvað hún fjallaði. Önnur reddaði 9 manna gulum bíl (með stýrinu vinstra megin) til þess að koma okkur á tónleika. Eplauppskeran var að byrja og farandverkamaðurinn sá eina möguleikann á skemmtun á kvöldin að ríða. Hundur bareigandans dó. Faðir hins bareigandans (21) keypti barinn handa honum, vann sjálfur í eitt ár á barnum verandi í ársleyfi frá vinnunni sinni áður en hann tók son sinn úr skóla þá 16 ára til þess að sjá um barinn.

Skemmtun okkar, litlu fjölskyldunnar fólst í því að vera saman í nýju umhverfi. Við fórum reglulega í sund, bæði í gilið og í sundlaugina. Nokkrar ferðir á barinn á hverjum degi var algengt enda tókum við þá meðvituð ákvörðun um að kaupa ekki kaffivél, þar sem það var engin í hesthúsinu, heldur fara frekar á barinn og hitta fólk. Það gekk vel, enda bærinn lítill og vinalegur. Jazzkvöldið og kvöldið þegar cover-hljómsveitin spilaði á torginu hjálpaði okkur líka til við að kynnast stemmningunni.

Aix-en-Provence var heimsótt, enda hittumst við kæri þar fyrst og ekki hægt að sleppa því. Sú borg hefur mikið breyst á 11 árum. Ég verð samt að taka til greina þann möguleika að ég hafi breyst. Mér fannst þó sama lyktin vera til staðar. Heit borgar-matar-sólar-hellu-lykt. Einn daginn röltum við í garðinn (Parc Jourdan) í Aix til þess að slappa af og njóta blíðunnar. Ég vildi gefa brjóst í skugga og fann lausan bekk við hliðina á unglingahóp. Yfirleitt hef ég gaman af því að vera í návígi við ólíka hópa þjóðfélagsins og kippti mér ekkert upp við það þó þau reyktu hass og ærsluðust. Það var þegar einn strákanna tók upp hníf (týpan þegar blaðið þýtur upp þegar maður ýtir á takka að ég held) að mér stóð ekki á sama og við tókum saman föggur okkar til að færa okkur um set og klára brjóstagjöfina á öðrum sólríkari bekk.

Marseille var jafn hávær, rykug og skítug og mig minnti, en yndislega lifandi og litrík. Þar kynntumst við Béatrice og Eric sem vinna hjá félagsþjónustunni í Marseille. Já, best að taka það fram að allir þeir Frakkar sem við kynntumst púuðu á Sarkozy. Skv. Béa og Eric er ástandið ömurlegt í Marseille þegar kemur að minnihlutahópum. Fátækt hefur aukist til muna en Béa vinnur við að hlúa að börnum innflytjenda sem búa við erfiðar aðstæður, skoða aðstæður þeirra, fara með þau í réttarsal o.þ.h. og Eric vinnur með fólki sem er í vændi (80% kvenna og 20% karla). Í Marseille var Alex spurður hvar hægt væri að kaupa sterkt dóp og þjónninn á litla tapasbarnum kallaði einn viðskiptavininn (kvk) hóru eftir að henni fannst reikningurinn eitthvað hár.

Þess utan var líf okkar þriggja rólegt og notalegt og ég er þakklát fyrir að hafa átt svona góðan tíma. Sophie Magdalena varð veik í fyrsta skipti og við fórum á sjúkrahúsið í næsta bæ (þar sem ekkert er í Ribiers) og fengum jafn góða þjónustu og er sýnd í myndinni Sicko. Sophie jafnaði sig fljótt án lyfja (Roseole var nafnið á pestinni). Það var líka gott að fá að upplifa það að það er ekkert mál að ferðast með ungabarn. Við komumst meira að segja fram fyrir röðina í Louvre vegna þess að við vorum með kerru! Í fyrsta sinn fórum við skötuhjú í Louvre höllina til að berja listina augum. Nutum nokkurra daga í París á leiðinni heim og fórum fótgangandi út um allt auk þess að taka Batobus (Signu-strætó). Í París heimsóttum við líka Moskuna og Notre Dame dómkirkjuna (í fyrsta sinn) og vorum yfirhöfuð mjög staðfastir ferðalangar. Nú er bara að detta inn í íslenska raunveruleikann. Spennandi sjómennska á sólríkum dögum.

Svipmyndir úr smábæ

2008-09-02T21:19:00.002Z

Komin heim. Sjávarlyktin mætti mér úti á svölum og grassprettan í garðinum með ólíkindum í þennan eina mánuð sem leið.

Lífið í Ribiers var svalt. Það var kaldara inni í húsinu okkar, sem var einmitt hesthús ljósmóðurinnar í sveitinni. Þegar konurnar á bæjunum í kring uppi í fjöllum voru komnar að því að eiga hengdu þær hvítt lak út. Húsin í götunni voru byggð á 17. öld. Gatan var aðeins breiðari en einn faðmur á minn eigin mælikvarða. Lítill Fiat gat bakkað upp hluta af henni þegar mennirnir frá Marokkó og Túnis voru að fara að laga baðherbergið hjá sér. Þeir voru nágrannar okkar og færðu okkur 11 nýtíndar perur á fati daginn áður en við fórum.

Madame Thérese Martin bjó á neðri hæðinni beint á móti. Sonur hennar og kona hans, ásamt dótturinni búa á efri hæðinni. Maður Madame Martin dvaldi nokkuð lengi á spítala á meðan dvöl okkar stóð og því náðum við ekki að hittast. Á hverju kvöldi fyrir háttinn mátti heyra Madame Martin ganga heim segjandi bænir upphátt. Hún heimsækir Maríu Meyjar styttuna sem er rétt við bæjarfótinn á hverju kvöldi.

Í Ribiers búa um 600 manns. Að sjálfsögðu er heilsast með kossum, 3 í Ribiers en annars staðar geta þeir verið 1 eða 2. Eftir að maður er búinn að kynnast einhverjum eða hitta einhvern í 1 skipti. Þá er það bókað að maður kyssist í næsta skipti þegar maður hittist og oft þegar maður kveður. Þessi siður gerir það að verkum að maður fær að nota lyktarskynið og snertiskynið á annan hátt en ella. Til dæmis var ein alltaf með of mikið af ilmvatni þannig að það sat í vitum mínum eftir að við heilsuðumst. Það pirraði mig mikið. Kannski líka af því að mér líkaði ekki lyktin. Orðrómurinn segir að þessi tiltekna kona sé alki. Ein var kölluð garðkonan því hún stal dóti úr görðum. Þar sem Ömmudóttir Madame Martin bjó til armband handa Sophie Magdalenu, með kuðung á. Á milli barna tíðkast að kyssa bara einu sinni í Ribiers.

Í Seinni Heimsstyrjöldinni var pabbi Madame Martin skotinn til bana á torgi Ribiers, eina stóra torginu, miðjunni sjálfri, Place de la Fontaine. Hann var skotinn af meðlimum Frakka, La Resistance. Enda hafði hann verið að leka upplýsingum til óvinarins. Enginn þorði að taka líkið svo dögum skipti. Þarna var Madame Martin um 10 ára gömul og í dag er sagt að hún sé mjög skrítin. Er það skrítið?

Að tala frönsku kom fljótt. Kannski af því að maður stökk bara út í djúpu enda engar grunnar laugar þarna á slóðum þó bærinn standi uppi í fjöllum með nóg af fersku góðu fjallavatni. Draumar mínir voru æsispennandi á meðan dvölinni stóð.

Myndir og meira seinna.

sumar myndir

2008-07-29T21:49:00.003Z

Hér að ofan má m.a. sjá gosbrunninn í lystigarðinum á Akureyri, borðað undir berum, Ísafjarðardjúp, róðrakeppni í sundlaug og állömb úr holu.
Annars allt gott og andlegur undirbúningur fyrir ferðalag til France er hafinn. Yngsti meðlimurinn búinn að fá passa, ég búin að finna orðabókina og er að æfa mig í að dreyma á frönsku. Au revoir et á bientót.

2008-07-16T22:34:00.001Z

Dularfalla taskan

2008-07-05T21:38:00.003Z

Hér var dinglað á dyrabjöllunni um klukkan 06:00 í morgun. Það er svosem ekki nýlunda, en í morgun þegar ég fór á fætur og niður að ná í blöðin lá svartur bakpoki á tröppunum utandyra. Um hann skeytti ég engu enda er ég helgaráskrifandi að Mogganum og fæ því enn meira að kjamsa á um helgar. Síðmorguns var bakpokinn kominn yfir götuna við horn hússins og girðingarinnar á móti. Mogginn og hin runnu niður með kaffinu og fyrr en varði var mér litið út um gluggann til þess eins að uppgötva bakpokann kominn í tröppurnar sem eru eilítið niðurgrafnar hér á móti. Seinnipartinn var farið í garðinn auk þess sem ég náði að vinna að skrifum við eldhúsborðið. Nú, þegar ró er komin yfir börnin 2 og 3 fullorðna sá ég 2 framhaldsskólapilta vera að vasast við húsið á móti, kíkja yfir grindverið og yppa öxlum og með vindinum heyrði ég þá segja að þeim þótti skrítið að pokinn væri ekki lengur á sínum stað. Hvað ætli hafi verið í bakpokanum?

2008-07-04T18:02:00.002Z

Gluggarnir þvegnir í dag og það mætti halda að það snjóaði úr trjánum.
Bóla á leiðinni á vinstra gagnauga við enda augabrúnar.
Til hamingju með afmælið til Brooklyn.
Helgi að koma.
Mér líkar lífið vel.

