Frábær ferð.
Maður ættleiddur.
Lautarferðir.
Flateyri.
Bolungarvík.
Tónleikar.
Heimamannapartý.
Skemmtilegheit.
Enginn matur á páskadag.
Ekkert mál að rúnta Vestur.
Veruleikinn tekinn við.

checking

sólgleraugu
vín
myndavél
sundföt
nesti
tónlist
sting af stað til ísafjarðar snemma á morgun
rórra yfir mér núna þar sem ég er búin að bæta svolitlu við farangurinn eins og vasaljósi, vegahandbókinni, kodda og köku.
hædí hó.

alvöru draugur?

(móð & másandi) ... hvað er eiginlega í gangi? Afhverju eru draugarnir að stríða mér? var að loka húsinu í kvöld, allir pottþétt farnir. Veit ekki hvernig ég á að byrja að lýsa þessu, en hafði einhverja skrítna tilfinningu og var ekkert að spá í það. Byrjaði kannski þegar ég var annars staðar í húsinu en þar sem sagan fjallar um og heyrði nokkra tóna, og hugsaði að nú væri loftræstingin bara eitthvað að fokka í hausnum á mér og að vindurinn væri bara að gera svona alvörulega tóna, en hér kemur fúttið. Inni í einu rýminu af sviðinu eru tvær hurðir. Ein leiðir inn á svið, hin fram á gang. Ég er semsagt inni í þessu herbergi að slökkva og tékka á gluggunum og heyri eitthvað skrítið hljóð sem erfitt er að lýsa, en það var frekar hávært þó það væri ekki skerandi, frekar ýlfrandi vindhljóð. Ég veit ekki hvaðan það kemur enda hef ég ekki heyrt það áður, en það byrjaði þegar ég var búin að slökkva allt í rýminu. Þá ákveð ég að tékka inn á svið og sjá hvort eitthvað væri þar í gangi, sem var ekki en hljóðið hélt áfram. Lokaði hurðinni inn á svið og hljóðið söng enn. Tók þá í hurðarhúninn sem leiðir fram á gang og þá slökknaði á neyðarlýsingaljósinu sem er fyrir ofan hurðina ( svona grænt dæmi sem vísar veginn í neyð). Þessi ljós eru til þess hönnuð að ekki slökkni á þeim við neyðaraðstæður. Það á bara ekki að geta slökknað á þeim. Um leið og ég sleppti hurðarhúninum við þá undrun að það slökknaði á ljósinu þá kveiknaði það aftur. Hljóðið var ennþá. Ég tók aftur í húninn og ljósið slökknaði. Um leið og ég sleppti húninum kveiknaði það aftur. Orðin svolítið hvekkt hraðaði ég mér fram á gang, þar sem birtist mér...
ekki neitt annað en gangurinn en hljóðið var ennþá. Skundaði heim á leið eftir að hafa klárað vinnuna með skrítna tilfinningu í maganum og undrandi á því hversu sterk áhrif handtak mitt á hurðarhún getur haft og undrandi á því að ýmis konar skringileg hljóð myndist. Eða kannski ekkert svo mikið undrandi. Og hvað var nú þetta? Erum við að tala um hina vænissjúku mig sem ímyndar sér hljóð í hausnum eða Droplaugu Draug? Ég sver það, ég var ekki rass að ímynda mér þetta. úff, hver eru skil hins raunverulega og hins óraunverulega? ha ha ha.

farðu skrimsli, farðu burt.

er núna búin að vera alvöru skrímsli með alvöru hor í nokkra sólarhringa. Tönnin farin en horið ekki. Annars helst lítið að gerast nema það að allt lítur út fyrir spennandi páskaferð vestur þar sem frændi eins ferðalanganna er fórnfús og vill lána kjallaraherbergi. Það er sko ekki amalegt. Sá Sideways í kvöld. Afhverju ætli henni hafið verið gefið það nafn? kannski vegna þess að vínflöskur eru alltaf geymdar á hliðinni... sideways... eða af því að aðalpersónan var alltaf svolítið á skjön? dularfullar pælingar fyrir komandi helgi sem eytt verður í búrinu að sjálfsögðu, en samt er ennið mitt heitt og er maður þá ekki lasinn? Búin að skipuleggja hvað skal lesast um helgina sem verður tileinkuð ethnomusicology. Byrja að kanna það fyrir ritgerð í Afríkukúrsinum. Þá verður kannski skundað eftir vinnu á laugardag á grandrokkið til að skoða skonrokkið - Skakkamanage & Kimono. Þannig að lífið er ekki sem verst. Kæri og mamma búin að vera súpergóð við sjúklinginn og koma alltaf færandi höndum og með eitthvað í pokahorninu eins og gleði í hjörtum, tímarit, ís, blóm, útlensk páskaegg sem má borða strax fyrir þá sem eru með allar tennurnar og sitthvað fleira sniðugt. Niðurstaða = það er bara búið að vera fínt að vera sjúlli og ég vona að horið fari með þegar ég dusta af mér rykið á morgun. Sorrý skrímsli.

