Slægð ýsa - hvernig fara skal að

Í kvöld var kennslustund hjá karli föður mínum:

1. Beittur hnífur
2. skafa af slímið af hreistrinu
3. Finna góðan stað, eins þétt upp við hausinn og hægt er til að skera hausinn af. Nýtnisjónarmið eitt ræður því hversu nálægt hausnum maður sker.
4. Þetta skref fyrir pempíur - skafið innan úr iðrunum til að hreinsa enn betur - þó þessi hafi verið slægð og búið að fjarlægja allt gumsið var enn pínu blóð og dót... eldrautt blóðið er merki um nýjan fisk, það lýsist eftir því sem fiskurinn er eldri, og blóðið verður svart við soðningu.
5. uggarnir klipptir af með skærum
6. Fiskurinn bútaður niður - ja kannski í svona 6 búta - sporðinum hent.
7. Vatn og salt sett í flatan pott / pönnu með loki
8. suðan látin koma upp
9. Fiskbitarnir útí - slökkt undir hellunni.
10. Fiskurinn tilbúinn þegar kjötið losnar auðveldlega frá beinunum.

Fyrir óvana er það pínulítil kúnst að leggja sér bitana til munns þar sem beinin eru enn í fiskinum, en það er auðvelt að sjá út hvernig beinin liggja og maður tyggur bara varlega ef maður er óöruggur.

nammi namm. Ýsu sem þessa má fá á verðbilinu 300 - 600 krónur og þessi elska dugði fyrir fimm og eina einsárs. Soðnar kartöflur, smjör og rúgbrauð nauðsynlegt meðlæti. Takk fyrir mig.

power to the interconnexion galaxy taxi

Þegar við nálguðumst Melabúðina til að kaupa fiskinn laust þeirri hugmynd niður hvort það væri nú ekki við hæfi að baka eina Verkalýðsköku í kvöld. Ég minntist ekki á það og vatt mér inn til að ná í saltan steinbítinn.

Eftir að við höfðum matast sagði sambýlingurinn að hann væri að hugsa um að henda í Verkalýðinn. Þegar ég spurði hann hvenær hann hefði fengið hugmyndina, þá svaraði hann því til að það hefði verið á Hagamelnum þegar við nálguðumst búðina úr austri.

Hvar byrjaði hugmyndin?

Ekki að það sé eitthvað til að fara nánar útí, þá má ímynda sér að hægt sé að senda enn sterkari boð út um eitthvað sem maður vill virkilega. Gangi ykkur vel og notið máttinn vel!

Afmæliskveðja til kærrar vinkonu, meðal annars er hún þeim hæfileikum gædd að hún verður alltaf einu ári yngri þegar hún á afmæli. Og þá bíð ég bara eftir að Verkalýðurinn banki uppá með lúðrablæstri.

Ég heyrði bolta driplað á gangstétt í dag sem er fyrir mér gott merki um að vorið sé á næsta leyti. Einhverra hluta vegna er ég heltekin af þörfinni fyrir að fá sumar og sól svona í áþreifanlega umhverfið mitt.

update

Á fjórða og fimmta kvöldi tók ferlið minna en eina mínútu.
Getur það virkilega verið? Að eins árs barn fari bara sjálft að sofa no problemo baby? Ég er viss um að héðan í frá eigi svefn S.M.M. eftir að vera leikur einn og panta það hér með. Maður er sko alltaf að læra eitthvað nýtt. Gaman það og líka gengur bökun mjög vel. Listrænt frelsi voru orð tilvonandi eiginkonunnar.

Þegar ég heyrði umferðarfréttir utan af landi og lýsingum á ástandi vega tók ég til baka fullyrðingar mínar um vorkomu um stund. Þó vindar blási hér í kvöld er ég aftur komin í vorfílinginn!