2008-06-30T23:32:00.002Z

Ættarmót, sumó og útskriftarveisla út í sveit að baki. Verst að þurfa að koma strax í bæinn aftur. Það er svo gott að vera í kyrrðinni og liggja úti í móa. Meiri sveit framundan. En næst á dagskrá er að skrifa meira Airwaves, fagna júlímánuði, fara í sund og taka á móti föðursysturinni og barni hennar frá Kanadia í eina viku. Það verður fjör hjá fjölskyldunni.
Annars bara allt alveg meinhægt og gott.

hæbbý jri

2008-06-17T22:31:00.003Z

Á 72 ára afmælisdegi pabba í dag fórum við í bíltúr í Hveragerði. Apinn í búrinu segir nýja brandara, páfagaukar í búri og bananatréð. Lýsisflaskan á 700 krónur. Allt eins og það á að vera, ísbjörninn skotinn... Nýr bíll fyrir nýju öxlina hans sem dugar í 20 ár í viðbót ef hann heldur uppteknum hætti. Á myndinni má sjá bæði auk fatlans sem fylgir. Til hamingju elsku pabbi. Sá hluta úr ræði forsetisráðherra í sjónvarpinu þar sem skiltin í bakgrunninum fönguðu athylgi mína: Ríkisstjórnin brýtur mannréttindi. Vér mótmælum allir. Það kom mér pínu á óvart að letur skiltanna hefði ekki verið máð af með nútíma kvikmyndatækni. Líklega er háttvirtur forsetisráðherra og Ríkissjónvarpið sammála. Nú hljómar tónlist úr miðbænum, greina má hiphop, popp og gamaldags. Óhollur bræðingur á meðan ég stóð út á svölunum og kíkti yfir húsin á hafið. hæ hó og jibbýjei

bongóhlátur

2008-06-14T20:38:00.003Z

Það fer ekki framhjá mér að sumarið er komið.
Það er gott og blessað og sólarvörnina verður að taka í gagnið.

Djass á Jómfrúnni og djass á hverfisgötunni í mjög metnaðarfullri garðveislu með heimasmíðuðu mini-golfi, búningsklefa fyrir 8 manna plastsundlaugina, sundlaugarpallur, bar með bárujárni á þakinu og barborð og stólar. Þá má ekki gleyma, skreytingunum og sundbúningaleigunni þar sem heimasaumuð gyllt sundföt voru einkennismerki og buxurnar voru með ásaumuðum píkuhárum í ýmsum litum, krulluðum úr hollenskum hárstofum fólks víðsvegar frá Afríku. Til að kóróna þetta allt var grillað hvalkjöt í sesam olíu með sósum og kartöflum í boði á barnum. Sannkallað listaverk, enda gjörningameistararnir listamenn. Eru allir listamenn?

Ég upplifði það að vera skapandi í yoga-tímanum í morgun. Skapandi í gegnum líkama minn og huga í því andartaki sem var hverju sinni með hjálp flæðisins í yogastöðunum. Mjög gaman, fullnægjandi og sveitt. Síðan hjólaði ég heim og gaf brjóst. Mér finnst ég soldið mikið í því þessa dagana og eiginlega er það búið að vera bæði hið ljúfa og hið erfiða í 5 mánuði. Ekki samt eins og fyrst, heldur einhvern veginn er brjóstagjöfin orðin markvissari ef svo má að orði komast. Ég upplifi brjóstagjöf ekki sem eitthvað sem gerist á náttúrulegan hátt án æfingar, heldur er hún lært ferli beggja aðila sem getur gengið misvel og misilla. Hver gjöf tekur skemmri tíma núna, mjólkurþeginn veit hvað hún vill og hvað hún fær, forvitin um umhverfið, farin að snúa sér kröftuglega af baki á maga. Vantar að komast aftur tilbaka eins og er, en annars bara vanalega í stuði. Mér þykir vænt um að það er stutt í hláturinn. Ég hef miklar mætur á hlátri.

Ég óska Garðbúum til hamingju með 100 ára afmælið og vona að forsetinn hafi aldrei þurft að vera einn í heimsókninni. Mér finnst við hæfi að enda á þessari kveðju: Gleðilegt sumar.

Aðgerðir

2008-06-04T21:39:00.003Z

Þá er The Red Thunder komin á sjúkrahús. Hún æsti sig eitthvað á Strandgötunni í Hafnarfirði þegar ég var að litast um hvar hægt væri að beygja og keyrði aftan á jeppa. Til allrar hamingju meiddist enginn annar en hún og jeppinn. Einungis ég og önnur kona vorum í bílunum. Vinstra framhornið, ljós og bæði innra og ytra bretti í maski, hurðin óopnanleg og nokkrar beyglur. Lögreglustjóri höfuðborgarsvæðisins kom fyrstur á vettvang úr Firðinum þar sem unglingar höfðu verið að safnast saman og hugsaði vel um okkur. Tryggingarfélagið keyrði mig heim eftir að ökumennirnir höfðu gefið rafræna skýrslu í þjónustubílnum. Það er víst svo mikið að gera hjá löggunni að hún er í minna mæli að sinna svona atburðum ef ekki þarf að kalla til sjúkrabíls. Ég fékk pínu sjokk í magann sem leið hjá seinna um kvöldið. Satt best að segja fékk ég tár í augun og þakklætið streymdi fram í huga mér fyrir það að ekki fór verr. Nú jæja, lexíurnar sem myndgerðust þarna voru t.d. þær að flýta sér hægt, horfa á veginn og umferðina fyrir framan og þakka fyrir kaskó. Og fara með blóm og konfekt á sjúkrahúsið.

Aðgerðir á þakinu hafa gengið vel og koma vonandi í veg fyrir leka á loftinu í hvassri suðvestanátt. Þakið glansandi fínt en svalirnar fengu sinn skerf af grænu þakmálningunni. Spurningin er hvort það sé charmant að hafa sletturnar eða ekki. Ilmur terpentínunnar er að gera út af við mig í svona miklu magni auk þess sem vírbursti dugar skammt. Vanalega finnst mér þó terpentína á olíumálunarpensli afar seiðandi.

Spenningur fyrir sumrinu og helgarplön af ýmsu tagi láta kræla á sér. Brúðkaup, ættarmót, sumó, heimsókn frá Kanadia, útskriftarveisla og svo veit maður aldrei nema litli bærinn Ribiers í Suður-Frakklandi fái að njóta nærveru okkar í ágúst. Það er í spilunum þó óákveðin enn, hús í boði og frábært fólk. Best að fara að skoða flugmöguleika og æfa frönskuna. Mais oui, bien sur. Las nýlega í The Economist um hvernig ritmál frönskunnar er að breytast með tilkomu rafrænna samskiptamáta, þannig er t.d. á morgun eða demain orðið að 2m1. Semsagt, sams konar áhyggjur í France eins og hjá hreinræktunarsinnum íslenskunnar sem líta á tungumálið m.a. sem hluta af þjóðarímyndinni en síður sem lifandi miðil. Sumarið er tími aðgerða.

Draumur og veruleiki

2008-05-28T09:17:00.001Z

Í skjóli nætur gekk fréttamaðurinn Helgi Seljan framhjá húsinu og henti dauðum lunda upp á þak áður en hann fór inn í næsta hús.

Nú í morgun hófu þakviðgerðarmennirnir viðgerð á þakinu.

Eru sunnudagar framtíðin?

2008-05-25T23:07:00.003Z

Sunnudagar eru svo ljúfir. Sérstaklega þegar sólin skín. Þessi tími ársins þegar sólin er komin á kreik og gróðurinn að lifna, túlípanalaukarnir blómstra og hlussubýflugurnar suða er æði. Þá finnur maður sig vakna, lundina léttast og líkaminn lifnar við. Framkvæmdagleðin tekur völdin og þessi aukaskammtur af krafti sem maður á eftir að búa við fram að hausti fær sín notið.

Fyrsta heimsóknin mín á Listahátíð var í dag á sýningu í Listasafni Íslands við Fríkirkjuveg var í dag. Þar mætti myndlistin arkítektúr á framandi máta. Verk hvers listamanns var yfirleitt í stærri kantinum þegar kemur að myndlist, heilu rýmin og hvergi var að sjá för pensils. Þarna mátti sjá kertaloga skapa fjórfalda birtu í dimmu rými, rólur hangandi úr lofti heils salar sem mann langaði að róla í væri það ekki fyrir skírskotunina í kynlífsrólur hverskonar, sexfalt vídeóverk sem mátti einungis skoða í bláum skó-plasthlífum skoðaði hringformið og iðandi uppsprettur sem minntu á landslag reikistjarnanna, endalaus ranghali í niðamyrkri til þess að kynnast/ögra sjálfum sér? auk annarra smærri verka. Lillablábleiki álskúlptúrinn var einnig heillandi.

Hér er tækifærið til að óska landsliðskonunni í fjölskyldunni til hamingju með stúdentsprófið. Veislan í gær vatt huga mínum aftur um 10 eða 11 ár í mína eigin stúdentsveislu og í minningunni var ein vinkona mín sett í það að fá einn bjórkassa lánaðan úr bílskúrnum fyrir meira partý seinna um kvöldið. Mér fannst það sniðug hefð svo að í gær fékk ég að vísu bara 2 bjóra lánaða í nesti á leiðinni heim. Takk fyrir mig. Hvað gerir maður ekki í kreppunni?

Þá hækkar bensínið stöðugt. Svo mikið að manni finnst hálfblóðugt að setjast upp í bifreið. En á morgun eru einmitt 40 ár síðan hægriumferð tók við að vinstriumferð. Þá þurfti að panta inn nýja strætisvagna með dyrnar réttu megin. Mun Reykjavíkurborg einhvern tímann fá rafmagnslestar eða aðra gerð af almenningssamgöngum sem eru skilvirkari? Hvenær komum við til með að fljúga loftförunum okkar á milli staða? Hvenær er framtíðin?

Á sunnudögum vökva ég blómin. Einhverra hluta vegna finnst mér ekki við hæfi að vökva þau á kvöldin. Þess vegna þurfa þau að bíða með að fá að drekka þangað til í fyrramálið. Sem er framtíðin. Kannski get ég bara haft alladaga sem sunnudaga. Þá væru sunnudagar alltaf framtíðin.

Allt gott í kringum okkur

2008-05-15T21:54:00.002Z

Ætli það rigni í nótt? hugsaði ég nú rétt í þessu út á svölum. Gróðurinn hefur tekið stakkaskiptum og maður sér mun á trjánum næstum því á hverjum degi. Ómar úr Hafnarhúsinu berast í kvöldgolunni, líklega Amiina og Kippi að gera listaverk á Listahátíð. Það var hálfgerð listahátíð hér þegar tengdafjölskyldan bjó í íbúðinni. Fá orð fá því lýst hversu vel okkur gengur að eyða tíma saman, en ég er ótrúlega heppin með að þekkja svona gott fólk og fá að vera í návígi við það. Kannski er það einmitt málið, en oft hef ég hugsað að fjarlægðin geri samband okkar líka svona gott. Amma og afi Sophie, ásamt tveimur frábærum föðurbræðrum. Einn með óbilandi áhuga á leiklist og hinn á leið í listir lækninganna. Gæðagaurar sem fóru á tvenna tónleika hjá stóra bróður og annar lét þau orð falla að hann trúði því hreinlega ekki að bróðirinn væri pabbi, en að á sama tíma væri það frábært. Einn Gullni hringur nægði þeim út fyrir borgarmörkin en annars var tíminn vel nýttur í almennt hangs og vöffluát. Þá var einnig dýrleg máltíð á Sjávarkjallaranum þar sem allt var klárað upp til agna. Ekki veit ég hvort skammtarnir voru smáir, allir svona hungraðir eða maturinn svo góður að maður gat hreinlega ekki sleppt því að borða aðeins meira. Eflaust sambland af þessu öllu.

