lægðin

bubbu bubbi. Aftur í kvöld. Tónleikar. Rosa dæmi. Soldið fyndið. Stjörnustælar. Nuddari og alles. Kannski áhrif úr boxinu. En áhorfendur dýrka hann. Búið að spila lög hans fram og tilbaka á rás2. Átti áhugavert samtal við umbann um kannabisefni. Merkilegt hvað ég lendi í forvitnilegum samræðum í vinnunni. Ég fíla það. Vegna tónleikanna kom ég seint heim í gær og svaf fram á hádegi. Vaknaði að vísu um morguninn og jógaðist. Það var gott.

Einhverra hluta vegna er ég sannfærð um það að lægðin sem liggur yfir landinu hafi áhrif á atgervi mitt. T.d. var ég með seyðing í hausnum frá sunnudagskvöldi fram á mánudagskvöld. Og ég fæ mjög mjög sjaldan hausverk. Vei þér hausverkur og komdu ekki aftur.

Í lestri: fékk safnið kvenspæjarastofa nr.1 hjá mömmu. Byrjuð á fyrstu bókinni. Þægileg aflestrar. No comment yet.
Í hlustun: manuva roots og the bhundu boys.
Eigið hljóðlátan og rólegan dag í lægðinni.

p.s. veit ekki rass hvort það sé lægð í alvörunni, minnir það bara að þegar veðrið er svona skítalegt að þá sé lægð.

rigning

hvílík gleði að farið skuli vera að rigna. Nú verður gróðurinn glaður, bændurnir, ormarnir og þeir sem eru með ofnæmi fyrir stungum flugna. Og ég líka. Sérstaklega í ljósi þess að þegar rignir er himininn þyngri á litinn, og birtan ekki eins skær og það er gott fyrir gardínulausa húsið mitt. Sérstaklega þegar maður þarf að sofa án gardína. Prufaði svefngleraugu í gærkvöldi. Fyrst rosa fyndið að sjá bara svona niður á við, en það hjálpaði mér alveg að sofna, bjóst við að vakna með þau á mér og soldið eins og í bíómyndunum en nei nei, þá voru þau bara komin út á gólf og ég hafði samt sofið eins og steinn. jamm. Gleði í hjarta.
Fór í kvöldkaffi í gærkvöld út í Garð. Það var gaman og gott. Sótti síðan kæra á flugvöllinn og hvílík bílastæðaringulreið. Hvað er skammtími? Komnir miðar og læti eins og í bílastæðahúsunum. Maður getur valið um að fá miðann, geyma hann og borga síðan inni í vél, eða með kreditkorti. Það gerði ég. Síðan bara ein greiðsluvél, og auðvitað massaröð í hana. Allir að borga. Næst vel ég hinn kostinn. Í stað þess að taka miðann, stingur maður kreditkortinu inn í dæmið hjá stönginni, og aftur á leiðinni út, engin röð, ekkert stress um að tína miðanum. En hver borgar hundraðkall með kreditkorti? Flókið líf.

Lét tvær umferðir nægja á stofuna. Sveppastofuna sem er orðin glöð yfir að hafa fengið nýjan lit. Ofninn fékk líka tvær umferðir af málningu, og það var ansi leiðigjarnt að potast með pensli inn á milli. Fékk góð ráð eftir á að spreyja hann bara, sem verður gert næst.
Í dag er yndislegur mánudagur og vinnuvika framundan. Það þýðir að hvert kvöld verð ég í húsinu, en helgin býður upp á gleði og félagslíf. Það verður gaman. Lifið heil

klukkan er tolf

er búin að hlusta alltof mikið á fréttir.
Evrópusamstarfið í upplausn. Almenningur Hollands vill fá að taka meiri þátt í sköpun stjórnarskrárinnar. Hvað er að gerast? Verður Evrópa bara eitt stórt svæði, sem fólkið flæðir um? Verður ríkisborgararéttur fólks evrópskur? Ekki það að ég telji að einkenni ákveðinna staða hverfi. En það þarf að gera þetta vel ef það skal verða og ég er ánægð yfir því að Hollendingar vilji fá að taka meiri þátt. Síðan eru peningar alltaf með í spilinu. Hvað borgar hver þjóð mikið til að fá að vera með? Er löndum mismunað?

