viðburðir

hér má sjá afritun af miðanum sem ég skrifaði fyrir daginn í dag:

sturta - læra - yoga - tannlæknir 13:45 - vinna.

Svona er maður orðinn sjúskaður í hausnum, verður að skrifa miða til að muna. Kannski eru þessir miðar mínir líka til þess að halda mér við efnið. Sem er ritgerðarsmíð um vettvanginn í mannfræði. 2 blaðsíður af 10 komnar á blað.

Hjá tannsa, reyndi ég að anda djúpt og slaka á í stólnum. Sem gengur bara ekki svo vel þegar hljóðið inni í hausnum á manni er að æra mann. Hljóð borsins að sjálfsögðu. Enda er ég ekki með sterkustu tennurnar. Upplifi mig sem hetju í hvert sinn þegar þessu er aflokið, kúreka sem hefur verið kýldur hressilega utanundir, enda var ég dofin í langan tíma eftirá. Klinkan talaði um andvökunótt sína, og daginn eftir komst hún að því að 3 aðrar konur í Árbænum hefðu verið andvaka sömu nótt. Tannlæknirinn hélt að geimskip hefði verið fyrir ofan Árbæinn sem hélt fyrir þeim vöku (var ekki alveg í aðstöðu til þess að meta hvort hann hafi verið að reyna að vera fyndinn), en klinkan var sannfærð um að þetta hefði eitthvað að gera með þrýstinginn. Ég reyndi hvað ég gat, en án árangurs að benda á að þegar djúp lægð væri yfir borginni hefði skrifstofa skólastjórans alltaf verið full af gemlingum og öll börnin í pati. En þeir dagar eru liðnir. Ég er ekki lengur kennari. Kannski verð ég kennari aftur seinnameir. Eða flugmaður. Helst þó uppfinningamaður. En ég ætlaði alltaf að verða dýralæknir.

i stuttu mali

þá er internetið horfið heiman frá mér. heimasíminn líka. það er pottþétt draugur í símanum, eða í símalínunni. Þegar ég tek upp tólið heyrist tómt hljóð, eins og einhver á hinum endanum hafi gleymt að leggja á og enginn er sónninn. Símafyrirtækið vodafone segir að tæknideildin sé að vinnna í þessu, síðan í gærmorgun. Afleit þjónusta á háhraðatíma með tengingum út um allt og rafmagnsstraumum. zzinng ztinng.

núna er ég því staðsett á bar. en búin að vera í berlín þar sem sumarið var að koma og ég hjólaði út um allt með umferðina iðandi hliðina á mér, soldið óhagstætt ef maður var búinn að fá sér í tána. Fór á tónleika og í garðinn og út að borða og á berlínarbiennale þar sem málverkið er dautt og vídeóið er orðin nýja myndlistin. Átti yndislegt frí og hlakka til að fara aftur. Nú reality check one two three og skólavinna framundan. Síðan kann ég ekki við það að ríkisstjórnin hafi logið að mér um væntanlegt góðæri byggt á stóriðjustefnu og öðru eins. Hvar er góðærið? skammtíma skammtíma shit. Kreppan vofir yfir og verðbólgudraugurinn snýr kannski aftur í næsta áramótaskaupi, en ég man einmitt þegar hann kom fyrir áður á níunda áratuginum og skildi ekki neitt í honum.

Kirsuberjatómataplantan var búin að stækka töluvert í sturtubotninum.

aðs vif

ég sver það það er að líða yfir mig af spenningi. Eftir veðurspánni að dæma býst ég við að meðaltali 10 stiga hita, sól og ský og kannski vorrigningu. Vona að ég sjái fuglaunga. Og vorblóm. Blómin mín aftur á móti, þ.m.t. unga kirsuberjatómataplantan eru komin inn í sturtu. Þar ætla ég þeim að dafna á meðan ég er í burtu. Sólskinið og evran á svona 93 krónur. Flugvöllur, fólk, flugvélar, flugfreyjur og þjónar. Vorstraumarnir eru á leiðinni.

Verð að róa mig með kaffi og sígó. Ást og friður.
p.s. keisaramörgæsamyndin er æði, sem og bbc þættirnir á rúv á mánudögum, Planet Earth.