Mér finnst tíminn líða svo ógurlega hratt að næstu þrír dagar verða tileinkaðir öndun. Ekki öndum. Heldur öndun til að fanga augnablikið, senda góða orku í ýmsar óskir, vera auðmjúk og þakka, lofa loftið, borða, elska og vera úti í náttúrunni. Til að það gerist mun The Red Thunder, einn af nýjustu fjölskyldumeðlimunum færa okkur nær takmarkinu. Hér má sjá hana hvíla sig úti á götu

Vona semsagt að það rigni fyrir grasfræin sem ég sáði í jörðina, eftir að tengdafaðir Wilfred var búinn að stinga hana upp.

Þrjár Basilikum plöntur gróðursetti ég að undirlagi Garðyrkjubóndans, eina fyrir hvert okkar hér í nýju fjölskyldunni.

2008-05-09T10:51:00.002Z

Music for Marimba, Guitar, Decks, Drums and Choir
eftir Alex MacNeil

Útskriftartónleikar úr tónsmíðadeild nýmiðla LHÍ
Sunnudaginn 11. maí, kl. 21:00 í Iðnó.
Aðgangur ókeypis, allir velkomnir.

Verkið fjallar um tengsl manneskjunnar við guð í tilefni Hvítasunnudags og Shavuot.
Flytjendur verksins eru samansafn af tónlistarfólki, m.a. úr Sinfóníuhljómsveit Íslands og 2 rokkhljómsveitum.

Flytjendur eru:
Alex MacNeil,
Arnar Ingi Viðarsson,
Eggert Pálsson,
Frank Aarnink,
Gísli Galdur,
Gylfi Blöndal,
Kári Halldórsson,
Kjartan Bragi Bjarnason,
Kjartan Guðnason,
Kolbeinn Hugi Höskuldsson
ásamt kór sem Hreiðar Ingi Þorsteinsson stjórnar.

Sveitt á sunnudegi

2008-05-04T22:04:00.002Z

Í kvöldgöngunni sá ég laufin spretta og grasið grænka.
Mikill léttir að vera búin að fá pabbann heim þó það hafi verið nokkuð átakalaust að vera einstæð móðir í viku, þá var alveg kominn tími á það að fara ein út að ganga. Respect til einstæðra foreldra.

Það er enn pínku skrítin tilfinning að vera orðin kona með framlengingu, mamma móðir magga móða. Styrkt verða fjölskyldubönd í komandi viku þegar kanadíska fjölskyldan mætir á svæðið. Afinn og amman og 2 frændur. Tengdafjölskylda mín. Fjölskyldubönd og tengingar geta verið skrítnar, tilfinningaríkar, flóknar og síðan auðvitað ekki fyrir hendi. En það er umfram allt skemmtilegt að hitta þetta fallega fólk og ég hlakka til. Líka hlakka ég til útskriftartónleika tónsmiðsins í Iðnó eftir viku, 11. maí klukkan 21. Þér er boðið.

Best að þrífa ælu.
Sunnudagur til sælu.

Frúin spæjar á föstudegi

2008-05-02T16:53:00.002Z

Eftir hreinsunina sem átti sér stað í rokinu fyrir nokkrum dögum er yndislegt að fara út. Á leiðinni heim í dag tók ég eftir að búið var að koma 3 grjóthnullungum fyrir í götunni minni þar sem áður lögðu bílar. Þarna var maður að sýsla og mála yfir veggjakrot svo ég spurði hann um grjótið sem er fyrir framan eitt af elstu húsunum í Reykjavík, Vaktmannskofann. Ekki vissi hann hvað fólk hefði vaktað í kofanum. Við spjölluðum aðeins meira og að lokum kvaddi ég og óskaði ég honum góðs dags og hann svaraði til, ,,sömuleiðis frú”. Þá veit ég það, maður er orðin frú. Líklega fyrst ég fylli þrjá tugi.

Þegar við S. nálguðumst síðan húsið okkar rann lögreglubíll í hlað. Út stigu 2 lögregluþjónar og gengu að húsinu á móti. Ég þaut upp eins og vindurinn til þess að missa ekki af neinu enda alkunnur spæjari. S. lét sér fátt um finnast og hélt áfram að sofa.

Lögregluþjónarnir litu á nokkrar hurðir hússins til þess að finna réttu hurðina. Þegar hún var fundin bankaði kk. löggan (sem keyrði líka löggubílinn) með hinum frægu orðum: ,,opnið, þetta er lögreglan”. Enginn svaraði og næsta skref var það að fá lykil hjá nágrannanum sem stóð hjá og fylgdist með aðgerðum lögreglunnar. Seinna í ferlinu ímyndaði ég mér að það hefði verið hún sem hringdi á lögregluna. Og þá vatt lögreglan sér í það að berja með hnefanum á hurðina, og segja: ,,Opnið þetta er lögreglan að koma inn með lykli”.

Hér verður hlé gert á þessari æsispennandi frásögn. Í fyrsta lagi því ég fór í sturtu og missti því aðeins af sjónarspilinu. Á meðan sambýlingurinn spilar fyrir Belgíu reyni ég að hoppa í sturtu hvenær sem færi gefst og sérstaklega þegar S. sefur. Í öðru lagi vegna þess að þessi nágrannaíbúð á sér forsögu skv. dagbókum spæjarans sem eyðir langtímum út við gluggann með ber brjóst.

Ég man eftir tveimur íbúum umræddrar íbúðar. Fyrrverandi íbúinn var miðaldra maður sem hélt nokkuð mörg partý. Ekkert til að amast yfir enda hinum megin við götuna. Mannfjöldinn var nokkur í þessum partýum og misjafnir karakterar.
Maðurinn var ávallt nokkuð blautur og lét sambýling minn óspart vita hversu góð hljómsveit Grateful Dead var. Nú má hitta þennan ágæta mann í góðu veðri á Austurvelli við hliðina á Lalla & co.

Núverandi íbúi íbúðarinnar er búin að vera í burtu í nokkurn tíma. Hún virðist búa þarna ein en engu að síður hafa margir aðgang og lykla að íbúðinni. Vinir Lalla virðast líka þekkja þessa konu því oft er bankað uppá um miðjan dag með opna bjórdós í hönd og annað slíkt. Þá eru 2 karlmenn með aðgang að íbúðinni og kíkja oft við hvort sem núverandi íbúi er heima eða ekki. Nýlega var einni konu hleypt inn af einum þessara manna, en útgangurinn á henni lét mig hugsa sem svo að hún ætti ekki bað né hrein föt. Kannski eru þetta fyrirframgefnir fordómar í mér um útlit fólks og auðvitað ætti ég ekki að dæma fólkið á útlitinu einu saman. Einn þessara manna kemur við sögu í þessari frásögn sem heldur nú áfram.

Eftir sturtuna var kominn jeppi á staðinn með 2 mönnum í sem voru tíðir gestir í húsinu. Fljótlega fór jeppinn að fyllast með ýmsu dóti úr íbúðinni, helst þá klæðnaði og stórum pokum, og sagði einn maðurinn það vera erfitt að vera heimilislaus og þurfa að bera allt þetta. Því virtist mér sem hann hafi ákveðið að gera þessu heimilislausa fólki greiða með því að geyma þetta dót í íbúð vinkonu sinnar sem hann hafði aðgang að á meðan hún var í burtu. Það fannst mér nokkuð vinsamlegt af manninum en það var greinilega ekki gert með leyfi því annars hefði löggan ekki verið þarna. Einnig datt mér í hug að þetta væri þýfi, en þar sem þetta voru ekki tölvur og skjávarpar, heldur ,,mjúkir” pokar þá útilokaði spæjarinn það fljótt. Kunninginn virtist ekki glaður en sagðist vera bara eðlilegur maður Hann kallaði nágrannakonuna helvítist tík, öskraði og var með ögrandi líkamstilburði við lögregluna. Lögregluþjónarnir héldu sig í ákveðinni fjarlægð og báðu mennina tvo að drífa sig í að fjarlægja dótið úr íbúðinni sem þeir og gerðu. Kunninginn var ekki sáttur við lögregluna og að þurfa gera þetta og hnykkti út með þessum orðum: ,,Þið sem nauðgið heimilislausum konum í klefanum... “

Hér lauk vakt spæjarans en margar hugleiðingar brjótast um eins og: það er gott að einhver vill hjálpa heimilislausum konum með því að geyma dótið þeirra og leyfa þeim að gista í íbúðum annarra. Spurning hvort gjald sé tekið fyrir og þá í hvaða formi? Varðandi fangaklefana hvar heimilislausir þurfa víst oft að gista þar sem þeir fá ekki inni í gistiskýlunum ef þeir eru undir áhrifum (eða svo hef ég heyrt í fréttum), þá finnst mér skrítið að maður fyndi upp á þessari staðhæfingu hjá sjálfum sér án þess að vita til þannig atvika. Að sjálfsögðu getur verið að hann hafi verið svo reiður að þetta hafi verið það ljótasta sem hann hafi fundið upp á á þessari stundu. Nú þegar heimilislausum konum fjölgar stöðugt og Konukot alltaf fullt, er augljóst að eitthvað þarf að gera í málinu.

Það er ráð að enda þennan pistil á því að senda góða orku til allra sem á henni þurfa á að halda. Ást, friður og kærleikur til ykkar allra. Góða helgi.