Varð að slökkva á viðtækinu þar sem ég meika ekki íþróttafréttir aftur og aftur.
Ástæðan fyrir ýktri hlustun minni á fréttir er sú að hér hefur verið málað. Alltaf best að hlusta á útvarpið á meðan, sérstaklega þegar engar eru græjurnar. Í útvarpinu eru sagðar fréttir. Mjög oft.

4 gluggar
3 loft
1 stofa

Nú er bara að bíða og sjá hvort sveppastofan þarfnist 3ju umferðar á morgun. Ég vona samt ekki, en mig grunar að grunnurinn í litnum (ljósbrúnn, gamaldags skv. mömmu) sé glær og því auðveldara fyrir gamla bláa að sjást í gegn heldur en ef grunnurinn væri hvítur. Meikar sens. Hver blandar lit í glæran grunn?

Bróðir góður sakaði mig um að hagræða sannleikanum hér í vefheimum. Þess vegna segi ég við yður (hver er fleirtalan af yður? yður eða hvað?): ,,efist alltaf"
Góða nótt.

skyndi -

það er ekki oft af hinu illa þegar fólk kemur í búrið til mín. Í gærkvöldi gerðist það nefnilega að ég fékk skilaboð um kvöldið þar sem stungið var uppá að ég myndi bregða mér út fyrir mölina til að eyða nóttinni með ungfrú náttúru. Ein kona sem laumaðist í kaffi til mín úr vinnu minnti mig á að maður lifir bara einu sinni... ok. maður gleymir. Eyddi því nóttinni í náttúrunni við varðeld sem iljaði þar til sólin kom upp og þá fór ég að sofa. Magnaður skítur. Þessi náttúra og þetta fallega fólk sem sat/stóð/hljóp/hoppaði/dansaði í kringum eldinn. Var mætt til vinnu klukkan 12:20. Massatúr. Hlakka til að geta eytt tíma í sveitinni í sumarfríinu. Vúhúú. En einn mánuður til stefnu. Sumarið er svei mér þá bara pottþétt komið...

hnakkinn

Í gær fékk ég skemmtilegan texta í símann minn sem svaraði spurningu minni sem var birt hérna á þessari síðu fyrir nokkru. Textinn var svohljóðandi: potluck dinner = pálínuboð. Vinkona mín staðfesti þessa notkun á orðinu, og kannaðist við það frá kfumk kökuboðum. Hef litið í orðabók menningarsjóðs frá ´88 þar sem ekki er minnst á þetta orð, pálínuboð. Þyrfti jafnvel að kíkja í nýju útgáfuna.

Sá tónleika á grandrokki í gær, þar sem enn sem áður stóð Æla uppúr. Hljóð hvers einasta hljóðfæris var kristaltært og það er gott að geta fylgst með því hvað hver er að bauka þarna á sviðinu. Þá er Ælan orðin svo þétt að maður getur flotið ofan á henni, en kafað oní hana ef maður hefur sundgleraugu. Stemningin í salnum var ekki upp á marga fiska. Barinn búinn að koma fyrir borðum á gólfinu fyrir framan sviðið og eins og ein kona benti á að með því væru tónleikahaldarar / barinn að viðurkenna að fólk dansaði ekki almennt á svona tónleikum. Síðan komu tvær aðrar hljómsveitir sem mér fannst heldur ekki upp á marga fiska. En kannski leynast þar snillar sem ekki náðu til mín í gærkveldi, maður verður alltaf að gefa séns. Þangað til komið er nóg.

Aðalmálið er að á eftir mun ég renna brautina á hnakkanum. En það er nafnið á nýja bílnum okkar sem við fjárfestum í gær í. Þýsk rennireið, ábyggilega sett saman í Asíu. En hnakkanum fylgir góður andi og kannski bið ég alheimsorkuna um að umlykja hann hjúpi svo aldrei gerist neitt óskemmtilegt. Þarf ég þá að færa fórnir á móti, á altari alheimsorkunnar? Þakklæti er nú lágmarkskurteisi. En kæra keyri ég í flugstöðina þar sem hann mun hverfa frá um sinn. Í viku eða svo.