á ferðalagi

Ferðalag 1 hófst 23. mars síðastliðinn sjá nánar hér
.

Ferðalag 2 hefst líklega á morgun, allaveganna í huganum. En á fimmtudag fer ég í páskafrí til Berlínar.

Góðar stundir.

afsökun

í dag var afsökunin ,, af því að hún er svo fátæk" notuð af viðmælanda mínum.
Þetta verður að teljast til tíðinda hér á landi þar sem allir eru á yfirdrætti og í djúpri skuldasúpu og fáir beinlínis ríkir. Athuga ber þó að í þessu samhengi er átt við efnislegan auð. Ekki andlegan. Þá vil ég ekki gera lítið úr þeim sem eru raunverulega fátækir og þurfa að svelta, ganga í sömu fötunum í mörg ár, sofa á dýnu, eiga bara 1 sokk og hallærislega úlpu... (í boði silvíu, en hún tekur sig vel út í auglýsingunum frá Japan)

Vinkona viðmælandans kom semsagt í heimsókn, þunn og ósofin uppúr hádegi í dag. Báðum fannst greinilega við hæfi að það sé eðlilegt að sofa heima hjá vinkonu sinni um miðjan dag þegar aðrir heimilismeðlimir eru að sinna sínum störfum, líka inni á heimilinu. Ég innti eftir því hvers vegna vinkonan gæti ekki bara sofið úr sér heima hjá sér og svörin voru þessi: fátæklingur, sem býr í 44 fermetra íbúð með móður og systur, það er bara þægilegra að sofa hér... og fyrir utan var bíll vinkonunnar, nýr upp úr kassanum. Er þetta meðaumkun ríka fólksins? Að leyfa fátæka fólkinu að sofa úr sér heima hjá sér? Eða meikaði vinkonan bara ekki að vera heima hjá sér og fá yfirheyrsluna frá mömmunni?

Síðan var stutt lexía í boði fyrir unglingana varðandi bremsuför í klósettum. Unglingarnir telja sig fullorðna á mörgum sviðum, en ætlast samt til að einhver skrúbbi skítinn. Einhver annar en þeir.

Vandamálið er bara, var ég svona? Ég er búin að vera að reyna að muna hvers konar unglingur ég var, því núna tel ég mig vera rosa fullorðins eftir miklar pælingar, þó ég sé stundum spurð um skilríki. Verð þó að minnast einnar sögu úr íslenskutíma í gaggó þar sem kennarinn spurði nemanda um heimaverkefni þar sem svörin voru í alvörunni ,,ég var í baði og verkefnið datt ofan í baðkarið"

Úthverfamóðirin kveður að sinni því eftir hádegi á morgun verður hún ekki lengur til.

fermdur fullorðinn?

Strákur fagnaði 3 mánaða sambandi við stúlku í gær til klukkan 24:38. 38 mínútum síðar en útivistartíma lýkur.
Er með teina. Og teygjur. Ein teygjan á framtönnunum. Tekur hana bara úr þegar hann þarf að fara í sleik. Byrjaður að þvo af sér sjálfur. Kannski lógíst þegar blautir draumar eru komnir á stjá og maður vill ekkert að mamman (sú sem þvær mestan þvottinn) fari út í þau efni. Spilar póker, handbolta og fótbolta.

Það er fínt að búa annars staðar (sofa og vera með) annars staðar og koma síðan heim til sín að læra. Og fá sér te.
2 bls. eftir í fyrri ritgerðinni. Nú er það líkömnun sem ég er að fara að skoða, eða embodiment. Holdtekja var líka ein þýðing sem og holdgerving. Friðarte í kuldanum hér. Í fyrsta sinn fannst mér húsið eitthvað óþétt vegna vinda.

hlutverk

var kennari á milli 13 - 15 í dag þegar krakkar komu í leikprufur. 2 börn voru ekki sótt á tilsettum tíma. 1 strákur og 1 stelpa. Ein móðirin var að keppa í borðtennismóti og hin hafði verið að versla í bréfpokabúð á laugaveginum. Ég prísaði mig sæla fyrir að hafa lesið krakkaopnuna í morgunblaðinu um hádegi og dró hana fram fyrir börnin sem gerðu þrautir og dulmálslykil þar sem útkoman var: æfingin skapar meistarann.