Les Jardins des Mandarines

2008-04-29T11:44:00.000Z

Það var dimmt úti og ljós borgarinnar lýstu upp hafflötinn. Klettarnir við höfnina voru dimmir og tignarlegir. Við sátum afturí og bílstjórinn keyrði okkur tvö, ástfangin sem aldrei fyrr, um borgina. Ég vissi að ég þurfti að fara ein af stað og bað bílstjórann um að láta mig út. Ákveðið var að við myndum hittast aftur á sama torgi eftir skamma stund. Ég hélt af stað og fór m.a. inn í einnar hæðar verslunarmiðstöðvar sem voru mjög gamaldags með gömlum vörum í. Þar var margt um manninn. Þegar líða tók á drauminn fann ég að ég þyrfti að fara að finna leiðina á torgið til að hitta sambýlinginn/ástmann minn í bílnum hjá bílstjóranum. Það gekk ekki vel. Ég leitaði út um allt að torginu en án árangurs. En var mikið af fólki sem ég mætti í þessum gömlu verslunum á meðan ég var að leita að torginu. Að lokum fann ég lögregluþjón sem ég var sannfærð um að gæti hjálpað mér. Við hann talaði ég frönsku eins vel og ég gat, enda komst ég að því þegar ég talaði við hann að ég væri stödd í borginni Les Jardins des Mandarines. Lögreglumaðurinn gat ekkert hjálpað mér. Ég vissi að ég yrði að finna torgið og komast burt, því á morgun, klukkan 13:30 var áformaður fundur. Fundur þar sem ég myndi hitta manninn sem aðrir höfðu ákveðið að ég ætti að giftast.

list

2008-04-21T21:11:00.002Z

Smágerð og fínleg listaverk innan á sturtuhurðinni verða til við hvern hárþvott þessi misserin. Ég er með þykkt hár og eðlilega losnar um slatta af hárum undir eðlilegum kringumstæðum. Þegar ég var með barn í bumbu hætti það en núna hrynur hárið á mér úr höfði mínu. Ekki svo að skilja að ég sé komin með skalla, heldur er ég með ágætan makka, en þetta veldur mér smá heilabrotum á borð við:
á hárið á mér eftir að þynnast mjög og aldrei verða samt aftur?
Þarf ég að nota stíflulosandi eitur í niðurfall sturtunnar?
Ætti ég að snoða mig, því þetta er pirrandi í sturtunni og við hárburstun (annars tek ég ekki eftir þessu.)?
Getur maður fengið hárlos ef maður er snoðaður?

Nóg um það.
Heimsóttum útskriftarsýningu LHÍ á sunnudag. Þessi sýning í heild sinni náði mér ekki eins vel og þær hafa oft gert áður. Ég þarf líka aðeins að setja mig í stellingar til þess að sjá point-ið í welfare- bónus - listinni sem bar stundum á góma á sýningunni. Mörg verk náðu þó að sjóða hausinn á mér og það var hressandi.

Allt í sómanum hér, halleljúka allegjója. Uppi á lofti er verið að brasa við að semja texta fyrir kórinn sem verður hluti af stærri hljómsveit í lokaverki tónsmíðanemandans. Hvers vegna má ekki bara vera da da da do do do dí dí dí fyrir kórinn? Verður merking listar dýpri ef raunveruleg orð eru til grundvallar listaverkinu? Getur listaverk ekki verið til af því bara?

Listarlaus kveð ég með ljós í hjarta.

Göngutúr í kreppunni

2008-04-18T22:42:00.003Z

Í mömmuklúbbnum sem haldinn var hérna heima í fyrradag var mér litið yfir stofuna og sá 20 fallega einstaklinga haldandi á snuddum og bleyjum. Hugurinn bar upp svipaða mynd af góðu fólki í stofunni okkar fyrir um ári síðan haldandi á bjór og sígó.

Á horninu á Snorrabraut og Laugavegi voru 2 bílar á rauðu ljósi fyrr í dag. Allt í einu heyri ég dynk og lít við og sé þá stóran ruslapoka liggja á götunni. Innkaupapoka fullan af rusli, drykkjarumbúðum og slíku. Ljósið verður grænt og bílarnir keyra í burtu. Ég veit ekki úr hvorum bílnum ruslið kom, hneykslaðist mjög af vanvirðingu fólks við umhverfið. En kannski er þetta ekkert verra en að henda sígarettustubb út um bílglugga? Fattaði síðan að ég hefði gleymt spæjaramerkinu heima, því ég gleymdi að taka niður bílnúmerin og hringja og kvarta... já hvert hringir maður og kvartar yfir svona löguðu....? Ein sem hefur nógan tíma á höndum sér þessa dagana.

Við gamla útvarpshúsið á Skúlagötu sem nú hýsir Sjávarútvegsráðuneytið hitti ég eldri mann. Hann kom akandi á stóra jeppanum sínum, sá mig með vagninn, keyrði upp á gangstétt og lagði bílnum þar. Þvert í veg fyrir gönguleið mína. Hann vippaði sér út og spurði eitthvað á þá leið hvort hann væri fyrir mér. Já, svaraði ég og sagði það hættulegt að fara út á götuna með vagninn. Hann svaraði því til að jú, verðmætin í vagninum væru mikil, en umferðin væri lítil og því gæti ég nú alveg skotist fram fyrir bílinn á götunni....

Annars þýtur tónlistarhúsið upp. Það verður spennandi að sjá hverjir fá þar inni. Verður skilum há- og lágmenningar viðhaldið, eða fá allir aðgang að húsinu til tónleikahalds? Síðan má líka vera að húsið bjóði ekki upp á það andrúmsloft sem margir kjósa og verði of sterílt með hörðum útúrnýtískulegum plastsætum.

Þrátt fyrir þessa viðburði dagsins í dag, var dagurinn ljúfur og góður. Ég er södd og sæl.
Já kreppan.

brjost og bilar

2008-04-13T20:07:00.002Z

Þá er ungfrúin að ná þriggja mánaða aldri utan þjónustusvæðis. Ekki amalegt það og brjóstin full sem aldrei fyrr. Merkilegt hvað þessi brjóst eru fullkomin. Alltaf nóg að drekka á réttu hitastigi. Athyglisvert er að nú tekur hver drekkutími mun skemmri tíma en til að byrja með og getur farið niður í allt að 15 mínútur á meðan hann var um 60 mínútur fyrst um sinn. Þetta gefur mömmunni meira svigrúm til að athafna sig eins og til dæmis til rannsókna og er lestur ýmissa fræðirita hafinn. Það er gaman. Annað sem vekur furðu er að það skiptir ungfrú S. miklu máli á hvoru brjóstinu byrjað er að drekka. Það vinstra er best í desert og því má aldrei byrja á því í forrétt. Síðan er klassískt að kúka vel og ropa kröftuglega án tafar eftir að búið er að svolgra í sig.

Þegar að þjónustusvæðum kemur, þá hefur þjónusta Reykjanesbúa á bílasölum algjörlega vinninginn miðað við í Reykjavík. Það er engin spurning að næsti bíll sem kemur í fjölskylduna í framtíðinni mun koma af Reykjanesinu. Nú nýlega skiptum við út Hnakkanum fyrir The Red Thunder (sem er dökk-blá-grá Skoda Octavia, keyrð 51000 km, árgerð 2005 (nýrra módelið)) og fengum klárlega besta dílinn á Reykjanesi auk þess að nýjum heilsársdekkjum var hent undir kaggann. Hér í Reykjavík var viðmótið yfirleitt það að fyrst þú varst ekki alveg á kafi í bílum (ég tel mig nú nokkuð vel á kafi í bílum miðað við sambýlinginn) þá varstu ekki ómaksins verð í viðskiptum. Mér dettur líka í hug hvort það hafi skipt máli að ég væri kona í þessum viðskiptum með karlkyns útlending í ,,eftirdragi”. Topgear.com hefur verið mitt hald og traust í þessum viðskiptum auk þess sem pabbi kom í einn bíltúrinn og gaf góð ráð. Annars er allt í blóma og kominn tími á það að maður hætti að vakna við snævi þakta jörð. Sumar og sól takk.

2008-04-11T22:14:00.001Z

in the ghetto?

2008-04-06T16:05:00.002Z

Í skjóli nætur skrásetti Tagg-art viðveru sína hér í götunni með því að skilja eftir merki sitt HPCS á útidyrahurðinni. Mér brá nokkuð þegar sambýlingurinn tilkynnti mér þetta og varð jafnvel reið án þess að hafa séð merkið. Sú reiði rann fljótt af mér enda hugsa ég vanalega til veggjalistar og graffítis sem ákveðna tegund listforms. Þegar ég svo sá loksins merkið á leið til ömmu varð ég fúl og glöð. Fúl yfir því að það sé ekki einu sinni flott. Glöð yfir því að það rennur ágætlega inn í viðinn og að Taggart hafi séð ástæðu á þeim tímapunkti að merkja þessa hurð. En hver taggar á viðarhurð?

Eins og glöggir lesendur láta ekki fram hjá sér fara má sjá hvítan límmiða á dyrabjöllunni sem einmitt fékk þetta nýja heimili í skjóli helgarnætur fyrir löngu. Enginn hefur einu sinni reynt að fjarlægja hann. Nú verður forvitnilegt að sjá hvað íbúar hússins gera, verður aksjón um að fjarlægja HPCS eða fær merkið að vera?

hælsæri?

2008-03-31T18:54:00.003Z

Ein ákvað að taka af sér skóna til þess að fara úr sokkunum sem hún stakk í veskið sitt.

ding dong

2008-03-28T21:00:00.003Z

Himininn litaður rauður af sólinni sem er að setjast. Klukkan er 21:13. Þýðir það þá að vorið sé komið? Í dag fékk ég tölvupóst þar sem sendandi tók fram að þeir í Lúxembúrg segja að vorið komi eftir 2 vikur.

Þegar konan í bleiku joggingbuxunum gekk niður götuna í dag mundi ég hvað ég ætlaði að blogga í gær þegar hún gekk upp götuna í sömu buxunum.

Í húsinu á móti búa a.m.k. 3 kettir í mismunandi íbúðum. Þeir eru gæfir og kelnir og oft stoppa gangandi vegfarendur til þess að klappa þeim. Þá hef ég líka orðið vör við að ferðalangar taki af þeim myndir, en ofar í götunni er gistiheimili og því oft mikið af túristum á röltinu. Konan í bleiku buxunum kom askvaðandi, hægði á sér, beygði sig og klappaði einni kisunni. Eftir stutta stund fór kisan upp á útidyratröppurnar og dvaldi þar um stund. Þá tók konan sig til og dinglaði á dyrabjöllunni og gekk síðan mjög rösklega í burtu. Á leiðinni leit hún nokkrum sinnum til baka, en enginn opnaði fyrir kisu sem sat í makindum sínum á tröppunum.

kaka kuku

2008-03-22T19:07:00.003Z

í dag fannst þornaður kúkur á milli stóru táar og þeirrar við hliðina á á vinstri fót S.
Í gær fannst mér gaman að fara í fyrstu sveitaferðina með S. Ekki kannski alveg sveita, en út á Reykjanes þar sem sólin skein og skein. Skeina mér eða skeina mig?