Fjögurra daga vinnutörn framundan, þar sem verður reynt að fara reglulega í sund inn á milli til þess að samhæfa líkama og sál. Nú er ráð að vinda sér niður á bókasafn, leigja fullt af ódýrum dvd myndum til að horfa á í tölvunni, því helgarvaktirnar geta orðið langar. Þá hef ég hafið lestur á bók Umberto Eco, Foucault´s Pendulum. Spennó spennó.

how does it feel?

morgunn
kaffið í steingerðum garði
mjög litlum, kannski 10 fermetrar.
3 götuhorn mætast.
Svartur hundur með gaddaól kom út um dyr
án manneskju.
Ímyndaði mér að ég ætti hann.
Hann vildi croissant.
Sólin yfir Hallgrímskirkjuturninum.
Klukkan alltaf vitlaus.
Hætti að vilja eiga hann
þegar hann var kominn með glerbrot
í kjaftinn og fór aftur með það inn.

dagur: málningaprufur á stofuvegginn

kvöld
fór krókaleið heim
allt bjart og fínt.
Elska birtuna á sumarkvöldum,
útlendingar byrjaðir að spretta upp,
endur og gæsakúkur og mávur á steini.

3.kafli

fór og sá StarWars klukkan fjögur í Smárabíói í dag. Dottaði smá fyrir hlé og fannst George Lucas ekki alveg vera að gera sig, en eftir hlé varð allt miklu betra. Og þó maður vissi hvernig þetta myndi enda, þá vissi maður ekki hvernig. Hef undanfarin ár alltaf þurft á smá upprifjun í Starwars að halda áður en ég hef farið á nýju myndirnar þar sem ég var ekki mikill aðdáandi á yngri árum þótt ég hafi leikið mér með Starwars-plastkalla eldri bróður míns. En nú þekki ég söguna ágætlega, þó ekki hin minnstu smáatriði og er bara glöð með það að fá að taka þátt í geðveiki heimsins varðandi þessar kvikmyndir. Enda hef ég nú komið til Túnis þar sem Return of the Jedi var tekin upp að hluta til. En samt verð ég að viðurkenna að ég veit ekki neitt í samanburði við aðra Starwars aðdáendur.

Íbúðin er nú öll að verða tilbúin fyrir málun og lagfæringar. Ætlum allaveganna að mála loft og glugga og stofuveggi. Það verður gott þegar það verður búið. Síðan bíður bara sumarið og ég búin að fá eina einkunn sem var alveg í takt við það sem ég bjóst við og síðan er ég búin að fá bréf um að ég megi hefja nám í mastershluta mannfræðinnar í H.Í. í haust. Það verður líka bara gaman, en ekki eins gaman að punga út 45 þúsund kalli fyrir veturinn, þó það sé ekki neitt ef miðað er við aðra háskóla hér á landi, eins og t.d. lhí eða hr. Kannski er kennslan líka í samræmi við það, en það kemur í ljós. hilsen

í gær fór ég í garðinn til að hitta fallega fjölskyldu sem var að stækka. Hjá þeim er gott að vera og yndislegt að hitta nýjasta meðliminn sem virðist búa yfir svipaðri visku, orku og vísdómi eins og Yoda (í starwars). Samt er ég alltaf svolítið skelkuð við það að vera að hnoðast með lítil kríli (undir eins árs) og reyni að komast hjá því þó það sé magnað að fylgjast með þeim. Eldri bróðir hans (næstum1oghálfs) er líka allt í einu orðinn svo stór og bara næstum því fullorðinn í samanburði við litla bróður sinn. Það er fyndið. Síðan spilaði eldri bróðirinn líka á nýja trommusettið inni í skúr og fjandinn hafi það, that boy got rhythm... ef svo má segja um ungabarn.

Annars er ég búin að vera að massa fimmdagafríið mitt og slappa vel af, en það er alltaf gott að hafa smá plan, á planinu er t.d. að mála svolítið innanhúss, veggi, glugga og þar fram eftir götunum. Hvaða lit ætti maður nú að láta á stofuna? Hlakka til að fá nýjan lit í umhverfið. Er ekki búin að teikna í tölvunni, en ég er búin að teikna á blað sem róar planlögðu sál mína sem tekur fyrir það að vera svikin.

