alveg meinhægt fer þessi janúar af stað. Ímynda mér að færðin og veðurfarið hafi þar mikil áhrif. Er samt að fara að verða tilbúin að byrja ferlið. Alltaf nýtt upphaf, nýr endir... passar það að það sé inni í einu ferli? Eða er ferli bara köngulóarvefur sem hefur grilljón ný upphöf og nýja enda? Ekki semsagt beinlína.
Bein lína,
ÞJóðarsálin,
Tökumst á
um sóðamálin...
Búin að prjóna smá uppskrift að ritgerðinni. Þarf bara að vinda mér í það að gera uppskriftina.
Yogað byrjað. Það er æði. Bíð eftir að sundið byrji... ég er alltaf að bíða eftir því. Ég elska að fara í sund. En ég á bara erfitt með að gera það reglulega. Ljúfur sunnudagur í gangi, enda te í bolla og píanóleikur í bakgrunninum.
sunnudagur, 14. janúar 2007
miðvikudagur, 10. janúar 2007
12 teskeiðablus
hvílíkur munur það er, að vera löggildur eigandi 12 teskeiða.
Hingað til hefur ekki farið mikið fyrir teskeiðum fyrir utan 1 sem datt ofan í veskið mitt þegar Icelandair var enn með stálhnífapör - semsagt fyrir langa löngu, auk nokkura skeiða af mjög dularfullri stærð úr geymslu foreldra minna, stærð sem er einhvers staðar á milli matskeiðar og teskeiðar. Nú, aftur á móti, fylgdi með í einum jólapakkanum sett af 12 teskeiðum og 12 kökugöfflum úr stáli. Eða einhverju svona sem glansar. Ekki áli og ekki silfri... kannski álstálblöndu? úr hverju eru svona áhöld? Og nú er gaman að fá sér kókómalt, hunang út í teið og krydd í kryddblöndur sem er kannski það helsta sem teskeiðar eru notaðar í á þessu heimili. Kökugafflarnir hafa aldrei verið notaðir, þannig að ætli ég þurfi bara ekki að skella í köku til þess að geta notað þá. Eða henda í snittur í morgunmat...
Annars er ég búin að vera með hugann við blús undanfarna daga, enda sit ég hraðnámskeið í samberandi tónlistarfræði með áherslu á blús í skólanum. Það ætti að vera góð byrjun á þessari skólaönn. þ.e.a.s. að fara í skólann. En ég ,,þarf" ekki að mæta neitt í skólann á þessari önn sem óneitanlega hefur sína kosti og galla.
Þessi kuldi fer bara ágætlega í mig. Brakið í snjónum er gott undirspil. Kuldinn nístir inn að beinum og þannig hefur maður ærna? ástæðu fyrir því einmitt að hanga inni hjá sér. Sokkabuxur og gammósíur eru nauðsynlegar fyrir konu eins og mig sem ferðast lítið um á sumardekkjunum. Datt einmitt í hug í dag að klippa neðan af bómullarsokkabuxum til þess að nýta þær betur eftir að tekið hefur að glitta í fagurmálaðar táneglurnar sem eru loksins að ná 25 centimetrunum, ég veit, bráðum get ég sótt um í heimsmetabókina.
Ást og friður.
Hingað til hefur ekki farið mikið fyrir teskeiðum fyrir utan 1 sem datt ofan í veskið mitt þegar Icelandair var enn með stálhnífapör - semsagt fyrir langa löngu, auk nokkura skeiða af mjög dularfullri stærð úr geymslu foreldra minna, stærð sem er einhvers staðar á milli matskeiðar og teskeiðar. Nú, aftur á móti, fylgdi með í einum jólapakkanum sett af 12 teskeiðum og 12 kökugöfflum úr stáli. Eða einhverju svona sem glansar. Ekki áli og ekki silfri... kannski álstálblöndu? úr hverju eru svona áhöld? Og nú er gaman að fá sér kókómalt, hunang út í teið og krydd í kryddblöndur sem er kannski það helsta sem teskeiðar eru notaðar í á þessu heimili. Kökugafflarnir hafa aldrei verið notaðir, þannig að ætli ég þurfi bara ekki að skella í köku til þess að geta notað þá. Eða henda í snittur í morgunmat...
Annars er ég búin að vera með hugann við blús undanfarna daga, enda sit ég hraðnámskeið í samberandi tónlistarfræði með áherslu á blús í skólanum. Það ætti að vera góð byrjun á þessari skólaönn. þ.e.a.s. að fara í skólann. En ég ,,þarf" ekki að mæta neitt í skólann á þessari önn sem óneitanlega hefur sína kosti og galla.