Það var brotist inn í bráðnaða páskaeggið í dag. mmm.

skirdagur

2008-03-20T22:04:00.002Z

Í búðinni í morgun gat ég ekki munað hvaða dagur var.
Spurði dökkhærða konu.
Hvíthærður maður spurði mig hvar hvítan pipar væri að finna.
Vildi fá hann í stórum umbúðum til þess að setja í stauka á borðið sitt.

Eftir þetta ævintýri fór ég heim og umpottaði.
Nú eru blómin glöð. Ég er glöð.

umhverfi

2008-03-19T14:09:00.002Z

Af greiddum skatti hverrar bandarískrar fjölskyldu síðastliðin 5 ár hafa $ 25000 verið varið til stríðsreksturs í Írak. Já, bara í Írak og það gera um 2 íslenskar milljónir frá hverri fjölskyldu. En auðvitað fær maður litlu ráðið í hvað skattpeningar manns fara nema maður kjósi rétt...

Ég kaus ekki núverandi borgarstjóra, en komið hefur verið á laggirnar 1,2 og Reykjavík eða eitthvað slagorð í þá áttina þar sem borgarbúar geta sent inn óskir um lagfæringar á praktískum borgarmálum. Sem dyggur og löghlýðinn borgari sem lætur sig umhverfið varða setti ég inn ósk á vef Reykjavíkurborgar þess efnis að hluti gangstéttar hér í götunni yrði þrifinn af maukuðum bunkum af dagblöðum svo það yrði greiðfærara fyrir okkur S. í tryllitækinu vagninum. Og sjá, tveimur dögum síðar var búið að þrífa maukið.

Annars er útlit fyrir það að Hnakkinn fari úr fjölskyldunni fljótlega sökum smæðar. Þess vegna er ég búin að stara á bíla að undanförnu og orðin nokkuð slyngur bílþekkjari. Skoda Octavia (station-týpa) er nokkuð lekker auk þess sem hún hefur hlotið gullna stýrið. Þá veit ég ekki hvort ég myndi vilja stærri vél og beinskiptan, eða minni vél og sjálfskiptan, nú eða dísel. Fáir vistvænir bílar eru í boði sem eru stærri heldur en smábílar (og við þurfum aðeins stærri en smábíl). Helst ber þar að nefna Toyota Prius sem er bara svaka dýr týpa þó maður myndi glaður vilja þannig grip umhverfisins vegna.

dularfullu kassarnir

2008-03-17T22:40:00.002Z

Þar sem við Sophie Magdalena eyðum dágóðum hluta af deginum fyrir framan gluggann starandi upp götuna gætum við sett á laggirnar njósnaraspæjarafyrirtæki. S. snýr að vísu að brjóstunum á meðan ég horfi út en hún er engu að síður mikilvægur liður í njósnunum sem eiga sér stað. Ef ekki væri fyrir hana myndi ég aldrei sitja svona lengi fyrir framan gluggann. En í dag semsagt með mjög stuttu millibili fór konan á 5 út í bíl með 2 litla hvíta kassa og keyrði á brott. Skömmu síðar renndi bíll upp að 4 og konan þar (með sólgleraugu) fór inn til sín, náði í 2 eins hvíta kassa og fór aftur upp í bíl og ók á brott.

Ég fékk þá flugu í höfuðið um daginn að blogga smá á hverjum degi, en gleymdi því jafnskjótt og hún flaug inn. Náði að gera 1 blaðsíðu í skattaframtalinu í dag. Hef heyrt á 2 stöðum að ekki þurfi að gefa upp bankainnistæður? Fékk góðan gest frá Svíþjóð í te. Hann kom með fallegan sumarkjól handa S. Annars allt bara í blóma enda vorlykt í Lofoten.

2008-03-10T08:39:00.000Z

2008-02-26T11:14:00.003Z

Hvar skal byrja? Þegar nýr fjölskyldumeðlimur hefur bæst við og er óhjákvæmilega stór hluti af lífi manns og líkama manns vegna þess endalausa tíma sem fer í brjóstagjöf verður ekki komist hjá því að fjalla um alla þessa reynslu á þessu bloggi. Þess vegna mega lesendur ekki láta sér bregða þegar fjallað verður í tíma og ótíma um börn, bleyjur og brjóst. Allt er að gerast, við að kynnast og það er gaman. En hér er ég núna, alltaf að blogga. Já, heyrði nýtt orð um daginn þegar vinkona mín sagði: ,,... já, ég ætla bara að secreta þetta til mín...”

Bókina Íslam með afslætti las ég um daginn og naut vel. Athyglisverð og þörf lesning, en frágangur bókarinnar og yfirlestur var frekar losaralegur. Frábært framtak þó hjá Nýhil að koma þessari bók út með greinum eftir bæði lærða og leikna. Næst á dagskrá eru The Yacoubian Building, Under the Black Flag (söguleg sjóræningjabók) og ævisaga Jayne County – Man enough to be a woman. Annars er gomma af barnabókum í lesningu, um það hvernig maður á að höndla ungabörn, afar mikilvægt fyrir manneskju eins og mig sem þorði varla að halda á ungabörnum fyrir stuttu síðan.

Það voru nokkur atriði í kjölfar fæðingarinnar sem komu mér verulega á óvart. Brjóstagjöf er ekki eitthvað sem gerist náttúrulega hjá móður og barni, heldur er það þjálfun, þolinmæði og þrautsegja, gleði og notalegheit sem fylgja. Tíminn sem fer í svonalagað er ógurlegur en sem betur fer er ég ennþá soldið tímalaus. Umræður foreldranna eru að miklu leyti um það sem fer inn og kemur út úr barninu og í þessum töluðum orðum vorum við að velta fyrir okkur sprey-mist-hægðum eða á betri íslensku: frussukúk. Þá hafði ég ímyndað mér að öll ungabörn litu nokkurn veginn eins út. Það var ekki fyrr en ég mætti í mömmuklúbb yoga-mæðra sem allar höfðu átt börn á svipuðum tíma að ég áttaði mig á því að ungabörn hafa öll sín sérkenni og eru jafn ólík og fullorðið fólk. Það var líka þá sem ég andaði fyrst léttar yfir því að möguleikarnir snarminnkuðu á því að ruglingur á börnum á spítalanum hefði átt sér stað. En um tíma hugsaði ég með mér að það hefði alveg getað gerst... Læt fylgja eina mynd af mánaðargamalli stelpu að chilla.

2008-01-31T18:26:00.000Z

Hi.

Mass emails have never been my thing. However, on this occasion of
my daughter's birth I feel it makes sense to do this. So there you
have it.
She was born at 23:49 on the 24th of January 2008. She was 4.59 kg
and 52cm long, which tricked everyone in the hospital into thinking
she was a boy.
She has no name yet, at least none that we're telling anyone. Anna
Katrin is doing very well, resting etc... I've never been happier,
sleepless, etc...

If you have any specific questions you'd like to ask, I'd be happy to
oblige and hone my skills as a proud father. It's a very odd
feeling, as if time has slowed to a crawl. It's also very odd to
look at someone who has never existed and feel like they've always
been there. I know that sounds cheesy / druggy, but it's true.

More on the name later... I think you'll all agree that she's workin'
some serious attitude. Just you and me, punk rock girl.
So far, her favourite albums are Abbey Road and The Reminder by
Feist. She thinks the Ramones are okay, but kinda repetitive.
She likes to be sung Johnny Cash songs, especially the ones about
mining, but she isn't so keen on the recordings.

I hope all is well with all of you.

Alex & Anna Katrin

sunnudagssol

2008-01-20T14:25:00.000Z

Spenningurinn magnast, eða kannski er það bara utanaðkomandi spenningur sem elskulegir ástvinir senda okkur. Takk kærlega fyrir kveðjurnar, það er óneitanlega styrkur í því að vita að fólk er að hugsa til manns. Við erum bara frekar róleg, enda eðlileg meðganga allt að 42 vikur og sá tími er ekki enn runninn upp. Auðvitað verður látið vita þegar baby mætir á svæðið. Annars líður mér bara mjög vel, horfi hugfangin á hrafnana leika sér, bíð eftir að tunglið fyllist pínu betur og ætla að fara út að njóta sólarinnar. Það er ekki annað hægt en að senda gleðistrauma út á þessum fallega sunnudegi. Friður.

41 vika

2008-01-15T17:16:00.000Z

Allt í rólegheitunum hérna megin. Stundum hugsa ég til þess þegar ég hef haft svo mikið að gera að ég hef þráð að eiga stundir þar sem ég hef ekkert að gera. Núna eru þær stundir runnar upp... Ég er að reyna að vera þakklát fyrir þessar þöglu stundir og njóta þeirra í botn. Listin að dunda sér er mér ekki framandi, en segja má kannski að ég sé ekki í þjálfun. Erum við að tala um lognið á undan storminum? Ég hlakka mikið til þeirrar reynslu sem bíður handan við hornið og sama má segja um hinn verðandi pabba sem er svo spenntur að hann vaknar syngjandi og trallandi og segir það vera barninu til góða. Of mikið af hinu góða getur aftur á móti farið í taugarnar á mér sem millilið.

Það var farið í hossubíltúr upp á gamla mátann og ég meikaði bara alls ekki Sonic Youth og Blonde Redhead. Ég bara gat ekki hlustað á þá annars góðu tónlist. Hvað er að verða um mig? Er ég bara að verða ógó væmin týpa sem getur bara hlustað á nýaldartónlist Klaus Wiese og Búddamunka? Mér finnst svosem spennandi að leyfa væmninni að blómstra og spretta út hjá mér í nýju hlutverki. Önnur heimilisráð eru prófuð í tíma og ótíma, en næst á dagskrá er að afla upplýsinga um ilmkjarnaolíurnar Clary Sage, Jasmín og Ylang Ylang. Mary Popplove benti síðan á eitt rauðvínsglas á dag sem hljómar bara alls ekkert illa, en henni óska ég gleði og gæfu á nýjum vettvangi. Og til að enda þetta, þá er ég sannfærð um að barnið viti best hvenær það á að koma, ég hef lítið sem ekkert um það að segja og er bara ofsalega spennt fyrir því að hitta þetta barn og þakklát fyrir að meðgangan hefur gengið eins og í sögu og enn líður mér vel í góðum fíling. Ást og friður til ykkar allra.

40 vikur i dag

2008-01-08T19:41:00.000Z

Súpa með kókosmjólk og sætum kartöflum

1 kg sætar kartöflur –
afhýddar, skornar í teninga, olífuolía yfir þær og inn í ofn í svona 25 mínútur við 200 gráður.