Amma seldi mér hníf fyrir eina krónu í dag með postulínsskafti, grænu og handmáluðu. Brjálað fallegur smjör/smurostahnífur. Tók fyrir það að gefa mér hann en vildi bara selja mér hann, því maður má víst ekki gefa skæri, hnífa og svoleiðis því það getur slitið böndin milli gefenda og þiggjenda. Og ekki viljum við það nú, ég og amma. Amma lamma. Hún er líka fyndin, en eftir 3 tíma með henni einni er komið gott. Respect.

Kosningar í samfylkingunni á laugardag, hvorum fjölskyldumeðliminum á ég nú að gefa atkvæði mitt í formanninn? Ekki myndi ég vilja fara í barnaafmæli í þessari fjölskyldu.

Þessar myndir eru til sönnunar á göngutúrnum langa og ógurlega og á því að þetta var sko ekkert djók, myndbandsgerðin, hestar, búningar, andlitsgervi, förðun og gerviskegg (ekki samt í öllum tilvikum). Ég reyni að láta ekki inn mynd sem er of mikið lýsandi fyrir myndbandið, til að gefa ekki of mikið upp... halda spennunni, en verð að gefa smá forsmekk á dæmið. Góðar og gleðilegar stundir.

jump

náttúran á kili var mögnuð. massaútilífsferð og ég er ekki frá því að sólin hafi kysst kinnina mína pínu of mikið og ég gleymdi sólarvörn. Fór í mjög mjög langa göngu og endaði inni í einhverjum dal, já heyrðu kannski set ég bara inn mynd. Allaveganna þá er ég mjög kát og sæl yfir því að hafa upplifað þessa bráðyndislegu ferð.

maður getur gert svo margt í þessum heimi, kíkið á þetta:

hoppaðu

föstudagurinn þrettandi

í þessum skrifuðum orðum er bróðir minn örugglega í partýi í miami að fagna útskrift sinni. heill sé honum.

hér verður fjallað um: próflok, verkefni sumarsins, áhyggjur og gleði.

Eins og sjá má er hægri hönd mín enn undir áhrifum prófskrifa. Hún bara skrifar og skrifar og krampinn ekki alveg farinn, en við það að fara. Próflok eru undursamleg tilfinning. Ég er ekki stödd á bar í miðbæ reykjavíkur. Próflok mín lýstu sér þannig að ég ákvað að ég nennti ekki að skrifa meira þó tíminn væri ekki búinn. Ég hafði engu við að bæta eftir að hafa skrifað í tvær og hálfa klukkustund í dag. Í hinum tveimur prófunum skrifaði ég ávallt í um 3 klukkustundir. Álag á hægri höndina hefur því verið mikið og hún ekki vön svonalöguðu. Ég vildi bara að maður mætti skrifa próf á tölvur.

Það ber mig að næsta umfjöllunarefni, sem er þessu nátengt. Samband mitt við tölvuna hefur verið ljúft, en stundum finnst mér það jaðra við þráhyggju. Ég er alltaf aðeins að kíkja á þessa og hina bloggsíðu, póstinn minn á tveimur mismunandi síðum og stunda samskipti við umheiminn í gegnum þessa. Hvurslags félagslíf. Nú er tími á breytingar. Breytingarnar koma kannski líka eðlilega með því að ég verð ekki í skóla í sumar. Þá er ætlunin að fara á safnið á morgun áður en lagt verður í sveitaferðina og leigja fuglahandbókina.

Breytingarnar fela það í sér að í hverri viku verð ég að teikna eina mynd í þetta fína teikniforrit sem tölvan mín hefur að geyma. Ég verð bókstaflega að læra á helvítis forritið.