Skrimslið

glært horið rennur og rennur. Nota vasaklúta sem mörgum býður við, en ég hef mínar ástæður. Umhverfisvænt, betra fyrir húðina undir nefinu og síðast en ekki síst þá hef ég mínar efasemdir um endurunninn klósettpappír. Hvað er eiginlega í honum? Kannski einhverjar plast- glertrefjar sem eru ekki góðar fyrir op líkamans? Hmm. Hitti í dag mann sem vill ólmur fjarlægja eitt stykki tönn úr mér (Tanntaka = 7490 kr.). Og hvað með það? fyrstu viðbrögðin einkenndust af fyrirframgefnum söknuði yfir því að missa eitthvað úr líkamanum. Síðan var ákveðið að yfirgefa þá hugmynd og taka tanntökuhugmyndinni fagnandi. Til allrar hamingju er þetta ekki framtönn heldur tönn númer tvö vinstra megin frá jaxli. Soldið fullorðins þar sem ég tengdi tannvesen alltaf við fullorðna. Kannski þarf ég bara að taka tannhirðu mína til endurskoðunar, en hefur tannhirða áhrif á rætur tannanna? Ræturnar eru nú lengst uppi í dæminu... En enn er ég með tönnina og hún fer ekkert fyrr en tanntökumaðurinn hringir. Ætla að hrista hausinn endalaust þannig að horið hristist út og þá verð ég slímug í framan eins og skrímsli.

verndum fræga folkið?

það kom mér heldur betur á óvart þegar dyravörðurinn kom til mín og tilkynnti mér að bannað væri að taka myndir. Það var liðið svolítið á kvöldið og allt í einu fann ég myndavélina í veskinu og fannst alveg sjálfsagt mál að smella nokkrum af á barnum, en einungis af fólki sem ég þekki sem tók vel í það að vera fyrirsætur. Dyravörðurinn gaf engar frekari skýringar á banninu. Litlu seinna var ég bitin af konu í vinstra lærið, mitt á milli hnés og nára sem kom mér mjög á óvart. Tveimur kvöldum síðar er ég enn með marblett og tannaför. Þá fékk ég marblett sem er fjólublár í dag á vinstri framhandlegginn þegar ég gekk of hratt á brík járnhurðarinnar í vinnunni og sneri mig á hægri ökkla við það að reka leikkonur út. Held það sé komið nóg af óförunum og sný ég nú vörn í sókn...

88II88II888III888III8888IIII

eftir að hafa séð umfjöllun í einhverju dagblaðanna þar sem stóð að maður yrði að hitta vini sína kom Garðgyðjan í heimsókn í gær. Það var gaman. Ég átti eftir að klára ritgerðina sem ég á að skila á morgun og hugsaði, klára hana bara á morgun. Sem ég er búin að afreka. EN lenti í massafýlu út í sjálfa mig eftir að hafa hangi í 2 heilar klukkustundir á Þjóðarbókhlöðunni við heimildaleit. Fýluna lét ég þó engan finna nema mömmu í gegnum símtól, sem er svo góð að fyrirgefa mér allar fýlur. Síðan kom ég heim og massaði ritgerðina á nótæm. Róleg í slanguryrðin. Semsagt búin að fara í fýlu í dag.

Upplifði Katkusmjólk í Klink og Bank áðan. Samsuða á ensku úr textum ýmissa höfunda. Leikkonurnar 2 stóðu sig með prýði, en það tók smátíma að komast inn í enskuna þeirra. Mjög einföld uppsetning. Vantaði þó aðeins meira samhengi þó skiptingarnar gengu vel upp. Kannski skil ég bara ekki ensku og lifi í óraunveruleika. Talandi ensku á hverjum degi. Who´s the real me? nei djók, ég er ekkert í þannig pælingum þessa dagana. Mér finnst bara fyndið að söngkona, jafnaldra mín, hafi gefið út plötu fyrir nokkrum árum titluð The real me.