1 mtsk rautt karrí mauk (red curry paste) –
Kartöflurnar settar í pott eftir baksturinn og karrýmaukið sett út á kartöflurnar í pottinum.

1 líter kjúklingasoð –
sett út í pottinn og allt maukað með töfrasprota þangaði til mjúkt og kremkennt.

400 ml kókosmjólk –
sett út í heita súpuna, öllu blandað vel saman og hitað í smá stund.
Njótið vel.

2008-01-01T18:32:00.001Z

Hjá mér gekk árið 2007 í garð niðri við vatn á Cape Breton eyjunni hjá tengdafjölskyldunni þar sem var brenna og gleði. Sveitalífið þar á vel við mig þar sem allt er dimmt og kyrrt á nóttunni, brakið í trjánum og vatnsniðurinn spilar undir þegar maður læðist út í skúr að reykja.
Vorönn ársins einkenndist af skólavinnunni minni sem fól í sér að klára ritgerð til m.a.-prófs í mannfræði sem fjallaði um konur í jaðartónlist í Reykjavík. Eitt af skrifborðum mínum leit svona út um tíma:

Að vera að vinna svona lokaverkefni fól líka í sér þátttöku í háskólasamfélaginu á ýmsum skapandi og skemmtilegum sviðum og þannig hitti ég þá Hjálmar og Þórð sem ég vinn nú að rannsókn með um tónlistarhátíðina Iceland Airwaves. Sumarvinnan mín var eðlilegt framhald þess sem verið hafði og notaði ég styrkinn sem ég fékk frá Nýsköpunarsjóði námsmanna og Mannfræðistofnun Háskóla Íslands til þess að taka viðtöl við 10 tónlistarmenn og –konur sem tekið höfðu þátt á Airwaves 2006. Þess vegna var sumarvinnan mín alveg frábær.

Í byrjun maí var ég hætt að reykja enda komið barn í bumbu sem er mikið gleðiefni. Ég velti því líka oft fyrir mér hvers vegna þetta barn sem fer bráðum að fæðast velur okkur fyrir foreldra. Síðan var stundum svolítið skrítið að upplifa það að vera kannski búin að vera að hjóla heim úr vinnunni og allt hringsólaði fyrir augunum á mér, flassbökk, endurminningar, nýjar minningar og fleira skringilegt í þeim dúr. Kannski var þetta bara barnið að verða meira til og verund þess?

Yogað er alltaf hluti af lífi mínu, og nú er ég búin að stunda það í mörg mörg ár, a.m.k.15. Ég hreinlega elska yoga og get ekki án þess verið. Þess vegna skiptir það mig miklu máli að vera með góðum kennurum þar og annars staðar í lífinu.

Og síðan varð ég bara óvart aftur kennari í haust (að vísu fyrir fullorðna) þegar Alþjóðahúsið réð mig í íslenskukennslu og önnur verkefni. Soldið fyndið, því ég var ekkert búin að stíla inná það að vera að fara að kenna aftur. En þessi reynsla var mér ofurdýrmæt og skemmtileg.

Tillitssemin alveg að gera út af við Kanadabúa, en í sumar fórum við aftur til Kanada m.a. til þess að vera viðstödd þegar Jean mágkona mín myndi eiga sitt fyrsta barn. Við vorum búin að reikna og reikna til að við myndum örugglega ná að hitta nýjustu manneskjuna. En svo fór sem fór, Elizabeth Jean fæddist þegar við vorum í flugvélinni frá Halifax til Keflavíkur og ég hlakka mikið til að hitta hana.

Aðrir fjölskylduvænir atburðir:
Mamma sextug, Katrín (systurdóttir mín) tvítug, ég og partner þrítug, brósi flytur til New York, hinn brósi gengur í hjónaband, ég skráð í sambúð í Þjóðskrá og úr þjóðkirkjunni, ein systir mín flytur aftur með fjölskylduna frá Húsavík í Hafnarfjörð. Fullt af fallegum börnum fæðast vinum mínum, eins og Guðjón Ísak, Freyja, Konráð Ari, Valdís Árný og Pétur.

Tónleikar:
Björk í Laugardalshöll – Curver + Kimono í Kling og Bang - Konono nr.1 í Hafnarhúsi - Danielsson í Fríkirkjunni - Iceland Airwaves 2007.

Ég sendi ykkur gleði, ljós og frið á nýju ári.

system overload

2007-12-29T18:46:00.000Z

x: mhat thie tis hsi hohj
ak: ha?
x: mhat thie tis hsi hohj
ak: ha?
x: mhat thie tis hsi hohj... ertu með banana í eyrunum?
ak: nei, en ég er með bjúg í eyrunum!

Allt greinilega hægt þegar maður er að springa úr ófrísku. En bara í hægra eyranu samt. Það sér ekkert á því, við erum ekkert að tala um fílamannseyrað, það er bara stundum svona seyðingur innan í því.

Fyrirvaraverkir láta gera vart við sig, sér í lagi eftir að ég rústa partner í Guitar Hero. Hann er farinn að segjast ekki vilja spila við mig lengur til verndar heilsu minnar og baby...

Annállinn er í hugrænni vinnslu og vonandi birti ég hann hér fyrr heldur en síðar.

Christmas Island

2007-12-21T17:45:00.000Z

Jörð Vatn Loft Eldur

2007-12-17T11:17:00.000Z

Heppnin, lukkan og gæfan fylgja mér þessa dagana og ég er viss um þær eigi eftir að fylgja mér áfram. En ég á heilladísir, vinkonur mínar sem voru svo yndislegar að framkvæma mæðrablessun að hætti Navajo-indjána, sjá nánar hér
.
Það þarf ekki að fara mörgum orðum um þessa sérstöku stund sem við áttum saman, en í stuttu máli sagt var þetta mér mjög dýrmæt gjöf og þakka hér með opinberlega fyrir mig. Þá ber að bæta við að heilladísirnar eru góðir kokkar og fylltu frystinn okkar af ýmsu góðgæti sem á eftir að fylla munna og maga af gleði og næringu.

Síðastliðinn föstudag náði ég að klára öll verkefni vinnunnar þannig að nú er ég komin í fæðingarorlof. Það er pínu skrítið. Í upphafi meðgöngunnar gat ég ekki gert mér í hugarlund hvernig það myndi vera eða bara hvernig ég myndi vera þegar síga færi á seinni hlutann, nú eða sumir myndu bara kalla þetta loka-sprettinn. En tíminn líður og mér líður vel og ég er viss um að barninu líður vel og þetta er bara allt í góðu. Yogað og sundið eru akkeri mín, auk þess sem ég heimsótti bókasafnið á föstudaginn til þess að verða mér úti um lesefni fyrir andvökunætur. Ég skil einmitt ekki þetta með það að vakna á nóttunni og geta ekki sofið, jafnvel þó barnið sé kannski líka sofandi. Það er alveg skiljanlegt að vera vakandi og geta ekki sofið þegar barnið er á fullu spani. En hitt skil ég ekki. Kannski er bara verið að æfa mann í því að vera vakandi á mismunandi tímum sólarhringsins og taka því eins og það er...

Á föstudaginn var síðasta stundin mín með ólæsu konunum sem hafa verið með mér í haust, en þær konur eru án efa skemmtilegustu nemendur mínir í vetur. Enda ekkert skrítið að hafa gaman þegar svona fallegar konur eru komnar saman með það að markmiði að eiga góða stund, jafnvel læra eitthvað, nú og hlægja saman. Konur sem tala tungumál heimalandsins, kunna sjaldan að skrifa eða lesa það og íslenskan er þeim framandi heimur þar sem stafrófið er yfirleitt gjörólíkt því sem þær hafa kannski einhvern grunn í. Latneska stafrófið og hljóðkerfið sem er hér við lýði er bara nokkuð flókið þegar betur er að gáð miðað við t.d. arabísku, nepölsku eða tælensku. Þegar íslenskukunnáttan er takmörkuð reynir á leik- og teiknihæfileika sem náttúrulega blómstruðu hjá okkur á oft mjög fyndinn hátt. Já, ég er þakklát fyrir að hafa fengið að kynnast þessum sterku konum, frumkvöðlum sem búa í nýju landi, frumkvöðlum að því leyti að hér eru þær að sækja sér betra líf sem þær vonast yfirleitt til að geta deilt með öðrum fjölskyldumeðlimum heimafyrir, eins og t.d. börnum sínum sem eru ekki hér. Þetta námskeið sóttu konur sem eru yfirleitt utan vinnumarkaðar og hafa fá tækifæri til þess að eiga í félagslegum samskiptum við aðra. Þrátt fyrir bágar og oft ömurlegar og sorglegar félagslegar aðstæður þeirra (að mati velflestra Íslendinga) voru þær alltaf glaðar og bjartar, brosandi og hlæjandi. Þessar konur voru líka kennararnir mínir enda lærði ég fullt um sjálfa mig og önnur efni bara af því bara að vera með þeim. Næsta verkefni er að fá sér tesopa með slettu af ást og friði fyrir okkur öll.

sjónræninginn & joðlarinn

2007-12-11T16:26:00.000Z

Ég var stödd í suður Þýskalandi, gekk eftir grænum engjunum, hlíðunum og ökrunum. Þar var margt um manninn, allir að jóðla. Ég var semsagt mætt á jóðl-mót og til í tuskið. Rosa fjör. Þarna voru m.a. jóðl-pönkarar sem tóku þátt og gerðu það með prýði. Sjálf tók ég ekki þátt en leið soldið eins og mig minnir að ég hafi upplifað bækurnar um Heiðu. Náttúran græn, mjúk og fín.

Úr öðrum raunheimum er það síðan að frétta að um daginn fór ég á Ceilidh á Íslandi. Hingað til hef ég bara farið á þesskonar samkundur í Kanada. En þar var sko fjör og allir að dansa eins og enginn væri morgundagurinn (svona til þess að nota frasa sem er einmitt ofnotaður í dægurskrifum nútímans). Í þetta skiptið meikaði ég ekki að dansa neitt þar sem ég er svona soldið þyngri á mér en vanalega, en næst mun ég dansa og hrista fram úr pilsfaldinum alla þá dansa sem gömlu mennirnir í Kanada hafa kennt mér. Semsagt skoskt danskvöld, lifandi tónlist og ótrúleg stemning.