Áhyggjurnar felast í því að ég sé of tengd tölvunni, en það breytist vonandi með sumartíðinni sem er að fara að ganga í garð og það veitir mér gleði ásamt svo mörgu öðru, eins og því að labba heim úr vinnunni yfir arnarhólinn og horfa á skipin og ljósin í höfninni, og þá sérstaklega það að vera búin í vinnunni, sem veitir mér þó líka gleði því fólkið er svo fyndið og skrítið (eins og allt fólk á stórum vinnustað er líklega) og þar get ég gert núna hvað sem ég vil í vinnutíma mínum sem byggir á mörgum stundum til þess að eyða og er t.d. að lesa bókina diaries of a groupie núna. afar áhugaverð frásögn konu sem hefur t.d. haft kynlíf með mörgum tónlistarstjörnum eins og jim morrison, jimi hendrix, gram parsons, captain beefheart o.fl. mjög upplífgandi eftir próflestur. kynlíf spynlíf

Gleði gleði gleði og sveitaferð og fimm daga frí framundan. jaaahú. yahoo. com.

daginn, good vibrations ekki satt? allaveganna er lagið í útvarpinu sem ég má hlusta á í smástund áður en áframhaldandi undirbúningur fyrir síðasta prófið sem er á morgun. Vel valið lag hjá rás 1. Eftir próf á morgun fer ég í vinnu og klukkan átta á laugardagsmorgun er útlit fyrir sveitaferð. Sumarbústaðaferð með góðu og umfram allt skemmtilegu fólki. Þar verður margt brallað, enda eru sumir ferðalanganna að fara að vinna að myndbandsupptökum en ég sé fram á afslappelsi í botn. úff púff hvað ég hlakka til. Orkan endurnýjuð eftir innisetu og skemmtilegan lærdóm fyrir sumarið sem kemur alltaf pottþétt eftir próf. Góðar stundir.

eldhusborðið

kaffi, sígarettur og lærdómur við eldhúsborðið er góður kostur í dag, þegar hann rignir. Er á rúlluskrifstofustól þannig að afturendi minn þjáist ekki, einnig gott að geta rennt sér til og frá þegar maður er að hugsa og festa dótið í heilanum. Þar þarf það bara að sitja þangað til klukkan 16:30 á morgun þegar próftíma lýkur. Jibbý jei.

vandræðalegar vangaveltur

Eru ungir listamenn landsins ekki til þess að ögra, viðhalda hringrásinni, koma með nýja fleti á hugmyndirnar? Þannig held ég að fög eins og listir, akademísk fræði og annað lifi. Eru ungir listamenn landsins að fljóta sofandi, sofandi í heimi efnishyggjunnar, þægindanna, skuldanna og hinu svokallaða ,,normi"? Hvar er fúttið? fór semsagt í fúttið á sýningu lokaársnema í lhí. Eilítil flatneskja í gangi, þó að sjálfsögðu höfðu lítil smáátriði áhrif á mig, en sýningin yfirhöfuð var já, full af fólki. Kannski rölti ég við á Kjarvalsstaði síðar, í betra tómi til þess að endurígrunda þessa upplifun í dag. Eða allaveganna athuga hvort ég komist að einhverju nýju.

já, ég get semsagt haldið aðeins áfram með þetta og bent á iðnvæðingu lista hér á landi. Stórfyrirtæki, ríkið og einkaaðilar reka listina. Hafa gert hana t.d. að útflutningsvöru (sem er náttúrulega fínt fyrir landkynningu, ef hún gefur ,,rétta" mynd...) Hvar er listamaðurinn þá? Hvað fær hann? Hvers vegna er hann að gera það sem hann er að gera? Hvað fær hann að gera? Hefur hann svigrúm til þess að ögra? hefur hann hugmyndafrjóleika til þess að ná til áhorfandans? o.s.frv.

vandræðagangurinn

um árshátíðina hef ég ekkert að segja nema það að 211 manns borðuðu sitjandi á sviðinu og ykkar einlæg og hennar viðhengi sátu náttúrulega á háborðinu með stjóranum og maka hennar ásamt einhverjum listamönnum af erlendu bergi brotnu sem ætla m.a. að bregða sér í strútsbúning á þingvöllum fyrir listina. Rauðvínið bjargaði mér því fyrst vissi ég ekki hvað ég átti að gera, hlægja eða gráta. En sætaskipanin varð alveg óvart, þó undanfarna daga hafi ég verið að hugsa um hvað það yrði fyndið að lenda í þessum aðstæðum, kannski var ég bara búin að senda strauma og þetta átti að gerast.

próf númer eitt af þremur lokið. Gekk bara vel. Andaði djúpt í góðan hálftíma áður sem gefur sig vel fyrir mig. Rokkið lifi. Tvö eftir.

uti a dekki

Búin að sætta mig við það að vera í eðli mínu afslappaður lærari. Það bara virkar betur. Annars sá ég Lauru Bush í sjónvarpinu að halda einhverja rosa fyndna ræðu og hún meira að segja sagðist horfa á Desperate Housewifes. Veit ekki hvað ég á að halda um það, en ræðan hennar var mjög ófagleg og hún var soldið of mikið í því að reyna að vera fyndin.