Þessi kuldi fer bara ágætlega í mig. Brakið í snjónum er gott undirspil. Kuldinn nístir inn að beinum og þannig hefur maður ærna? ástæðu fyrir því einmitt að hanga inni hjá sér. Sokkabuxur og gammósíur eru nauðsynlegar fyrir konu eins og mig sem ferðast lítið um á sumardekkjunum. Datt einmitt í hug í dag að klippa neðan af bómullarsokkabuxum til þess að nýta þær betur eftir að tekið hefur að glitta í fagurmálaðar táneglurnar sem eru loksins að ná 25 centimetrunum, ég veit, bráðum get ég sótt um í heimsmetabókina.
Ást og friður.
laugardagur, 6. janúar 2007
flugeldur
sprengjulætin dynja yfir og í gærkvöldi var kveikt í köku fyrir mig sem gladdi mig mjög, í dag var líka kveikt í morgum kökum hér fyrir utan gluggann minn, þ.e. ofan á morgunblaðshúsinu/tm. Þannig að þó engir flugeldar hafi verið til í sveitinni þá er ég sátt. Ég ætlaði reyndar að fara til Indjánanna að athuga hvort þar fengjust flugeldar en fékk engan bíl lánaðan þann daginn.
Það er óhætt að segja að frumefnin hafi umlukið mig í sveitinni en eldar voru daglegt brauð, þá svona mini-brennur. Vatnið breyttist stöðugt, enda er veðrahamurinn á Cape Breton líkur þeim sem hylur okkur hér. Ég dvaldi soldið úti í skógi... sá því miður ekkert dádýr. En það er svo mikið logn í skóginum. Sólin skein líka oft og mörgum sinnum. Allaveganna finnst mér það svona í minningunni. Snjór kom og snjór fór.
Útiveran var holl og góð og tók ég þátt í ýmsum vetrarverkum eins og mokstri, skógarhöggi og byggingu hlöðu.
Eina bæjarferðin var farin að kvöldlagi inn til Sydney þar sem yngsta bróðurnum var skutlað á stefnumót. Á meðan á því stóð þurftu ökumennirnir að hafa ofan af fyrir sér og varð fyrir valinu að sjá Blood Diamond í bíó. Ágætis mynd en DiCaprio fór sérstaklega í taugarnar á mér. Síðan var tekið í spil. Cranium, Trivial og Clue voru þar fremst í flokki, en Clue-spilið kannast eflaust margir við, nema þessi útgáfa var spiluð með aðstöð dvd-disks sem gerði spilið sérlega framandi og exótískt... Sendiherrann var jólabókin í ár. Jú jú, fyrst ég er farin að tala um það þá verð ég að segja frá Drekafræði-bókinni sem var mjög forvitnileg og hver veit nema gerist drekafræðingur þegar ég verð gömul.
Að lokum læt ég fylgja með stutta vísu sem ég lærði í sjónvarpinu í Kanada (að vísu án takts og handahreyfinga):
Nausea
heartburn
indigestion
upset stomach
diarreha
Það er óhætt að segja að frumefnin hafi umlukið mig í sveitinni en eldar voru daglegt brauð, þá svona mini-brennur. Vatnið breyttist stöðugt, enda er veðrahamurinn á Cape Breton líkur þeim sem hylur okkur hér. Ég dvaldi soldið úti í skógi... sá því miður ekkert dádýr. En það er svo mikið logn í skóginum. Sólin skein líka oft og mörgum sinnum. Allaveganna finnst mér það svona í minningunni. Snjór kom og snjór fór.
Útiveran var holl og góð og tók ég þátt í ýmsum vetrarverkum eins og mokstri, skógarhöggi og byggingu hlöðu.
Eina bæjarferðin var farin að kvöldlagi inn til Sydney þar sem yngsta bróðurnum var skutlað á stefnumót. Á meðan á því stóð þurftu ökumennirnir að hafa ofan af fyrir sér og varð fyrir valinu að sjá Blood Diamond í bíó. Ágætis mynd en DiCaprio fór sérstaklega í taugarnar á mér. Síðan var tekið í spil. Cranium, Trivial og Clue voru þar fremst í flokki, en Clue-spilið kannast eflaust margir við, nema þessi útgáfa var spiluð með aðstöð dvd-disks sem gerði spilið sérlega framandi og exótískt... Sendiherrann var jólabókin í ár. Jú jú, fyrst ég er farin að tala um það þá verð ég að segja frá Drekafræði-bókinni sem var mjög forvitnileg og hver veit nema gerist drekafræðingur þegar ég verð gömul.