Partner uppi á spítala í augnaðgerð. Ég sit við símann og bíð, reddý að fara að sækja. Vona að hann þurfi ekki að sofa þar. Ég hef alltaf fílað sjó(n)ræningja.

2007-12-06T21:56:00.000Z

upp upp

2007-12-02T19:31:00.000Z

Pistill dagsins verður m.a. tileinkaður upphækkunum, en úr úthverfunum bruna þau, á upphækkuðum jeppum... Alltaf þegar eitthvað er um að vera í miðbænum (eins og menningarnótt, 17. júní og ljósin kveikt á jólatrjám) verða íbúar Grjótaþorpsins og þar fyrir ofan varir við ógurlegt safn bíla sem safnast saman uppi á gangstéttum í veg fyrir gangandi vegfarendur. Yfirleitt truflar það mig ekkert sérstaklega en það er mjög fyndið að sjá fullorðið fólk leggja kolólöglega og hlaupa af stað úr bílum sínum með börnin í eftirdragi til þess að missa ekki af neinu. Hvernig væri að fara fyrr af stað?

Aðrar upphækkanir eiga sér stað í rúminu. O sei sei, ekkert dónó hér á ferð, nema það að hin sístækkandi bumba er farin að krefjast aukins stuðnings og því hef ég hertekið alla kodda og púða heimilisins til að láta fara sem best um mig á nóttunni. En baunina er hvergi að finna, þó ég vakni ótt og títt á hverri nóttu. Það gerir það að verkum að ég er yfirleitt mjög þreytt, líka á daginn. Þess vegna er staðan sú að ég er komin með vottorð læknis upp á það að minnka vinnuna í 50%. Það ætti að verða munur nú þegar rúmlega 1 mánuður er eftir af þessu fyrirbæri sem meðgangan er. Annars get ég sagt að mér líði almennt mjög vel.

Þá eru skötuhjú þessa heimilis farin að stunda leiki á borð við að fara upphátt með stafrófið og segja nöfn fyrir hvern staf sem þeim dettur í hug. Verst er að ég kann stafrófið svo illa þannig að hinn fær alltaf að byrja, Zorro og Zelda í gær... spennandi að sjá hvað kemur upp úr krafsinu í dag... kannski Pókemon og Píla Pína. Annars bara gleði og friður.

“Er nokkuð hægt að gera netfrumur á status frá því í gær?”

2007-11-20T15:48:00.000Z

,,ekki setjast þarna elskan mín, ... komdu með grindina þína með þér...”

Nú er ég á spítala í sykurþolsprófi, öryggisins vegna þrátt fyrir að engin fjölskyldusaga sé um sykursýki og annað slíkt. Til þess að hægt sé að gera þetta þarf ég að vera hér á Landakoti hjá gamla fólkinu í Lazy-Boy stól í a.m.k.120 mínútur. Ég mætti klukkan 8 í morgun, fastandi frá því í gær með þurran munn, gleypti samt óvart vatn við tannburstun. Á móti tóku mér 2 hálfdanskar konur sem tóku blóðið mitt, gáfu mér sykurvatn að drekka og kalla mig litlu konuna o.s.v. Ég geri ráð fyrir að þær séu meinatæknar. Þær voru himinlifandi yfir því að bókabúðin hefði gefið þeim dönsku blöðin (sem búið var að rífa kápurnar utan af) svo fólk gæti lesið. Ég var aftur á móti ekki himinlifandi enda hef ég ekki viðhaldið dönskukunnáttunni sem safnaðist saman í menntaskóla. Hér á spítalanum er aftur á móti annað íslenskt tungumál sem ég skil heldur ekki.

,,Þannig að ég var að spá í þar sem æðin er náttúrulega stokkbólgin hvort ég gæti notað sermið síðan í gær til að mæla kreatínið og urea... það bara rennur pínulítið og síðan hættir...”

Ég þakka afmæliskveðjurnar. Það er ekki amalegt að verða 30 ára þegar viðskiptabankinn manns sendir manni innpakkaða matreiðslubók eftir líkamsræktarfrömuð í afmælisgjöf. Ætli 30 ára karlkyns viðskiptavinir bankans hafi fengið sömu gjöf? Er það bara gefið að allar konur hafi áhuga á matargerð með líkamsræktarívafi? Það vill svo vel til að ég hef áhuga á matargerð, en þessi bók var soldið prumpuleg. Maturinn á Fiskimarkaðnum var aftur á móti ekki með prumpubragði en þangað fóru skötuhjúin út að borða í tilefni dagsins um daginn. Grænmetis taco með chilisósu var forvitnilegur unaður og einn mest djúsí lax sem ég hef fengið var hinn aðalrétturinn, enda er þarna grill af japönskum ættum sem grillar í allt að 1200 gráður og lokar þar með laxinum mjög snöggt sem gerir það að verkum að hann verður ómótstæðilega safaríkur að innan. Venjuleg grill fara sjaldan yfir 600 gráður. Sushi-ið í forrétt stóðst ekki gæðakröfur sessunautsins, enda virtist sem hrísgrjónin hefðu verið soðin daginn áður. Fín þjónusta og notalegt andrúmsloft.

,, ... þetta er bara ill meðferð á einni gamalli konu sem er búin að þola alveg nóg...”

Kryddlagkakan

2007-11-12T20:59:00.000Z

Það er margt að bruggast í undirheimum mínum þessa dagana, sérstaklega á nóttunni. Ég veit ekki hvernig það kemur til, en oft einkennast draumar mínir af skrítnum aðstæðum með tilvísunum í eitthvað miður gott, eins og morð, dráp, vopn, og í nótt voru það eiturlyf. Bólfélaganum dreymir aftur á móti alltaf eitthvað skemmtilegt um baby. Athuga ber að þegar ég segi eiturlyf, þá á ég við efni unnin á tilraunastofum (eða í bílskúrum), efni sem eru mjög fjarlæg náttúrulegum efnum á borð við marijúana, en sumar vefsíður segja marijúana vera gott fyrir vöðva legsins í fæðingarferlinu. Ég veit ekki hvað læknar og ljósmæður Vesturlandanna í dag myndu segja við því?

Í gærkvöldi á meðan kæri bakaði pizzu kvöldsins sá ég í fréttatímanum frétt um rannsókn úr læknablaðinu Lancet (frá að mig minnir mars 2007) um skaðsemi eiturlyfja. Þar voru teknir félagslegir, líkamlegir og andlegir þættir með í leikinn og heróín var þar efsta á lista, en í 5. kom áfengi, þar á eftir amfetamín, seinna tóbak og þar á eftir kannabis, lsd og e-pillur. Því var velt upp hvort nauðsynlegt væri að endurskoða flokkun Vesturlandanna á eiturlyfjum og þ.m.t. áfengi.

Að öðrum gleðilegri efnum. Ég er að verða 30 ára á fimmtudaginn og hlakka til. Ekki út af einhverju húllum hæi, heldur finnst mér bara gaman að eiga afmæli. Ég bakaði köku í gær, fékk uppskriftina hjá Únnu systur sem lumar alltaf á massa uppskriftum. Hún á meira að segja spes jóla-uppskriftabók. Kökuna má kalla kryddköku eða lagköku og er soldið maus að gera en gaman. Brún röndótt kaka semsagt sem bólar alltaf á um þetta leyti árs. Hún er uppáhalds eftirrétturinn minn í morgunmat.

350 gr sykur
250 gr smjörlíki (mjúkt)
hrært saman

3 egg – eitt sett í einu, hrært á milli

500 gr hveiti
1 ½ tsk matarsódi
1 ½ tsk lyftiduft
2 ½ tsk kanill
2 ½ tsk negull
3 mtsk kakó
þurrefnum blandaði í sér skál og blandað hægt við hitt.

2 ½ - 3 dl mjólk blandað út í blöndu.

Skipta deigi sem er seigt og slímkennt í 3 jafna hluta, dreifa á bökunarpappír á bökunarplötur, reyna að jafna þykktina (verður pottþétt ójafnt, en maður sker endana af, til að gera fínt).

Hvert lag bakað í 15 mínútur við 180 gráður.

Krem:
225 gr smjör
4 eggjarauður
500 gr flórsykur
1 tsk vanilludropar

Skipta kremi í 2 hluta, setja ofan á kælda köku, vanda sig rosa mikið við að setja annað lag ofan á og krem þar á. Loka síðan dæminu með síðustu kökuplötunni. Kantskera. Skera í 6 – 8 bita, láta í álpappír og poka og frysta.

2007-10-22T21:37:00.000Z

no music?

armadillo a airwaves

2007-10-21T16:03:00.000Z

Nýlega drap ég mann í draumi, en í nótt drap ég armadillo í draumi.
Það gerði ég með því að stinga trédrumb upp í munninn á honum (sem náði pottþétt alveg niður í háls, ef ekki lengra) og síðan hélt ég munninum á honum lokuðum svo lengi sem það tók fyrir hann að deyja. Þetta var bara eitthvað sem þurfti að gera, ekkert vesen, ekkert mál. Ég var sunnarlega á hnettinum, ef ekki í Suður-Ameríku.

Þegar ég vaknaði hugsaði ég með mér að e.t.v. gæti ég búið til kúrekastígvél úr skinni Armadillo.
Þegar ég googlaði armadillo, þá sá ég að í alvörunni lítur hann alls ekki út eins og sá sem ég drap í draumnum. Í raunveruleikanum hef ég aldrei svo ég muni, séð armadillo.

Seinna verður fjallað um Airwaves hátíðina.

big girls do cry

2007-10-13T12:17:00.000Z

Eftir strembna en ofurhraða vinnuviku hlakkaði ég til að fara og njóta helgarinnar. Það fyrsta sem ég gerði var að ná í bílinn og bruna út í Gróttu þar sem ég grét. Og það var gott. Ég var ekkert að gráta yfir neinu sérstöku, en öldurnar voru svo mikilfenglegar, skýin, liturinn á hafinu, byljandi regnið og sólin. Síðan eftir þetta allt saman birtist regnboginn mér allur í heild sinni. Mjög hressandi. Hormóna-hvað? Eða svöng og þreytt? Það kannski skiptir ekki öllu máli en þetta var gott bað fyrir helgina. Einn mannlausu bílanna úti í Gróttu hafði að geyma dísarpáfagauk (eru það ekki þessir stóru?). Stórt búr fyrir stóran fugl.