Allaveganna. Ekki lengur í fýlu. Hún stóð einmitt óvenju stutt því ég reyndi alveg að hugsa jákvætt þegar ég fann hana hellast yfir mig og að lokum sigruðu jákvæðu hugsanirnar, en þó ekki fyrr en ég var búin að ákveða að borða (nauðsynlegur faktor þegar maður er svangur, hef t.d. fundið það út að ég verð miklu fljótari fúl ef ég er svöng). Yoga á morgun sem er magnað, svona í mars.

Leader of the Pack

12 tóna kerfið útskýrt hér á teikniblokkinni. alltaf lærir maður eitthvað nýtt. horfði á byrjunina í Idol. Hef aldrei séð það áður. Sá semsagt Heiðu og hálfan Davíð. Hvar var hljómsveitin? Er þetta keppni í karíókí? Fékk mér í glas og varð tipsý fyrir kvöldmat. Við mamma áttum góðan hálftíma. Sammála um það að hlustandinn ræður hvað hann tekur. Eldri systir mín gleymdi ljósunum á bílnum sem var á Reykjavíkurflugvelli. Við vorum ekki með startkapal. Hún stungin af til Ítalíu. Fólk hér heima. Skemmtilegt fólk. Fólk sem er farið á tónleika í miðbæ Reykjavíkur. Ég aftur á móti er til í að chilla með Shangri La´s því vinnuhelgi bíður mín með gleði og kaffi og lærdómi en lítið verður um táfýlu þar sem ég verð í sandölum.

skorður

allt að detta í skorðurnar. Þriðji íbúinn búinn ... að finna sér íbúð. Það var gaman að vera þrjú í kotinu. Skóli og vinna komin aftur inn í líf mitt. Skorða þangað til stefnt verður í páskaferð til Ísafjarðar og síðan aftur smá skorða og síðan bara miami here i come. Jú, fékk líka boð á stefnumót frá samstarfsfélaga í dag. Maður er ekkert endilega að auglýsa alla sína persónulegu hagi til fólks sem kemur inn í búrið. Það verður að dvelja þar um tíma með mér til að fá að vita svona dót. Búin að leysa það mál. Það var gaman og mjög fyndið. Arrested development coming up

Festival til fyrirmyndar

illinn ég. kaupi alltaf einn skringilegan disk á útsölu í stórum plötubúðum. Í þetta skiptið varð fyrir valinu AFTER HOURS 3- more northern soul masters. En ég viðurkenni það að ég fíla þetta. Síðan bætti ég nú aðeins við á festivalinu sjálfu þar sem ég keypti diska með Need New Body, Hot Chip (þó þeir væru ekki að spila), jú og líka Sage Francis í búðinni. Festivalið var til fyrirmyndar í alla staði. Það vantaði bara að öll fjölskyldan mín væri þarna og að við værum að halda t.d. upp á jólin. Ég skemmti mér konunglega.

Var það vegna spilasalarins?
Þó hann hafi verið massívur með ógrynnin öll af mis-skemmtilegum tækjum til að láta pening í, þá var ég undir lokin byrjuð að upplifa mig mjög skringilega að hafa reynt ýmsa leiki og spil aftur og aftur. M.a. eyddum við Alex dágóðri stund í að reyna að vinna Care Bear lyklakippu. Ég vildi sko fá þennan appelsínugula með blóminu framan á eins og ég átti í bangsaformi frá Ameríku. Það gekk ekki. Fór í öll levelin í bílaleik, þar sem ég varð alltaf í öðru sæti. Í sumum spilum vann maður miða sem hægt var að skipta inn fyrir dót úr ákveðinni búð sem var aldrei opin. Leonardo da Vinci teiknaði mynd af okkur fyrir lítinn pening í kassa sem hann var ábyggilega orðinn mjög þreyttur á að húka innaní, en ég sá hann aldrei. Hvur þremillinn.