Að lokum læt ég fylgja með stutta vísu sem ég lærði í sjónvarpinu í Kanada (að vísu án takts og handahreyfinga):
Nausea
heartburn
indigestion
upset stomach
diarreha
mánudagur, 18. desember 2006
á morgun held ég af stað til kanadísku fjölskyldunnar til að fagna saman rísandi sól. Það verður án efa spennandi skemmtun enda mun fjölskyldan koma víða að til þess að dvelja út í sveit hjá tálausa pabbanum og mömmunni með arnarnefið. Eitt er víst, það verður brenna niðri við vatn á gamlárskvöld. Markmið mitt er að sjá dádýr úti í skógi. Annars óska ég þess að friður og gleði ylji þér um hátíðarnar. Góða skemmtun.
þriðjudagur, 12. desember 2006
lesiles
Ólíkt fólk og ólíkar sögur, María Magdalena og Eminem.
María Magdalena er eftir Marianne Fredriksson. Þetta er skáldsaga þar sem segir frá Maríu Magdalenu og hennar lífi. En í bókinni minnist hún tímans sem hún átti með vini sínum og elskhuga, Jesú frá Nasaret. Og bókin er byggð á sögulegum staðreyndum sem gefa ómótstæðilega innsýn í þennan tíma þegar allt blómstraði við Miðjarðarhafið. Mjög skemmtileg bók sem vekur upp margar spurningar um kristna trú nútímans.
Eminem-
bókin kom út nú fyrir þessi jól, skrifuð af Rolling Stone blaðamanni. Þýdd á íslensku og mjög illa prófarkarlesin. Það fer í taugarnar á mér. En síðan gæti náttúrulega verið að það væri vísvitandi gert, til að reyna að sverja sig í ætt við lifandi tungumál hipp hoppsins. Ef það á að vera þannig (sem mig grunar að sé ekki), þá finnst mér það hafa tekist illa upp. Hálfa bókina las ég orð fyrir orð. Um miðbik hennar var ég orðin soldið þreytt á fan-staðli skrifanna, ég er einfaldlega ekki svo mikill aðdáandi þó mér þyki tónlistin góð. Mestan áhuga hafði ég á sögulegu umhverfi Eminems sem höfundur gefur mjög góða innsýn í. Mæli ekki með þessari bók nema fyrir allra hörðustu m&m aðdáendur.
Heimilið er ekki áskrifandi af mörgum tímaritum, en eitt þeirra er the Economist. Það finnst mér yfirleitt góður pappír. Mjög handhægur. Í nýjasta tölublaðinu er fjallað um lífræna ræktun og sanngjörn viðskipti (Fair Trade). Þar er því velt upp að þetta er kannski ekki svo gott sem sýnist... Mjög spennandi grein á þeim tímum þegar viðskiptavinir eru í æ ríkari mæli farnir að nota peningana sína í lífrænt ræktaðar og fair-trade vörur. Greinarhöfundur telur að þeir sem eru ný-hippar og telja sig meðvitaða eigi frekar að eyða orkunni sinni í pólitíkina sjálfa með því að kjósa t.d., því lífræn ræktun og sanngjörn viðskipti eru ekki endilega eins góð þegar litið er til stærra samhengis.
dæmi úr greininni:
Lífræn ræktun er t.d. ekki eins umhverfisvæn og margir halda, þó enginn tilbúinn áburður eða skordýraeitur komi þar við sögu. Lífræn ræktun krefst mun meira og stærra landssvæðis heldur en ,,venjuleg ræktun" þarfnast. Landsvæði sem gæti verið skóglendur, regnskógarlendur og þ.a.l. betri fyrir loftslagið.
Sanngjörn viðskipti fara í litlum mæli til bóndans. Mestur peningurinn af vörunni fer til seljandans. Meira og meira er keypt af Fair Trade vörunni og bóndinn framleiðir meira og meira af henni, þá kostar hún enn minna fyrir Matvörubúðina og bóndinn fær enn minna.
Greinin fjallar skilmerkilega um þetta en ég vildi bara benda þér á þetta, því við erum svo meðvituð... eller hvad? En auðvitað er eðlilegt að ýmis konar pælingar eigi sér stað á breyttum lífsháttum, neyslumynstri o.s.frv. Sumir vilja líka segja að lífræna leiðin sé önnur leið til að viðhalda stéttaskiptingunni, því það er ekki sjéns að meginþorri fólks geti verslað lífrænt. Ég fór meira að segja að pæla í því að ég hef þóst merkja bragðmun á lífrænu og ólífrænu grænmeti og ávöxtum, hvort það sé bara tilbúningur markaðsins, hrein ímyndun og heilaþvottur?