Tímavörðurinn, kökugerðarkonan og vorlyktin

1:33 er alveg dæmigerður tími til þess að kíkja á skeiðklukkuna. Þá er búið að aumka sér inni í rúmi í 1:33. 27 sekúndum seinna vind ég mér inn aftur til að bjóða góða nótt. Á þriðja kvöldi tekur þetta ferli 20 mínútur. Á þeim tíma er margt hægt að gera til að stytta sér stundir. Þvotturinn brotinn saman. Gengið frá í eldhúsi. Gengið frá dóti í leikstofunni. Góður tími sem nýtist einstaklega vel undir óvenjulegri músík. Vanir segja að maður megi ekki missa móðinn. Á endanum fer barnið sjálft að sofa til þess eins að vakna glatt og brosandi daginn eftir. Og auðvitað verður mamman líka glöð og brosandi. Alltaf að átta mig meira og meira á því að ég sé komin í nýtt hlutverk og mér líkar það vel.

Hlutverkið kökugerðarkonan er annað sem er nú í bígerð. Ég mun leggja ást, einlæga gleði og frið handa öllum, til viðbótar við uppskriftina. Ég vona að þeir sem njóti fái þá strauma í hverjum munnbita. Spennandi verkefni og í kvöld fékk ég mörg góð kökuskreytingarráð frá systur minni. Ég hef ákveðið að nota fersk bláber, kannski svona 13 á hverja köku sem ég lími með bræddu súkkulaði. Blái liturinn varð fyrir valinu til að tóna við brúðarkjólinn.

Síðan er ég ekki frá því að vorið sé ekki langt undan. Laukar komnir upp í Þingholtunum. Vottur af vorlyktinni berst úr órafjarlægð langt utan af hafi og tekur sinn tíma til að komast í land.

vetrarhátíð

3 kindur í næsta garði hér í 101.
meeeeeeeeeee

Hrísgrjónasalat frá Bali

Æði gott salad þar sem dressingin spilar skemmtilega á bragðlaukana.

Dressing:

½ bolli mango chutney (stóru bitarnir saxaðir niður ef maður nennir ekki að gera dressinguna í blandara)
2 mtsk. Edik (hrísgrjóna eða cider)
2 mtsk. Olía
2 mtsk. Ananassafi
1 mtsk. Soya sósa
1 hvítlauksrif (pressað eða skorið smátt)
1 tsk. Salt
Pínu Cayenne pipar.

Salat:

4 bollar af soðnum brúnum hrísgrjónum
1 bolli ananasbitar
1/2 saxaður laukur
2 sellerý stilkar skornir í bita
1 paprika skorin í bita
½ bolli rúsínur
Öllu blandað saman og dressingin út á.
2 bollar mung baunaspírur
1 bolli baby corn (fæst niðursoðið í dósum)
bætt varlega við salatið.
½ bolli ristaðar hnetur yfir allt í lokin.

saur og þvag

Á Klambratúninu í dag skein sólin, þar var kalt og inni í safninu var margt um manninn. Skáklistasýningin er góð og ég hugsaði með mér hverstu sneddý þau voru sem stýrðu sýningunni. Að fá þetta forvitnilega safn listaverka sem öll fjalla um taflborðið. Frekar klassískt að nota dæmigerða húsmuni, mat og eldhúsdót sem skákmennina en þarna voru líka súrari verk auk eins eftir Damien formalínsgaur Hirst. Þrátt fyrir að S.M.M. hefði bara verið bleikrauðklædd spurði einn eldri hvort hún væri strákur.

Amma mín er með alshæmi eins og hún sjálf kallar það í daglegu tali um alla aðra en sjálfa sig. Í samræðum sem spunnust upp af Bréfinu vakti hún athygli á því að sauri og þvagi hefði verið beitt í mótmælunum. Ekki þrautsegju og staðfestu íslensku þjóðarinnar sem mótmælti og mótmælti. Svona er það nú, þegar allt kemur til alls er það úrgangurinn sem fólk man.