Ungt fólk eru samfélagshópur sem ég er einmitt að fara að kafa soldið dýpra í en í gærkvöldi fattaði ég hvað margir af minni kynslóð eiga og eru að eignast börn. Og þá er um að gera að umfaðma það tímabil. Kannski verð ég líka mamma einhvern tímann. Maður spyr sig. En fyrst þarf nú á getnaði að halda og enginn er möguleikinn á því í augnablikinu sökum landfræðilegrar fjarlægðar. Datt líka í hug að reyna að eignast barn með hugarorkunni einni saman, en fattaði svo að það kemur kannski til með að líta út svolítið sækó.

Næstu vikuna verð ég unglingamóðir í úthverfi.

lsd

hreint út sagt væri það við hæfi að taka einn skammt af sýru ákkúrat núna. Og þá yrði það líka í fyrsta skiptið fyrir mig, í þágu vísindanna að sjálfsögðu. Nú í dag, þegar sólin skín og ég vil vera úti er ég búin að vera að melta skynjun. Skynjun í fyrirbærafræðilegu ljósi. Þess vegna kom sýruhugsunin upp. Hvað er betra en að upplifa á eigin skinni takmörk og víðáttur skynjunarinnar og skrifa síðan um það fræðilega ritgerð?

Að veraldlegum pirring: prentarinn vill ekki prenta, segir blek vera búið en það er ekki búið og ég nenni þessu ekki. Anda djúpt kona. Því nenni ég bara ekki því ég vil komast í sund eftir lær-dag, vil upplifa lista-gjörning og komast í partý. Núna. Og fá einn skammt af sýru til þess að ritgerðin verði fullkomin.

í þessum töluðu orðum er ég að reyna að gabba prentarann... góða helgi

biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiip

er að verða nett pirruð. síðan klukkan 21 í gærkvöldi hefur hátt skerandi bíp komið frá fyrrverandi tannlæknastofunni á 1.hæð, ég er á 3.hæð. Ég held að þetta komi til vegna þess að það vantar batterí í innbrotsþjófakerfisstöðina. Þannig að nú er tilvalið að brjótast inn... sko niðri, ekki hjá mér.
Kannski ætti ég bara að brjótast inn til að mölva tækið.

Neiiiii. hinn góði borgari og samviskusamlega ég er búin að láta vita. En enginn gerir neitt og eyrun mín eru búin að stimpla þetta hátíðnihljóð inn sem hluta af tilverunni.

Yogað í dag var mjög gott. Merkilegt hvernig hlýjan getur bara setið í manni í langan tíma á eftir, núna t.d. í bakinu.
Þegar ég kom heim beið mín boðskort í brúðkaup á Cape Breton eyju, þann 20.maí. Hlakka ekkert smá til, enda búin að fjárfesta í fallegum kjól og síðan er fólkið bara svo undursamlega fallegt þarna. Nema sumir. En nyrst á eyjunni er inbreed nýlenda. Þangað er ég ekki að fara. Ok bæ.

al sunn

í dag var gaman að umpotta því núna líður blómunum svo vel. Líka mér því ég fór út á Garðskaga þar sem ég sá bæði Atlantshafið og Faxaflóa.

daggardropi

Alveg hreint ágætis flæði í gangi. MIkið að gera. Mikið að hugsa. Fíla ekki þegar maður finnur kaldar gallabuxurnar með húðinni á lærunum í kuldanum. Verð að fara að hugsa á fyrirbærafræðilegan hátt. Allaveganna í smá tíma þar sem nú eru yfirvofandi 2 ritgerðir. Er ekki enn tilbúin að setjast niður og tölvast með þeim.