Þá er komið að því að fara að hlusta á surround tónlist nútímans hér uppi á lofti. Ást og friður.
María Magdalena er eftir Marianne Fredriksson. Þetta er skáldsaga þar sem segir frá Maríu Magdalenu og hennar lífi. En í bókinni minnist hún tímans sem hún átti með vini sínum og elskhuga, Jesú frá Nasaret. Og bókin er byggð á sögulegum staðreyndum sem gefa ómótstæðilega innsýn í þennan tíma þegar allt blómstraði við Miðjarðarhafið. Mjög skemmtileg bók sem vekur upp margar spurningar um kristna trú nútímans.
Eminem-
bókin kom út nú fyrir þessi jól, skrifuð af Rolling Stone blaðamanni. Þýdd á íslensku og mjög illa prófarkarlesin. Það fer í taugarnar á mér. En síðan gæti náttúrulega verið að það væri vísvitandi gert, til að reyna að sverja sig í ætt við lifandi tungumál hipp hoppsins. Ef það á að vera þannig (sem mig grunar að sé ekki), þá finnst mér það hafa tekist illa upp. Hálfa bókina las ég orð fyrir orð. Um miðbik hennar var ég orðin soldið þreytt á fan-staðli skrifanna, ég er einfaldlega ekki svo mikill aðdáandi þó mér þyki tónlistin góð. Mestan áhuga hafði ég á sögulegu umhverfi Eminems sem höfundur gefur mjög góða innsýn í. Mæli ekki með þessari bók nema fyrir allra hörðustu m&m aðdáendur.
Heimilið er ekki áskrifandi af mörgum tímaritum, en eitt þeirra er the Economist. Það finnst mér yfirleitt góður pappír. Mjög handhægur. Í nýjasta tölublaðinu er fjallað um lífræna ræktun og sanngjörn viðskipti (Fair Trade). Þar er því velt upp að þetta er kannski ekki svo gott sem sýnist... Mjög spennandi grein á þeim tímum þegar viðskiptavinir eru í æ ríkari mæli farnir að nota peningana sína í lífrænt ræktaðar og fair-trade vörur. Greinarhöfundur telur að þeir sem eru ný-hippar og telja sig meðvitaða eigi frekar að eyða orkunni sinni í pólitíkina sjálfa með því að kjósa t.d., því lífræn ræktun og sanngjörn viðskipti eru ekki endilega eins góð þegar litið er til stærra samhengis.
dæmi úr greininni:
Lífræn ræktun er t.d. ekki eins umhverfisvæn og margir halda, þó enginn tilbúinn áburður eða skordýraeitur komi þar við sögu. Lífræn ræktun krefst mun meira og stærra landssvæðis heldur en ,,venjuleg ræktun" þarfnast. Landsvæði sem gæti verið skóglendur, regnskógarlendur og þ.a.l. betri fyrir loftslagið.
Sanngjörn viðskipti fara í litlum mæli til bóndans. Mestur peningurinn af vörunni fer til seljandans. Meira og meira er keypt af Fair Trade vörunni og bóndinn framleiðir meira og meira af henni, þá kostar hún enn minna fyrir Matvörubúðina og bóndinn fær enn minna.
Greinin fjallar skilmerkilega um þetta en ég vildi bara benda þér á þetta, því við erum svo meðvituð... eller hvad? En auðvitað er eðlilegt að ýmis konar pælingar eigi sér stað á breyttum lífsháttum, neyslumynstri o.s.frv. Sumir vilja líka segja að lífræna leiðin sé önnur leið til að viðhalda stéttaskiptingunni, því það er ekki sjéns að meginþorri fólks geti verslað lífrænt. Ég fór meira að segja að pæla í því að ég hef þóst merkja bragðmun á lífrænu og ólífrænu grænmeti og ávöxtum, hvort það sé bara tilbúningur markaðsins, hrein ímyndun og heilaþvottur?
Þá er komið að því að fara að hlusta á surround tónlist nútímans hér uppi á lofti. Ást og friður.
laugardagur, 9. desember 2006
strange cowboy
Á þessu heimili er það ráð brúkað að kveikja á eldspýtu til þess að eyða ilmi k-vítamín-ríks gass sem líkaminn skilur við sig. Þess vegna gat ég vel sett mig í spor konunnar sem kveikti á eldspýtu í flugvél í BNA til þess að eyða prumpufýlunni sinni, en ekki vildi ég vera valdur nauðlendingar og vera rekin út úr flugvélinni eins og hún.