Bókin er Óreiða á striga sem ég svolgra í mig eins og ég gerði með Karitas án titils sem kemur á undan. Nákvæmar lýsingarnar eiga vel við mig, hvort sem Kristín Marja Baldursdóttir lýsir kolaeldavél, briminu, samskiptum, síldarsöltun, lífinu í París, Laugaveginum eða náttúrunni á fyrri hluta 20. aldar. Mæli með þessum skít.

Næst á dagskrá er að horfa á mynd um Simone og Jean-Paul. Þarnæst á dagskrá er að fara á námskeið hjá skattstjóra í reikningsskilum fyrirtækja, tónlistarnámskeið með S.M.M., kaffi, brauðbakstur, yoga, ganga og sumarbústaður. Nú og kannski detta inn í útvaldar myndir Óskars þetta árið og hingað til stendur Slumdog Millionaire uppúr. Bókin var líka æðigóð en hún kom frá B&B sem ég sendi bestu kveðjur. Ást og friður.

Fyrsta afmælið

Banana Muffins | The Ingredients:

2 Tbs (30 gr) unsalted butter
2 oozingly, bulgingly heaping Tbs clear honey (60 gr)
1/2 tsp vanilla extract
2 Large, very ripe bananas
1 cup all-purpose flour (150 gr)
1 heaping tsp baking powder
1/2 tsp baking soda
1/2 tsp cinnamon
pinch of salt


Banana Muffins | To do:

1. Preheat oven to 190 degrees.

2. Melt butter, honey, vanilla extract in pan on low heat. Remove. Set aside.

3. Mash bananas in one bowl.

4. In another bowl, measure out flour, baking powder, baking soda, cinnamon, salt.

5. Mix melted-butter mixture with bananas. Then mix that into dry ingredients. Don't overmix. Stir a few times til you have "a not terribly attractive lumpy sludge, but don't worry about it."

6. Place paper cupcake cups into muffin trays. Fill 2/3 full of mixture. Bake in oven for about 20-25 minutes. Leave in pans for 5 minutes, then remove and cool. Makes 12.

rás 2009

Í dag var mér hugsað til munaðarleysingjahælisins í Rúmeníu þar sem ég var sjálfboðaliði 1997. Barnið var búið að vera í rimlarúminu sínu að dunda sér hátt í klukkustund í mestu rólegheitunum. Ef hún hefði verið í öðruvísi rúmi hefði hugur minn líklega ekki hvarflað til Rúmeníu. Hryllingurinn á Gaza er síðan annar handleggur sem ég dvel mikið við þessa dagana. Nú og síðan 20 sentimetra snjór í Marseille við Miðjarðarhafið svona til að minnka mannfallið í þessum pistli. Fólkinu okkar í Berlín er kalt í 20 stiga frosti skv. símtalinu í gær. Á ekki alltaf að vera kaldara í norðri og hlýrra fyrir sunnan? Nóg af alþjóðavettvangi og hingað heim í 8 stiga hita.

Árið leggst vel í mig. Ég reyni a.m.k. að láta hvern dag leggjast vel í mig. Ég er ofurheppin kona og þakka fyrir mig. Fór á Vinnumálastofnun með öll gögn fyrir samdrátt í rekstri fyrirtækisins og beið í klukkutíma röð. Mjög heilbrigð reynsla og fólkið streymdi inn til að taka númer, ég fékk það á tilfinninguna að þarna væru a.m.k. 2 kk á móti 1 kvk. Kannski er það bara vegna þess að maður tekur minna eftir konum almennt. Barnið öskraði þegar ég beit (ÓVART í annað sinn á stuttu tímabili) í fingurinn á henni og ég fór með hana fram af tillitssemi. Þar kom einn eldri og vinalegur með vínlykt gærdagsins framan í sér og sýndi manngæsku í garð okkar mæðgna. Mannkynið er semsagt ekki alslæmt. Ég er glöð og sæl. Sendi gleði og frið til þín.

jóla jóla en ekki bóla

jólagjafirnar þetta árið voru eftirfarandi:

Rökkurbýsnir
Skaparinn
Vetrarsól
Standlampi
Hálsklútur
Heimaprjónuð ofurfallegablá húfa.
Nudd inneign.