Var það vegna fólksins?
Ja, hvað skal segja. Sannarlega var fólkið forvitnilegt. Ábyggilega helmingur tónleikarhátíðargesta var stöðugt undir áhrifum mislöglegra lyfja, en aldrei sá ég neinn æla né berja annan. Ég elska fólk, þó ég hafi fundið til ákveðinnar löngunar um það að vera bara ein að chilla. Mér finnst það gott. En ég átti ekki í erfiðleikum með að höndla fólkið sem ég umgekkst því það var svo yndislegt og staðráðið í því að halda uppi fallegu andrúmslofti.

Var það vegna tónlistarinnar?
Púff. Magnað. Maður á bara fá orð yfir þá list sem var fyrir eyru borin. Uppúr stóðu: Deerhof, Need New Body, Mogwai, og Matmos. Nóg um það.

Var það vegna Staremaster?
Já, það hafði líklega áhrif að horfa á störukeppni milli einstaklinga úr hljómsveitunum í lok kvölds sitja á móti hvor öðrum uppi á sviði undir tónlist og andlitum þeirra varpað upp á skjái. Mjög skemmtileg skemmtun. Ég held að dómararnir hafi verið soldið ósamkvæmir sjálfum sér en það er annað mál.

Var það vegna tómatsósunnar?
Ja, ég fékk einu sinni fína tómatsósu í bréfi í mötuneytinu, en annars var eldaður matur í vistarverum okkar og argentínskt rauðvín með. En nokkur önnur bréf inni í annarri íbúð rötuðu upp á vegg í formi slagorða á borð við ,,go back to school". Það var fyndið. Og sérstaklega það að a plottaði þetta allt og lét aðra, b og c vinna vinnuna. D lenti síðan í því að hreinsa þetta af með tannbursta. En húsráðandi útvegaði tómatsósuna í bréfum úr farangri sínum.

Ég gæti spurt mig álíka spurninga endalaust en verð að minnast á strandferðina (hvítur sandur, goshvítvín, teppi og sól) og kraftleysi enskra sturtna. Atp er festival fyrir mig. Hver veit nema þangað rati ég aftur og aftur og aftur...

Gagnryni og brottför

kannski verður nýtt kríli í saumaklúbbsfjölskylduna komið þegar ég kem heim. Brottför frá G13a klukkan 06:13 á morgun. Stefnan tekin suðreftir þar sem bílnum verður komið fyrir í pössun hjá naglanum. Aukanefni við hæfi og kannski dyttir hún að samlæsingunni sem er biluð, nú eða ljósunum. Bíllinn þyrfti að fá nýjan eiganda sem getur hlúð að honum. En bílasölur eru bara svo óspennandi. En ekki Duty Free og læti. London í hálfan dag og læti. Rye og læti. Tónlistarhátíðin ATP og læti. úff hvað ég hlakka til. Nýtt umhverfi. Nýtt fólk. Ný tónlist.

Upplifði Grjótharða áðan. Nýtt íslenskt leikrit um 4 fanga sem sitja inni í fangelsi í nútímanum. Skemmtilegt hvernig sagan var sögð og fléttan vatt upp á sig. Plottið kom manni ekkert á óvart, og mér fannst nú vanta aðeins meira plott í dæmið. En tvisvar hugsaði ég um þríeininguna sem verður ekki farið nánar útí hér svo ekkert upplýsist. Verandi innan lokaðra veggja og algerlega sviptur öllu frelsi, alltaf með sama fólkinu, borðandi sama séríósið úr sömu diskunum, í sömu fötunum. Jú, leikararnir náðu alveg að túlka persónurnar sínar nokkuð vel. Lýsing mjög settleg sem og förðun. Leikmynd góð. Tónlistin mjög hressandi og með nauðsynlegar þagnir. Aðstandendur sýningarinnar fóru í heimsóknir á Litla Hraun. Aðstandendur sýningarinnar einungis karlmenn. Dýnamík sem er ekki oft í gangi á tímum herópa kynjabaráttunnar.
AKÞ leiklistargagnrýnandi dægradvalar og dægurlaga.