Draumalandið er góð upplifun.

brazil dagurinn

Í dag skín sólin inn um gluggana.
Æsispennandi dagur.
Brjóstahaldaralaus dagur.
Afrek mín:
Sjá sólina inni í hlýjunni.
Fór út að kaupa mjólk í brasilíska rótsterka kaffið sem ég fann upp í skáp og veit ekkert hvaðan kom. Á leiðinni í mjólkurinnkaupin varð mér ljóst hvað það væri kalt og gott að ég væri búin að vera inni í allan dag að föndra fyrirlestur (30mín) fyrir morgundaginn. Ekkert power point. En mjög ljóðrænt. Og ætla ég að byrja og enda á því að vísa í samferðalang minn á árunum 95 - 98, bókina Maðurinn er alltaf einn eftir Thor Vilhjálmsson. Tilraunir eru hressandi. Víkjum aftur að sögunni. Kom við í bókabúðinni til að kaupa símakort. Fór út með það og listaverk. Að ég held. Tilboð á Draumalandinu - sjálfshjálparbók handa hræddri þjóð eftir Andra Snæ. 2500.
Af öðrum afrekum ber þar hæst að hafa þýtt viðtal (þar sem ég reyndi eftir fremsta magni að vera hlutlaus) og taka við áhyggjusímtali föður míns um líðan móður minnar, áhyggjur hans sendar áfram og túlkaðar í sms - form. Meðvirkni? Hlustað á viðtal við rúm/ísl-enska konu á rás 1 hjá Elísabetu Brekkan, sem einmitt á heiður skilinn fyrir að hækka rödd innflytjenda í fjölmiðlum. Nú og svo auðvitað er ég búin að naglalakka mig eina umferð. En fleiri skulu á því ég er að fara í matarboðshappadrætti hjá leynikvenfélagi síðar í kvöld. Vona að ég vinni eitthvað...

sjörnuspa

í dag á allt eftir að smella.

klikk klikk. Það smelltist.
Stakk mér í sund í rigningunni.
Útlendur ómur inn af götunni.
klikk klakk
skórnir.

Er búin að vera að fylgjast með vonduljóðakeppninni í blöðunum sem nýhil hefur á sínum snærum og hef mikið gaman af. Held að úrslitin birtist á morgun. Veit ekki með hvaða ljóði ég held. Held ég sé ekki búin að sjá öll. Held held held er hetja á þýsku.

Sýknur, herinn burt og hvaðeina. The constant gardener soldið góð. Er með nýja teiknimynd eftir Hayao Miyazaki og hlakka mikið til að sjá.

Horfði út um stofugluggann í dag á meðan ég talaði í símann og allt smelltist í eitt augnablik.
(núna af götunni: ,,það er svo glatt á góðra vina...")

köttur i sekk?

Hvernig líður þér þegar þú borgar meira en 10.000 krónur fyrir eitthvað, meira en 20,30 þúsund og færð síðan ekki það sem þú varst að kaupa?

Þetta gerðist í gær, að vísu ekki í mínu nafni. Sambýlingur minn keypti 2 flugmiða hjá ónefndu flugfélagi fyrir gærdaginn, en hann þurfti að mæta á 2 fundi í dag úti. Flugvél frá Kef. seinkar um rúma 2 tíma, og þ.a.l. náði hann ekki tengifluginu frá Köben. Engin fleiri flug voru það kvöldið. Sjálfur kostaði hann hótelgistingu í borg sem hann kærði sig ekki um að vera í, og tengiflugið í morgun þurfti hann líka sjálfur að greiða. Tíminn sem fór í þetta og eyðilagðar vinnustundir verða ekki tíundaðar hér.

Það versta er að í Leifsstöð í gær laug starfsmaður þessa fyrirtækis upp í opið geðið á okkur (ég var vitni). Farþeginn hafði nefnilega áður lent í veseni hjá þessu fyrirtæki sem hefur lengi verið eitt á markaðinum á þessari eyju og því ákvað hann að spyrjast fyrir um mögulegar afleiðingar á tengiflugi, vegna seinkunarinnar. Starfsmaður ( yfirmaður, sem ég einmitt náði nafninu á þar sem ég stóð meðan þau blöðruðu) sagði: ef ekkert tengiflug finnst í Köben þegar þú kemur þangað, en þar eru meiri möguleikar á að finna fleiri tengiflug heldur en hér í Kef. (sem ég skil að vísu ekki), greiðir flugfyrirtækið að sjálfsögðu gistingu fyrir þig og gefur þér compensation upp á 200 evrur eða roundabout ticket!