Ekki amalegt það. Enn hef ég ekki lokið við Rökkurbýsnir sem er fyrsta bókin sem ég tek mér í hönd. Algjört konfekt að lesa. Spiluð var vist í einu boðinu þar sem verðlaun voru í boði og í öðru voru free-style dansar dansaðir við jólalög. Jólakalkúnninn dugði í margar máltíðir og þrjár bíða í frystinum. Í kvöld voru beinin soðin og gómsæt súpa löguð. Gaman að geta nýtt hvert bein. Nú hef ég staðið mig að því að hugsa til hækkandi sólar og þeirrar gleði sem hver sólargeisli býður uppá. Ég hlakka til lengri daga og þeirra atvinnulausu ævintýra sem nýja árið hefur að geyma.

hvar er hún jólabóla?
Útlit er fyrir að hún sé að koma í heimsókn á andlit mitt. Byrja þar að hreiðra um sig í sönnum anda jólanna þar sem allir eiga skjól.
hvar er hún jólabóla?

um veðrið og annan fjanda

Þá er ég komin í hátíðarleyfi frá kennslu. Útskriftin í dag var skemmtileg og notaleg enda var ég að kveðja einstaklega góðan og samrýndan hóp fólks sem margt hvert hefur verið hér í um 10 ár. Við afhendingu prófskírteina fengu nemendur skírteini annarra og áttu að lýsa þeirri persónu þar til hinir höfðu giskað á hver átti skírteinið. Það sem kom upp var m.a.: hún er gömul, falleg, með stóran rass, skemmtileg, dugleg að tala íslensku, síminn hennar er alltaf að hringja, hún eldar góðan mat og hún þarf að læra að segja R.

Annars er niðurgangur daglegt brauð hér á bæ og bleyjurnar á baðinu ilma ekki vel. Vanalega er kúkurinn fullkominn. Þ.e.a.s. þéttir hnullungar sem maður gæti ímyndað sér að sjá í grínbúð. Það er alltaf jafngaman að skoða skítinn. Nú tekur við að segja niðurganginum stríð á hendur, góð ráð óskast. Þá er jólajóla farið að láta á sér kræla og seríur komnar út í glugga en ekkert á borð við systur mína sem bauð í dásamlega súpu í gær í skreytt og notalegt hús.

Þegar snjórinn sest niður og lýsir upp umhverfið líður mér vel. Mér líður líka vel í sundi þegar stjörnurnar tindra fyrir ofan mig og ljósin í vatninu umlykja mig. Það er nokkuð svalt að sjá lognið á undan storminum í bókstaflegri merkingu eins og í gær þegar ég sá hvíta úrkomuna nálgast, lita blásvartan himinninn gráan og loks byrja að berja á höfuð mitt. Þá er gott að geta farið inn.

dagurinn í dag

Eftir að hafa sturtað mig og borðað 2 ristabrauðsneiðar með einum Assam tebolla fór ég til tannlæknis. Hann er alltaf með rosa fönkí gleraugu. Mér finnst tannlæknastólar ekki þægilegir og þegar hausnum og búknum sem fylgir með er slengt aftur með rafmagnsfjarstýringunni ímynda ég mér píningarbekki gömlu tímanna. Þannig er það nú bara þó tannsi sé góður í sínu fagi og borar vel. Í dag var ekki borað heldur fylling sett á milli tveggja tanna til að hindra matarleifar og þ.a.l. Karíus og Baktus. Síðan var allt settið hreinsað.