forsidan

á eftir að gera forsíðuna, en annars get ég skilað umfjölluninni á morgun. Er að hlusta á Hjálma í fyrsta sinn heimahjámér. Er líka að bíða eftir að maturinn sem er að eldast inni í ofni verði tilbúinn. Er búin að vera á fartinni í dag. Heimsóknir og læti. Amma að tala um sjálfsvíg, pillunotkun, dagvist fyrir aldraða og fólk meðan hún gerði við 2 göt á peysunni minni og ég lapti þunnt kaffið með kaffirjóma með skólabók í kjöltunni. Alltaf þegar ég var búin að lesa svona hálfa blaðsíðu byrjaði hún aftur. Tuðaði síðan yfir sjálfri sér að hún leyfði mér ekki að lesa, því hún talaði svo mikið. Hún var bara sæt, gömul kona sem líkar ekki svo vel við þokuna sem er búin að hanga hér í Reykjavík síðustu daga, heldur líkar mun betur við þokuna fyrir austan, þar sem hún er svona meira blágræn. Ekki svona grá. En mér finnst þokan bara soldið spennó því maður veit aldrei hvað býr í þokunni...

ritskoðun a fimmtudegi

En þessa dagana er ég mest að spá í það hvernig Vesturlöndin þvinguðu hugtakinu og tvíhyggjunni karl/kona upp á ýmis samfélög í Afríku. En á sumum stöðum var ekkert sem greindi kyn í tungumálinu, eða kyn í félagslegri stöðu. Það eina sem greindi fólk að í goggunarröð / virðingarstiga var líffræðilegur aldur. Þetta var semsagt áður en Evrópa söðlaði Afríku undir sig. Nema Eþjópíu og eitthvað eitt annað land sem ég man ekki hvað heitir.

Jamm og jæja.

hitt og þetta

eftir að hafa hlustað á frosetann tala á ensku og vera skrítinn og reyndar töluðu allir ensku þarna, þá fór ég í helgarferð. Brunaði brautina og heimsótti skemmtilegt sýningarrými í Keflavík, kallað suðsuðvestur. Ekki seinna vænna, enda lokahelgi sýningar Magnúsar Pálssonar. Hann raðaði m.a. matardiskum á gólfið. Veit hann ekki að það eru til skápar? En sýningin var skemmtileg og ég hlakka til að fylgjast með þessu sýningarrými. Takið eftir að ég nota það orð, en ekki gallerí. Það er munur þar á. Í huggulegheit, Backgammon og kaffisopa í heimahús í Kef og síðan út í Garð í almennilegt pizzupartý. Heimalagaðar pizzur með öllu mögulegu, en aðallega skemmtilegt fólk með öllu mögulegu. nammi mann. Sunnudeginum varði ég við lestur etnógrafíu um fólk sem býr á Tróbríandeyjum. Það getur nefnilega verið ágætt gaman að lesa fyrir skólann. Skólabólan er í ágætum málum, nema hún er soldið eftirá í lestri, sem kemur að sjálfsögðu fyrir þegar um margt er hugsað. Samt finnst mér ég ekki hafa verið niðursokkin í einhverjar heimspekilegar vangaveltur og hreinlega gleymt að lesa, heldur frekar ýmsir aðrir þættir eins og vinna, stuttur sólarhringur, stuttar vikur og þess háttar. Verð að gera hreint fyrir mínum skóladyrum áður en ég held til Bretalands á fyrrverandi sumarleyfisdvalarstað á tónleika.

Held að ég skelli mér síðan til Miami í forsumarleyfi í apríl. Þar get ég verið hjá bróður besta og hlustað á hann útskrifast. En um það má ég ekki byrja að hugsa strax. Það kemur að því þegar nær dregur. Eitt skref í einu. Læra, yoga, vinna, kaffi, helgarútlandafrí um þarnæstu. Hverf ég þá aftur til Tróbríandeyja.

skringifallegur dagur

vaknaði á hádegi eftir væran svefn. Vann til klukkan þrjú í nótt enda frumsýning og allir fullir og vitlausir. En fyndnir soldið. Er búin að ganga um mitt nánasta umhverfi, fá mér að borða og kaffi í góðum félagsskap og í fallegri birtu. Þyrfti að gera svo margt, er samt þreytt og vinur minn að koma í heimsókn með þær fréttir að amma hans hafi rétt í þessu verið að kveðja þennan heim. Jæja. Soldið skrítin í höfðinu - tóm, hlakka til að fara að vinna og eiga helgina í góðu fríi. Stefni á að njóta hennar vel. Vonandi fyllist höfuð mitt.

eg eg eg eg e gge g eg eg eg

það er notalegt að heyra frá lesendum og vegna fjölda athugasemda (comments) við uppskriftirnar býst ég við að ég læði þeim inn svona annað slagið... þannig að þegar ég birti uppskriftir þá vil ég að þið takið undir. Síðan finnst ég ég vera svo mishátíðleg þegar ég ritskoða setningarnar í huganum eftir að ég skrifa þær en svona er það nú og ég er komin heim. Jei. Semsagt eftir helgardvöl í búrinu sem leið óvenju hratt, sérstaklega fyrir þær sakir að 4 góðkunningjar komu við til að sjá mig í búrinu. Sýningargripurinn ég.