Í morgun hringdi hann og talaði við sama starfsmanninn sem ekki náðist í í gærkvöldi frá köben, og þá voru tilsvörin þessi: æ æ, það sem ég sagði átti við um ef þú hefðir verið á Íslandi! Þá baðst manneskjan heldur ekki afsökunar.

Hvað gerir maður?

Annars er málið bara yoga í dag og alla daga, glaumur í lærihjartanu sem hefur stundum áhyggjur af því að læra ekki nóg, næstum búin að klára að gera persónunjósnatalið og pad thai núðlur í kvöldmatinn. Fleira var það ekki.

diplomacy

7 klukkustundir í gær fóru í það að vera Austurríki og Frakkland á vormánuðum 1901. Þar þurfti ég að verjast, sækja áfram, vinna með og á móti öðrum löndum, passa bæði landgönguliðin og flotana og skemmta mér. Leikar fóru svo að Austurríki og Frakkland áttu Búlgaríu, Rúmeníu, Munchen hérað og kannski eitt annað, en undir haust 1909 þegar allt var komið undir lok, þá missti ég Grikkland... Vann semsagt ekki. En það var gaman.

Var soldið pirr eftir skóla í dag, sem hefur lagast mikið enda er ég búin að borða. Hef óljósan grun um að ég sé bara glötuð þegar mér vantar matarkyns næringu. Eða, er það kannski bara of góð afsökun?

trans

var viðstödd fyrirlestur í dag þar sem dr. susan stryker talaði um trans-dót. Kannski að mestu leyti í sögulegu samhengi, þar sem hún er sagnfræðingur. Mjög forvitnilegt allt saman og sérstaklega stofnanavæðing kyngervis sem hún fór ekki nógu vel inná að mínu mati. Þá hefði ég viljað heyra meira í ísl-trans-fólki og upplifun þeirra hér. Af umræðum að dæma er augljóst að transar eiga ekki heima innan samtakanna 78 hér á landi, en fyrirlesari mælti alveg eins með því. En það verður forvitnilegt að sjá hvað gerist. Síðan getur alveg verið einhver jaðar-transa-hreyfing sem ég veit ekkert um... hmm. Spennó. trans dans. transar eru líka fólk!

Nú liggur leiðin á eitt af eldri kaffihúsum bæjarins þar sem mjög fræðilegar umræður eiga eftir að eiga sér stað í bland við ófræðilegri, kaffi og sígó. Síðan vinna og síðan, ja hver hefði getað trúað því. Helgarfrí.

Pínu helgarkonfekt í lokin. Foucault sem er mikils metinn heimspekigaur í dag droppaði sýru og sagði það hafa verið ein af bestu upplifunum sínum í lífinu. Held ég fari ekki að droppa sýru, en mér finnst gott að vita það að þó að hann hafi verið leðurhommi með HIV og droppað sýru lifi kenningar og hugmyndir hans. Samt skrítið að ritstjóri Foucault ritsins hafi þurft að taka þetta fram með sýruna...

ha ha

það fer stundum í taugarnar á mér hversu léleg ég er að segja brandara. Enda hef ég ekki lagt mig fram í því að muna þá. En núna er allt bjart. Það kann ég vel að meta. Sólin skín í gegnum saltið á rúðunum og ég á leið út í skoðunarferð. En var hugsað til mismunandi upplifana á sama stað þegar ég gekk í gegnum suðurgötukirkjugarðinn fyrr í dag. Í sólinni. Með dub í eyrunum.
Fer kannski nánar út í þetta síðar eins og um svo margt sem ég skrifa hér. Græna uppskriftin af Guacamole-inu er t.d. ekki komin enn. Við erum samt að tala um kóríander í því. anyways.
Ýkt gaman í skólanum í dag eins og næstum því alltaf.
Ýkt gaman að endurheimta sambýling í 9 nætur.
Ýkt gaman að það sé kominn Mars og næst kemur Apríl.

ljoð

leikur leikrit leikhús leithús
Semsagt vinnuhelgi. Engar stjörnur í kvöld.