Þegar út var komið beið mín símtal við samstarfskonu mína sem velti því upp hvort eitthvað skringilegt væri á seyði í húsinu hennar í kjölfar þess að símalínan virðist alltaf detta út. Við tók klukkustundar langur göngutúr með kerruna og sofandi barn. Ég er glöð yfir að geta nýtt dagsbirtuna og verið úti við þó það sé kalt. Á göngunni í dag sá ég m.a. menntaskólafólk og myndatakandi ferðamenn en enga róna. Dagmamman tók við barnavagninum og áður en ég hélt til vinnu fékk ég mér súpuskál í eldhúsinu og kíkti í blaðið.

Í einum kúrsinum erum við að vinna með nákvæmlega þetta. Hvernig var dagurinn í dag? sem skýrir þessa nokkuð nákvæmu lýsingu sem hér fer. Eftir vinnu kíkti ég til ömmu og náði í jólaóróana úr háa skápnum til vinstri inni í svefnherbergi. Amma spurði mig hvort ég tryði á endurholdgun og við ræddum það yfir tebolla ásamt kryddi af þjóðfélagsmálum og þó henni finnist Steingrímur J. góður ræðumaður er hún hrædd um að ,,kommúnistaflokkurinn" vilji bara komast til valda.

Þegar heim var komið náði ég einum kaffibolla áður en arkað var út í dimmuna til að ná í barnið sem sefur svo miklu betur úti heldur en inni. Skiptar skoðanir fjölskyldu barnsins eru um útisvefn barna, en í Kanada er fátítt að börn séu látin sofa úti. Heima tók við undirbúningur kvöldmatar þar sem þetta var mitt kvöld í að sjá um matinn og ég tók til við að gera 9 tómata tómatsósu með chili, lauk og sveppum sem var borin fram með spaghetti. Nú geri ég ráð fyrir að barnið sé sofnað og að stjörnurnar vaki yfir okkur.

3131313131313131 áramót

Við útskrift í gær stóð ég stjörf á meðan nemendurnir stilltu sér upp með mér, einn og einn í einu fyrir myndatöku. Við myndatökur verð ég alltaf vör um mig og hugsa hvernig ætli þessi mynd komi út? Enn hef ég ekki þróað upp Zoolander/myndatöku-andlit með mér og er það á stefnuskránni fyrir næsta ár sem bíður mín, árið sem ég verð þrjátíuogeins árs. Helena las upp frumsamið ljóð (ein a4 síða) á pólsku sem var mjög svo hjartnæmt. Það fjallaði um hvernig Ísland hefur verið henni sem móðir þrátt fyrir þá erfiðleika sem nú steðja að í landinu og hvernig Ísland tekur opnum örmum á móti fólki alls staðar að. Þar sem ég tala ekki pólsku fékk ég þessar upplýsingar í gegnum þýðingu samnemenda Helenu. Kazimiera fékk tár í augun við upplesturinn. Ég var sannarlega snortin. Nemendurnir færðu mér ilmandi blómvönd og pakka sem ég á eftir að opna. Á svona stundum er gott að vera kennari. Það er líka gott að vera kennari á öðrum stundum. Ég er heppin að hafa vinnu.

Árið sem ég varð þrítug var ég líka kennari með barn í bumbu. Síðan sprakk bumban og barnið kom út. Það er hún Sophie. Hún er skemmtileg. Næstu mánuðir af þrítugasta árinu mínu liðu um eins og í stjörnuþoku. Ég man bara ekki neitt þangað til fór að vora. Þá kom sumarið með sól í lofti og í sinni. Núna er síðan kominn vetur, svo hratt sé farið yfir sögu. Á morgun verða friðsamleg mótmæli í 6. sinn á Austurvelli. Á sama tíma verður sherryflaskan sem mér áskotnaðist dregin fram og dreitill borinn fram með vöfflunum. Komdu ef þú þorir.