Á föstudaginnn var hringt um matartímaleytið og okkur skötuhjúum boðið í kvöldverð svo lengi sem við kæmum með 2 hnífa með okkur. Hljómar skringilega en samleigjandi þess sem matarboðið hélt hafði brugðið undir sig betri fætinum, með hnífa hússins. Hljómar enn undarlegra... en var að fara að gera sushi og þurfti því alla tiltæka hnífa. Matarboðið heppnaðist með einsdæmum vel enda húsráðandi ekki óvanur því að jafnvel koma til okkar og elda. Hann lærði semsagt 2 rétti af tilvonandi tengdamóður sinni og skellir óspart í þá, sem eru þó ekki af verri endanum. Athugið að hér er ekki verið að gera lítið úr viðkomandi heldur er lögð áhersla á nennuna sem hann hefur við að elda. Matarboðið breyttist í partý. Partý í þremur herbergjum. Það var fjör. Rifjaði upp Backamonn Bakgammon Bakkamon Bachgammon (minnir að það sé samt ekki skrifað svona) sem endaði í svo miklu fjöri að í hita leiksins þeytti ég leikborðinu og öllum köllunum á eldhúsgólfið. Góður endir á góðum leik. Fór á tónleika Ælu á ellefunni og mér finnst þeir einmitt ótrúlega frábærir. Allavega gat ég dillað mér endalaust, þó ég sæti síðari hluta tónleikanna. Það er gaman að dilla sér.

Eftir vinnu í gærkvöld fór ég á 3 staði en stoppaði yfirleitt stutt.
Kristalshátíð: sætavísanna haldin í Kristalsal hússinss. Hattaþema. Ég ekki með hatt þó ég eigi einn sérstakan svartan hatt, sem ég keypti mér fyrir nokkrum árum á útsölunni í Hattabúðinni og er jarðarfarahatturinn minn. Synd að ég eigi ekki gleðihatt. En samt finnst mér dauðinn einmitt ekkert sérlega ógleðilegur. Jæja. Allir voða fínir í boðinu, snittur og læti. Fór áður en skemmtiatriðin byrjuðu.
Grandrokk: uppselt á Hjálma. Svona fór um sjóferð þá, en gleðilegt fyrir Hjálma og þá sem komu á réttum tíma. Á hæðinni fyrir ofan mig voru semsagt 4 og hálfur, alla leið frá Reykjanesi og ég ekki að hitta þá. Vonbrigði. En ekki svo stór að ég færi í eitthvað þunglyndi. Heldur hélt áfram minni för, í þörf fyrir að hitta fólk.
Klink & Bank: Framsæknum raftónleikum nýlokið. Bull og vitleysa hugsaði ég og lenti í kennslustund hjá skemmtilegum og góðum kennara um það hvernið rokkið varð til (vesturafrísk + blús + hillbilly) og síðan smá upphafið af House tónlist (Donna Summer) og fleira í þeim dúr. Það var góður andi sem fylgdi mér út í laugardagsnóttina þar sem fólkið hafði verið og var á barnum að fríka eitthvað út en mér, nýkominni úr kennslustund leið vel.

p.s. núna veit ég afhverju mér líður alltaf svona skringilega á einum stað í leikhúsinu þegar ég er að slökkva og loka á kvöldin. komst að því hjá einni í glasi sem sagðist ekki meika að vera ein á þessum ákveðna stað á vakt því hún sæi alltaf eitthvað fólk. Það er semsagt gömul kona sem er oft þarna og yngri maður. Ég hugsaði hlýtt til þeirra í kvöld. Samt finnur maður það mismikið á mismunandi dögum.