Búin að upplifa Pétur Gaut. Rýmið nýtt á munúðarfullan hátt. Öll umgjörð góð. Draumkennt bíómyndadrama. Meira að segja með splatter. Förðun engin. Úrvalsleikarar. Skildi aðalleikarann stundum ekki alveg sem talaði stundum hratt og óskýrt. En það hefur soldil áhrif í svona leikriti þar sem textinn er allur í bundnu máli. Sem er náttúrulega bara ljóð? takk fyrir. Mæli með þessari sýningu.

Áður vissi ég ekki neitt um söguna sem fer fram í leikritinu. Það kom ekki að mikilli sök því upplifunin var hrífandi. Þó nauðsynlegt að benda á 2 tegundir af upplifun (1 búin að lesa leikritið (held 2 doðrantar), hin ég)
- meðaumkun með pg þar sem hann er veikur
- helvítis fáviti, pg.

ljóð í leikhúsi um þessar mundir, en hitt verkið sem verið var að frumsýna heitir Virkjunin. Og titillinn gefur nógu margt til kynna og því óþarfi að dvelja við það. En þetta verk var einmitt ekki skrifað sem beint leikrit með einhverjum persónum og venjulegri atburðarás.

fleiri ljóð
sól sól skín á mig ský ský burt með þig

Tel mig blekkta á hverjum einasta degi þar sem ég held alltaf að sé miklu hlýrra úti en birtan og sólin gefa í skyn inn um gluggann.

Kokteil boð á hótel sögu í gær í boði deildarinnar þar sem kennarar og nem komu saman. gaman. fylling og fræði. Very dandy indeed.

ljóð. meiri ljóð

p.s. er soldið búin að vera að halda upp á í sund á föstudögum.

hip (pa) dagur?

þetta er búinn að vera góður dagur hugsa ég þessar stundirnar. Las nefnilega í stjörnuspánni að þetta ætti að verða frábær dagur. Ég veit ekki lengur hverju ég á að trúa, þ.e.a.s. hvaða stjörnuspá? Fullt af mismunandi dóti fyrir dreka eins og mig. Hef aldrei spúið eldi þó. En fór í sjómann við tvo vinnufélaga. Tapaði fyrir báðum. Djö. Hélt að ég væri rosa sterk. Þarf bara að fara að lyfta... djók. Finnst að ég þurfi alltaf að taka það fram. Mannfræðileg skýrmæli. Elska skólann. Ekki hann sem stofnun heldur bara námið sem ég er að ganga í gegnum þessa dagana. Allt ógó spennó. Eða ég hef þá staðreynd fyrirframgefna í hausnum á mér. Geng bara útfrá því. Síðan lærði ég í dag að ég má eiga heima á Mannfræðilandi þegar ég geri rannsóknina. Það er land sem fólk í mörgum mismunandi hlutverkum í daglegu lífi og skoðar eigið samfélag verður að hverfa til á meðan allt er í gangi. Spennó er það ekki? Nýtt land sem er bara til í hausnum á mér!

what is hip?

hip: a history er sparibókin þessar stundirnar og þar segir blaðamaðurinn og höfundurinn john leland:

It is a dated word, nonconfirmity. In today´s splintered pop culture, it is hard to imagine a norm that anyone might conform to; the very notion is unhip. This marks in part the triumph of hip as a national organizing principle, and in part the inevitable absorbtion of hip into market demographics. Yet in the 1940s, nonconformism still echoed Emerson and Thoreau. In his essay “Self-Reliance”, Emerson prescribed creative individualism against the mediocrity of the masses. “Who so would be a man must be a nonconfirmist”, he wrote. To Emerson, the approval of society was the stamp of the second-rate. “To be great”, by contrast, “is to be misunderstood.” This is a nonconfirmism as a relinquishing of priviledge, opting out of the state in order to shed responsibiltiy for its actions.”

bolla bolla bolla
fékk norska gerbollu fyllta með vanillukremi í skólanum í dag.
Allt kreisí í kjötborðinu í melabúðinni um fjögurleytið. Sprengi sprengi.