Updates frá kanadísku tengdó:

This was an exciting week with the election of Obama - we are really happy and my brother Bill put it this way: for the first time since November 22, 1963 when Kennedy was assassinated, he could think of the US without a knot in his stomach. It was like a great weight was lifted from all of us. I agreed remembering how depressing everything was after the assassination. The arrival of the Beatles helped, but the world still seemed to be spinning out of control into violence and chaos with the most unimaginable things happening and mostly bad news. Obama may actually be able to achieve what Lennon wrote about in Imagine. It puts a lot of expectation on him, but the fact that a black man could be elected and that he seems to have so much to offer is in itself a kind of cosmic shift. I hope he remains safe and whatever flaws he has he will accomplish some good. We might even be able to drop cynicism and adopt idealism and optimism. You young people must feel good about this.

þetta helsta

Þegar kurteisi kom upp á pallborðið í einni kennslustundinni voru eftirfarandi atriði nemendum efst í huga hvað varðar siði og venjur í þeim efnum:

Að vaska upp með látum – þá telst uppvaskarinn greinilega reið/ur og bent var á að það er líka hægt að vaska upp hljóðlega í flýti. Semsagt leggja leirtauið hljóðlega niður.
Að stíga fast niður til jarðar þegar gengið er – talið vera óþarfi, sýndu jörðinni frekar virðingu og ekki meiða hana!
Að sýna eldri virðingu með því að lúta höfði þegar þú mætir þeim og hlusta á þau.
Að bjóða góðan daginn, þ.e. viðurkenna aðra sem deila sama rými, t.d. á gangi eða á gangstétt.
Að tala milli herbergja – hvers vegna að kalla þegar þú getur verið augliti til auglitis?
Að sleikja fingurna þegar borðað er – hundslegt og ekki æskilegt að sitja til borðs með fólki sem hagar sér svoleiðis.
Að smjatta, borða með opinn munn og að prumpa og ropa fyrir framan aðra– hvaða siðmenntaða fólk gerir það?

Annars bara allt í gangi. Nógur fiskur, svo mikill að kennsla fellur niður í HB Granda þessa vikuna. 2 nýir einstaklingar nýkomnir í heiminn í kringum mig sem er sérstaklega gleðilegt. Nóvember verður spennandi viðbót í framhaldssöguna mína sem er auðvitað óskrifuð. Mig langar að lesa fullt af bókum og stefni á að endurnýja bókasafnskortið. Fyrst væri þó við hæfi að klára Brick Lane sem er á náttborðinu. Jóla hvað?

p.s. spes kveðjur til Hjördísar, Atla Steins, og auðvitað litla bróðurs.

andartakið

Vikurnar mínar eru þéttsetnar þetta haustið. Þess vegna líður tíminn svo hratt. Dóttir mín búin að vera jafn lengi úti og hún var inni (þó faktískt hafi hún verið nær 10 mánuðum að vaxa innan í mér). Hvað gerist núna? Ég hlakka til að sjá hvað hver dagur ber í skauti sér þó stundum sé svolítið erfitt að vakna þegar veturinn leggst yfir landið. Hef núna kamfórustein á náttborðinu til að þefa af í morgunsárið.

Ég kenni íslensku fyrir erlent starfsfólk á vinnustöðum hér í borg. Ég velti því fyrir mér hvort einhverja vinnu verði að hafa í þessum geira eftir áramót þegar þessum námskeiðum sleppir í desember. Nemendur mínir eru líka ringlaðir og vita ekki í hvorn fótinn sé betra að stíga, þrauka hér eða þar.

Í Bónus í dag dró maðurinn fyrir framan mig upp þrjú greiðslukort sem öllum var synjað og úr varð að hann varð að skila matvörurnar eftir á kassanum. Nágrannakona mín er döpur yfir ástandinu, svo döpur að tár runnu þegar við spjölluðum í stigahúsinu í dag. Nú er ráð að vera skapandi í lífstíl okkar, einblína á kærleikann og þakka fyrir kraftaverkið í hverju andartaki.