uppskriftir fyrir veislu örnu

KJÚKLINGASALAT FYRIR FJÓRA TIL FIMM

4-5 kjúklingabringur skornar í bita
Kryddlögur:
1dl púðursykur
1dl b.b.q. sósa
hálfur dl soya sósa
2-10 hvítlauksrif (pressuð, magn eftir smekk)
Kryddleginum blandað saman í skál og kjúlla hent út í hann, látið standa í svona 4-5 tíma.
Salat:
1 poki Alabama salat - tómatar - rauðlaukur - rauð paprika - sveppir - fetaostur - brúnaðar hnetur
Kjúlli brúnaður vel, verður nánast klístraður á endanum sem er skemmtilegur fítus, púðursykurinn að standa fyrir sínu. Kjúklingi hellt yfir salatið og hnetum stráð yfir.



KJÚKLINGABITAR ÚNNU
100 gr. smjör
3 mtsk Madras kryddblanda
1 bolli hvítvín
Allt þetta í pott og suða látin koma upp.
Blöndunni hellt yfir kjúklingabitana sem maður er búinn að setja í smurt eldfast mót.
Bakað í ca 30 mín.
Þá er 1 krukku af Mango Chutney hellt yfir hálfbakaða kjúklingabitana.
Bakað aftur í 30 mín.
Áður en kjúkl. er borinn fram er kókosmjöli og klipptum graslauk/vorlauk stráð yfir.

yoga á þriðjudagsmorgnum og fimmtudagsmorgnum. Held það verði gott.

helgi helgason og helga helgadottir

módel. já það er ég. var módel í gærkveldi og í dag. hvað ætli fyrirsætur séu að hugsa þegar þær eru með myndavélina fyrir framan sig? hversu krefjandi er það að túlka fyrir myndavélina? hvað þarf ljósmyndarinn að gera og segja til þess að ná ákveðnu andrúmslofti hjá fyrirsætunni? Ég komst nú ekki svo langt með rannsókn mína, því í bæði skiptin gengu tökur mjög fljótt fyrir sig. Ég held samt að þetta sé pottþétt spurning um þjálfun. Hafði gaman af. Velti þó fyrir mér á meðan þessu stóð hvort með því að horfa beint í linsuna sé maður að ýta undir það að gera kvenmanninn að hlut sem veit að verið er að horfa á sig. Sem er einmitt ólíkt því hvernig karlmenn eru oft sýndir á myndum eða eins og þeir viti ekki að verið sé að taka mynd af sér / horfa á sig. En til þess að hafa það á hreinu þá koma myndirnar ekki til með að birtast á opinberum vettvangi. Þetta eru ekki heldur erótískar myndir ef einhver skyldi hafa haldið það í ljósi ákveðinnar tísku sem er að ryðja sér til rúms hér í kynlífsgeiranum, eða myndir af stundargamani án andlita eru sendar manna á milli á netinu og í símum. Alltaf lærir maður eitthvað nýtt.

Hitti gommu af mismunandi fólki á mismunandi stöðum í gær sem er gaman. Fór á útsölu og var mætt áður en búðin opnaði klukkan 12 á hádegi. Hversu indælt er það? Búðarmaðurinn gleymdi síðan lyklunum af búðinni heima þannig að við skötuhjúin tókum okkur bara til og skutluðum honum að sækja lyklana. Eftir þetta allt saman keypti ég geisladisk af búðarmanninum. Dj Signify. Ég elska sumt hiphop. Hádegisverður í foreldrahúsum. Rækjusalat, melónur og bollur. Hvað er málið? Bolludagur er sko ekkert kominn og spennan verður minni fyrir vikið ef maður er að raða þessum bollum í sig áður en aðaldagurinn kemur, en ég giska á að markaðsöflin hafi eitthvað um þetta að segja. Útskriftarveisla í Blesugróf í Reykjavík, en því miður veit ég ekki hvaða hverfi sú gata tilheyrir. Milli Fossvogs og Breiðholts og Kópavogs. Undurljúfar veitingar. Undurljúft fólk. Heim. Hlustað einu sinni á Gillian Welch kántrýkonu. Í partý á Grettisgötuna sem var mjög líflegt og þar lenti ég einmitt í módelbransanum. Á barinn. Heim og byrjaði að horfa á Team of America sem var of frábær til þess að horfa á hana svolítið úrvinda eftir daginn. Hún bíður bara betri tíma.

Nú er komið smá fútt í fítusana, komin mynd. jibbý jei.