Helgardagarnir liðu eins og ég væri úti á dekki í Smugunni. Tónleikar á föstudagskvöld og pizza í desert. Það var gott. Vinna á laug og sunn. Verkalýðsdaginn. Ætlaði pottþétt í göngu, en hugsaði bara til hennar. Undir lok gærdagsins komst ég að því að ég væri komin með húsveiki. Eða cabin fever á útlensku. Lýsir sér í bulli og flissi og einbeitingarskorti. Er að fara aftur á eftir í húsið. Kannski þarf ég ekki að vera lengi. Það verður fínt ef það verður því þá er búið að bjóða mér í skírnarveisluafganga jökuls orra péturssonar. Annars er lítið sem fer í gegnum huga minn þessa dagana, þar sem það er í eðli hins afslappaða lærara að læra þegar hann getur og nennir, eins lengi og hann vill og mér finnst það gaman.

Til þess að kóróna afslöppunina verður haldið á árshátíð á miðvikudaginn í vinnunni. Borðhaldið verður uppi á sviði. Það verður forvitnilegt. Nennti ekkert að bjóða kæra með, var viss um að hann nennti ekki, en síðan þegar ég minntist á það vildi hann ólmur fara. Ætla í sægrænum kjól með perlum ásaumuðum í kringum hálsmálið úr hjálpræðishersbúðinni í Miami, en fólkið fær ekki að sjá mig á hælum. Nú er það pulsa í síðbúinn hádegisverð á leiðinni í húsið. Bæ.

læri læri læri

kannski tækifæri, ég veit það ekki, en reyni að vera iðin við lesturinn. Er samt ekkert að fríka út strax. Enda fyrst prófið ekki fyrr en á föstudaginn eftir viku. Þess á milli vinn ég, hjóla, fer í sund, borða, sef, horfi á Desperate Housewifes og margt fleira. Þó að D.H. sé ágætis afþreying líkar mér ekki sú staðreynd hversu vinsæll þátturinn er í usa. Þar er ekki mikið gert til að létta undir þeirri ákvörðun fólks að stofna fjölskyldur, og þeir sem þora að gera það þurfa að vinna á fullu, og oft kemur það líklega betur út, fjárhagslega að einn foreldrinn sé heimavið, vegna hás dagvistunarkostnaðar, skatta, o.s.frv. Og hver ætli það sé? er það ekki hún mamma litla. Og allar litlu mömmurnar, sem langar kannski að vera úti á vinnumarkaðinum, eða í skóla, sjá sér ekki kleift að gera það vegna samfélagsins og þess vegna horfa þær bara á D.H. og þannig heldur hringrásin áfram. Valdatöfl og íhaldssamar trúartruntur sem kippa í spottana á bakvið tjöldin til að hafa samfélagið sitt fínt og framleiða bara þætti sem ,,endurspegla" samfélagið og sýna hvað það er eðlilegt, gott og gaman, og stundum erfitt, eins og þegar maður verður háður rítalíni barna sinna, að vera heimavinnandi húsmóðir.

Ég ber fulla virðingu fyrir þeim húsmæðrum og húsfeðrum sem heima eru, en þegar þetta er komið í svona massavís eins og er svo oft í henni ameríkunni, þá stendur manni bara ekki á sama, sérstaklega ekki þegar aðalsjónvarpsþátturinn er orðinn DH. Ég er meira að segja viss um að ef út í það fer að börn láti sjá sig á þessu heimili, þá verði rifist um hvor foreldrinn verði meira heima. En það er ekki á planinu, bara svona til að róa lesendur sem hafa farið að hugsa eitthvað dónó. læri læri læri og góða nótt.

verða hugsandi tilfinningaverur a öllum sviðum

er hugmynd Birgis Sigurðarsonar við lífsflóttanum, græðginni og geðveikinni sem einkennir íslenskt samfélag. Honum er ég sammála.