Annars bara hress hérna megin. Búin að fara og taka sundsprett og það er nú bara svo fyndið að vera í heita pottinum. Fyrst er byrjað að tala almennt um veðrið við frekar fáar undirtektir en um leið og einn segir veðrið hafa verið stormasamt í pólitík liðinnar viku springur allt og allir hafa eitthvað til málanna að leggja. Í sundi var líka eldri kona í mjög svo slitnum sundbol. Mér leið illa fyrir hennar hönd og velti því fyrir mér hvort ég ætti að benda henni á það, en svo slitinn var hann að maður sá í gegn hér og þar. Ég ímynda mér að hún hafi alls ekki gert sér grein fyrir því ....

Í kvöld fagna ég með vinkonum í samkomuhúsinu í Garðinum og hlakka mikið til. Ímynda mér að þar verði sannkölluð mafíósastemning. Talandi um mafíuna, þá var síðasti þáttur Sopranos þátttanna pínku vonbrigði þó tilvísunin í Godfather hafi verið góð. Hér á heimilinu verður næsta vika sjónvarpslaus, enda nóg komið af því í bili. Annað meira spennandi handan við heygarðshornið. Airwaves hátíðin mikla. Það kannski hljómar sem svo að ég sé að mikla þetta fyrirbæri, en staðreyndin er sú að þetta er mér einmitt mikilvægt fyrirbæri. Nánar um það síðar, þegar rannsóknin og niðurstöður hennar koma út .... hvort sem það verður 2008 eða 2009.... Back to the Future. Lifið heil.

sunna sunnudagur

2007-10-07T18:11:00.000Z

það er svo gott og gaman þegar sólin skín eins og í dag.

Undanfarin kvöld hef ég ræktað menningarvitann. Fór og sá Hjaltalín og Danielson í Fríkirkjunni og Svartan fugl í Hafnarfjarðarleikhúsinu. Hressandi tónleikar með óvenjumiklum bassa hjá Hjaltalín sem náði alveg til baby sem brást við með miklum dansi. Daniel í Danielson var aftur á móti skræka týpan með minni bassa og spiluðu mjög forvitnilega tónlist fyrir þær sakir að vera t.d. með miklum taktbreytingum og óvenjuleg rödd aðal-söngfuglsins kom stöðugt á óvart. Hljómsveitin kom fram í búningum sem minntu á skátabúninga (ekki hvítu málningabúninga Skáta, heldur alvöru skátabúninga). Söngkonan gerði stundum handahreyfingar og þar sem tónleikarnir voru í kirkju fékk ég stundum á tilfinninguna að þarna væri um trúarlega tónlist að ræða. En textarnir voru mjög skemmtilegir þar sem absúrd textagerð höfðar mikið til mín. Það var gaman og bekkirnir í Fríkirkjunni ómögulegir, líkast til eins og í velflestum kirkjum. Svartur fugl tekur á alvarlegri þáttum mannlífsins. Það gleður mig að leikhúsið sem listform taki það í hendur sínar að ávarpa efni sem þetta, enda vandmeðfarið og viðkvæmt. Átakanleg, áleitin og einföld sýning.

Annars er ég bara í góðum gír, vildi að helgarnar væru lengri og sólin skini aðeins lengur og tíminn bara líður svo ofurhratt. Kartöflurnar eru að sjóða. Iceland Airwaves æsir mig. Er alveg að klára síðustu seríu af Sopranos. Ætla að bjarga pótintátunum.

skapandi þyrluflug

2007-09-25T21:40:00.000Z

Í þetta skiptið var ég ekki að stýra þyrlunni, heldur sat aftur í. Við flugum yfir strandlengjuna og sjórinn var fallegur. Himinninn fagurblár. Skyndilega komu tvær flugvélar á vinstri hönd og flugu framhjá okkur. Nokkru seinna vorum við komin yfir skóglendi, þar sem dökkgræn trén blöstu við. Ég heyrði að eitthvað snerti botn þyrlunnar, laufin snertu þyrlubotninn, þyrlan var komin að trjátoppunum. Hægt og rólega nauðlenti þyrlan og engan sakaði.

Nú var tekið að dimma og við héldum í gegnum skóginn þangað til við komum að kastalanum, sem var að vísu bara á tveimur hæðum, ólíkt Grant-kastalanum í Skotlandi sem er á fleiri hæðum, en þessi kastali var eins í laginu. (Á meðan ég skrifa þetta man ég allt í einu að tengdaforeldrar mínir eru eða eru nýlega búnir að vera að ferðast um Skotland og þá pottþétt að heimsækja kastala forfeðranna...) Allaveganna. Á leiðinni úr skóginum og í kastalann komu nokkrir strákar og buðu mér heróín sem ég afþakkaði. Þegar inn var komið í kastalann sem var ofsalega fallegur kom ég mér þægilega fyrir í eldhúsinu, hitti þar mömmu sem ætlaði aðeins niður í kjallara....

Svona er þetta bara. Ég er á fullu allan daginn og allar nætur. Síðan var mér var einmitt hugsað til sköpunarkraftsins. Ef ég er að skapa nýtt líf innan í mér þá hlýt ég að vera að nota sköpunarkraftinn heldur vel. Eftir yogað í dag tók ég tal við kunningjakonu mína, tónlistarkonu sem á líka von á barni. Hún hafði einmitt verið að hugsa það sama, sagði lítið vera að semja á þessum misserum þegar baby væri að vaxa. Sköpunarkrafturinn getur verið svo skrítinn, merkilegur og mismunandi eftir tímum. Ég skapaði t.d. þessa forláta tómatsósu í kvöld.

Annars er svo gaman í vinnunni að ég get ekki og hef ekki tíma til að hugsa um neitt annað. Hreiðurgerð og annað slíkt verður að bíða ,,betri" tíma. Þó komin með vilyrði frá vinkonu fyrir rúmi. Þá bíð ég spennt, ofurspennt eftir Iceland Airwaves þegar ævintýrin gerast og borgin ljómar af sköpunarkrafti.
ást og friður.

A sunnudegi sem þessum

2007-09-09T19:05:00.000Z

- vakna ég við dyrabjölluna um miðja nótt, einhver að leita að partýi
- vökva ég blómin
- bíð ég eftir að sundlaugin opni og fer í sund
- tek ég upp úr töskunni, dótið sem ég var með í vinnuferð á Flúðum sl. 2 daga
- hugsa ég alltaf um að baka köku, athuga hvort til séu egg, smjör og súkkulaði
- finn ég baby hreyfa sig
- horfi út um gluggann
- hugsa um vikuna framundan, hvað bíði mín í íslenskukennslu, fræðslu og verkefnastjórn.
- finnst mér æði ef mamma býður okkur í lambalæri, en ekki í dag þar sem hún er á leiðinni frá Istanbúl.
- fer út að labba, helst út í skóg, niður í fjöru eða eitthvert annað en 101 svona til hátíðabrigða
- fer ég ekki í kirkju, enda ekki skráð í neina
- les ég The Road eftir Cormac McCarthy
- undirbý ég viðtal fyrir Anthropology of Airwaves og MaS (Mannfræðisambandið/ModernAnthropologyStudies)
- þvæ ég þvott
- hugsa ég til Almodóvar og myndarinnar Pepi, Luci, Bom frá ca.1980 og hvort myndin hafi tengst því hvernig lífið gæti verið eftir Franco
- hlusta ég á tónlist
- borða ég jarðarberin frá Flúðum
- Takk fyrir boðskortin, en ég ætla ekki að fara á Facebook, heldur vera hér á blogspot og skrifa endrum og eins og hér getur fólk líka kastað kveðju á mig og ég get kastað kveðju til baka.
- kasta ég kossum til Valdísar Árnýjar sem ég gat ekki hitt í gær, Hrefnu, Örnu M.A.- skrifara og Möggu Stínu (sem nú ætti að vera aftur komin heim til sín og ég ætti að fara að setja krækju á), Dodda, Hjördísar, svo ekki sé talað um alla hina sem ég hugsa oft til en sé sjaldan eins og Gullu og Bigga og Björt. Og já maður, Siggu sem skv. íslenskum fjölmiðlum var að opna sýningu í New York. Maður veit aldrei hver er að koma í heimsókn hingað. Allaveganna soldill Facebook fílingur í þessu, ha... sendi öllum ykkur hér með raf-blóm, poke a friend and all that ...
- heyri ég í flugfél fljúga yfir húsið
- og skríð aðeins aftur upp í rúm og til að kúra smá meira...

2007-08-29T20:16:00.000Z

Á síðdegisgöngu minni um skóginn í dag varð mér hugsað til þess hverrar gæfu ég er aðnjótandi að þurfa ekki að fara að týna sveppi til drýgja tekjurnar þegar ég sá nokkra gægjast upp úr jörðinni í rigningunni. Á morgun fer ég nefnilega á fyrsta starfsmannafundinn í nýju starfi og ég er spennt. Á mánudaginn byrja ég síðan alveg án þess að hafa skrifað undir plagg eða vera komin með nafnspjald. Ég hlakka til.

Þessa dagana er ég aftur á móti á fullu (og þá meina ég á fullu þar sem Kanadadvölin var heldur afslöppuð) við að klára sumarvinnuna mína og það verður að segjast að það gangi bara vel enda flytjendur Iceland Airwaves hátíðarinnar forvitnilegt fólk sem og annað en ég er að reyna að gera mitt besta til að koma sýn þeirra á framfæri. Ég gæti skipt þessum upplýsingum í 3 hluta, fyrir hátíðina, á meðan henni stendur og eftir að henni lýkur og síðan verður náttúrulega ofsa spennó að fá að upplifa hátíðina í ár. September, október...

Tíminn flýgur og það er kominn þurrkari á heimilið. Frekar fullorðins. Fred Dryer í höfuðið á Hunter. Annars bara allt eftir uppskriftinni, nema hvað, einmitt á göngunni minni í dag fannst mér sem líf mitt sé aldrei eftir uppskriftinni. Læt fljóta með undursamlega uppskrift af ídýfu sem smellpassar við allt hið ljúfa og ferska grænmeti sem bíður okkar þessa dagana í búðinni, nú eða með kex/flögum. Tekur 7 mínútur að gera, geymist heillengi í ískáp og bráðnar í munni:

2/3 bolli hnetusmjör (ósætt)
2/3 bolli salsasósa (hot)
1/4 bolli sítrónusafi
1 tsk cumin (man ekki hvað það er á ísl., en er ekki kúmen)
1 mtsk púðursykur
(1 - 2 tsk Worcestershiresósa ef vill til að tjútta aðeins upp í þessu)
Allt mixað saman (e.t.v. með töfrasprota sem nær hnetusmjörinu soldið léttu) og njótið vel.