Er að setja mig inn í og skipuleggja próflestur sem hefst fyrir fullri alvöru á mánudaginn. Það verður gaman vil ég telja mér trú um svona fyrirfram, en veit líka að stundum við eldhúsborðslesturinn er mér litið út um gluggan til að tékka á því hvað er að gerast í götunni. Það gerðist einmitt í gær þegar ég var að hita upp fyrir lesturinn. Og þá líka horfi ég lengi. Nýr hvítur köttur kominn á stjá, búin að fatta hver er maðurinn með skallann og í leðurjakkanum (séð ofanfrá) og að einn nágranninn er orðinn ískyggilega sólbrúnn. Ég sit og gægist oft út um gluggann á hér vel við. En er að hlusta á disk sem ég verslaði í Ameríkunni World Reggae. Reggí frá ýmsum stöðum heimsins. Forvitnilegt.

Þá bíður kaka í poka á eldhúsborðinu sem verður á boðstólnum í kvöld, enda vegleg veisla í uppsigi þar sem gestir koma með sinn eigin mat, en deila síðan. Svokallað Potluck dinner. Auglýsi eftir góðri þýðingu á hugtakinu yfir á hið ylkæra, ásthýra...



Í Ameríkunni var chillað feitt. Þá á ég við að dvöl mín þar var laus við allt stress og æsing. T.d. líkaði mér ákaflega vel að geta horft á sjónvarpið í undurmjúkum sófa með brósa. Mér líkaði líka vel að þurfa aldrei að fara í úlpu. Sniðgekk allar veitingahúsakeðjur, fyrir utan eitt skipti þegar einu Starbucks kaffi var svolgrað niður. Verslaði föt í Crap (Gap) en á móti verslaði ég líka föt í American apparel sem gefur sig út fyrir að vera Sweatshop-free. Áberandi munur á þyngd töskunnar við brottför og við komu. Hey, dolli er svo lár. Til að kóróna verslunarleiðangurinn var fjárfest í prýðis lárperuskerara. Hef reyndar ekki prófað hann. Tilgangsleysið alveg í botn. Tilgangur minn er hins vegar ekki ónýtur, njóta, elska og vera til. (upptalning breytileg).



Birgir S. skrifar einmitt handritið að leikritinu Dínamít sem fjallar um Nietzsche sem verður frumsýnt í næstu viku, en á morgun ætla ég að sjá Klaufa og Kóngsdætur byggt á verkum H.C.Andersens.

í miami

tja hvað skal segja. Goturnar i miami eru breiðar, enginn labbar neitt. Almenningssamgöngur nánast engar. Strætóar sem ekki er hægt að stóla á. Ein leigubílastöð. Allir eiga semsagt bíl. Líterinn af bensíni kostar 40 krónur og allir eru brjálaðir því verðið er orðið svo hátt. Er ekki búin að hræðast neitt í umhverfi mínu, nema Iguana eðlur og þvottabjörn. Þvottabjörninn elti mig. Horfði á mig eins og hann vildi mér eitthvað. Fyrst hélt ég að þetta væri skunkur, en hann var ekki svartur og hvítur eins og í teiknimyndunum og það kom aldrei einhver rosa fýla, síðan tók ég eftir svartri augnaumgjörðinni og þá fattaði ég að þetta væri þvottabjörn sem vildi kexið sem ég hélt á. Síðan er líka gomma af litlum eðlum sem maður kippir sér ekkert uppvið. Hér er gaman. Hér er hiti. Hér eru allir rosa almennilegir. Hér er allt stórt. Útskriftartónleikar Doddanns voru í gærkveldi. Það var gaman. Rosa trommusóló. Hann fraus ekkert, en var næstum því búinn að gleyma að bjóða í eftirápartýið. Í dag verður haldið á south miami beach. Ekki til að sóla sig, heldur frekar til að skoða mannlífið. Hér eru mafíur. T.d. er rússneska mafían sterk hér um slóðir. Ég hef samt ekki hitt hana. Já það er internet í miami.

endalok

samkvæmt stjörnuspá minni í einhverju dagblaðanna áttu að vera einhver endalok í mínu lífi í dag, þann 8. en nú er komið rétt yfir miðnætti og enn hafa engin endalok orðið. Kannski á ég bara eftir að fatta það seinna og muna, aha, já það var þarna 8. apríl...

Einu endalokin sem ég sé fyrir mér eru þau að í dag séu endalokin á því að hafa aldrei heimsótt elskulegan bróður minn í hættulegustu borg BNA, Miami. En klukkan 11:30 pm að staðartíma mun ég lenda í Fort Lauderdale, þangað sem hann sækir mig og ég á að bíða úti á stétt því hann nennir ekki að leggja. Tæp á tíma, einungis hálftími til stefnu ef maður er að spá í endalokadæmið. Ég hlakka ofurmikið til. Er búin að finna til stuttbuxur og sundföt enda býst ég við að notfæra mér laugina sem er í garðinum. Hver veit nema ég skelli mér á ströndina og horfi á eiturharða rassa þjóta framhjá á línuskautum. En pottþétt tek ég einn túristadag og vonandi eru tveggjahæða opnar rútur í það dæmi, en svo hef ég heyrt að það sé líka hægt að skoða borgina frá sjónum, semsagt á báti og sjá hús fræga fólksins. Annars veit ég ekkert hvernig ég á að eyða tíma mínum. Jú, er búin að finna á netinu heimilisföng búða Hjálpræðishersins í Miami og apple búðar. Þetta verður sko fjör, og mér hlakkar líka sérstaklega til útskriftartónleikanna sem eru jú yfirskrift þessarar ferðar. En nánar um það síðar, en annars var ég að velta því fyrir mér í dag, ef maður væri í þeirri aðstöðu að fara að spila svona tónleika og myndi bara frjósa. Líkaminn ekki svara hausnum. Já, allt getur gerst og best að ég taki með ilmduft til að lífga fólk við. Svona eins og í gömlum bíómyndum. Þá hef ég upplifað neikvæð áhrif ilmdufts þegar kaþólskur drengur sem var við altarið í fermingu hné niður vegna ilmduftsins...

Sýprusviðarkista - Sinkkista - Eikarkista. Afhverju þarf páfinn þrjár kistur? Ef sinkkistan er loftþétt, rotnar líkið þá ekki? Forsætisráðherra vor lýsti því yfir að athöfnin hefði vakið bæði gleði og sorg hjá honum. En hjartnæmt, sannarlega tilfinningavera þar á ferð. Nú er ég farin að bulla og líka bara farin. Í bili. Kannski er internet í miami.

soðningin

hæ og hó vefheimur. Þetta bréf skrifa ég soðin í hausnum eftir 14 tíma vakt. Líður soldið eins og hjúkrunarfræðingi að koma heim eftir vakt því stundum þarf ég að gefa út plástra, Aloe Vera og hausverkjapillur. Síðan þarf ég líka að hlusta á endalaust mikið af fólki, misáhugaverðu. T.d. keypti einn maður sér úr á 300 krónur í Kolaportinu í dag. Ein kona fræddi mig um núðlumyndir frá Tælandi sem hafa erótískan undirtón. Kaffið flæddi. Ritgerðin mín flæddi. Áhrif hnattvæðingar á tónlist frá Zimbabwe. Lyftan bilaði. Einn gaf mér Fréttablaðið í dag og annar fjallaði um mannfjöldann í Kína og þaðan fór hann út í kínverska fjármagnið sem að hans sögn flæðir um Bandaríkin. Einn velti fyrir sér hvað hann ætti að gera við sjávarfiskabúrið sitt og ein fjallaði um hvað hún elskar mikið að vinna í stressi og óvissu. Þannig að höfuð mitt er fullt af upplýsingum sem ég veit ekki alltaf hvað ég á að gera við, en ég gæti náttúrulega bara skellt mér út í glugga og öskrað. En þess þarf ég ekkert því nú er ég komin heim. Heim í frið og ró. Íbúðin fyrir neðan er til sölu, 17,8 og góðvinur minn sem er einmitt að leita sér að íbúð vestanmegin Lækjargötunnar skoðaði. Það væri ekki amalegt að geta haldið tveggja íbúða teiti. En hvað um það. Helgin byrjaði vel á því að þriggja dömu matarboð var haldið og öllu skartað. Sérstaklega gleði. Það var gott. Lífið er gott.