Góða helgi.
Góða helgi.
miðvikudagur, 6. desember 2006
Island Life
í gærkveldi var ég stödd á barnum í afmælisboði og var að segja sessunaut mínum frá því að ég hefði grafið upp Grace Jones plötuna Island Life hjá bróður mínum sl. sunnudagskvöld. Og viti menn, þá byrjar Libertango að hljóma í hátölurunum. Það lag tengi ég ákveðnu tímabili í lífi mínu sem er mér kært og þessi tilviljun var mér líka kær.
Allt gengur. Mér finnst ég samt vera svo þreytt þessa dagana. Ég gæti sofið endalaust. Hvort þetta sé fulla tunglið sem var í gær eða dimman, það veit ég ekki.
Allt gengur. Mér finnst ég samt vera svo þreytt þessa dagana. Ég gæti sofið endalaust. Hvort þetta sé fulla tunglið sem var í gær eða dimman, það veit ég ekki.
laugardagur, 2. desember 2006
ljosin i bænum
á föstudögum er opið til sjö a borgarbókasafninu. Í tilefni þess rölti ég niðreftir, kíkti á jólaútstillingar í gluggum Blómálfsins og Kirsuberjatrésins og tók mér bækur, geisladiska og dvd myndir. Það er nú kannski ekki í frásögur færandi, nema hvað, fólkið sem veitti mér þessa andagift tengir sjónvarpið sitt ekki í desembermánuði. Held þau hafi samt vídeó tæki og dvd tengt. Ég get ímyndað mér að synir þeirra 2 og þau sjálf eyði ekki óþarfa orku í það að undirmeðvitundin meðtaki áreiti auglýsinganna og þess kauphlaups sem gnæfir yfir borginni í þessum mánuði. Svo ekki sé minnst á auglýsingabæklinganna sem berast inn um lúguna.
Maðurinn er oft talinn hópsál. Að honum finnist gott að tilheyra. Mér finnst það líka. En mér finnst betra að tilheyra því að geta notið myrkursins og ljósanna án þess að þurfa að spreða sand af peningum. Sem ég á svosem ekki, en bankinn minn lætur það nú ekki hindra sig í að bjóða mér fullt af dýrum peningum í formi t.d. kreditkorta og yfirdrátts.
Auðvitað eyði ég líka pening í desember, jafnvel meiri heldur en hina mánuðina. Mér finnst gott að hafa gómsætan mat og drykk á borðum, jafnvel betra kaffi en vanalega. En ég tengi það aðallega góðum dýrmætum samverustundum með fólkinu sem mér þykir vænt um og skiptir mig máli. Að nostra svona við sig í desember tengi ég líka þeim þyngslum sem myrkrið ber óneitanlega með sér. Þessi smáatriði gleðja mig.
Mér finnst líka gaman að gleðja aðra á jólunum, þá með einhverju sem ég ræð við að gefa bæði fjárhagslega og andlega, þ.e. að einhver hugsun liggi að bakvið gjöfinni, samverustundinni eða jólakortinu. Ég kæri mig samt síður um að gjöfum mínum sé stjórnað af kaupmætti landans, jólaversluninni hjá stórfyrirtækjum og sálfræðilegum markaðshernaðinum.
Desemberinn minn verður tileinkaður lestri skáldsagna og jafnvel ævisagna. Eminem ævisagan fékk að fljóta með af bókasafninu í gær. Lærdómurinn gengur eðlilega fyrir framyfir næstu helgi. En hvenær er notalegra að kósast með bók en þegar úti er dimmt og kalt? Róleg í klisjurnar. Ljósin eru komin upp. Góðar stundir.
Maðurinn er oft talinn hópsál. Að honum finnist gott að tilheyra. Mér finnst það líka. En mér finnst betra að tilheyra því að geta notið myrkursins og ljósanna án þess að þurfa að spreða sand af peningum. Sem ég á svosem ekki, en bankinn minn lætur það nú ekki hindra sig í að bjóða mér fullt af dýrum peningum í formi t.d. kreditkorta og yfirdrátts.
Auðvitað eyði ég líka pening í desember, jafnvel meiri heldur en hina mánuðina. Mér finnst gott að hafa gómsætan mat og drykk á borðum, jafnvel betra kaffi en vanalega. En ég tengi það aðallega góðum dýrmætum samverustundum með fólkinu sem mér þykir vænt um og skiptir mig máli. Að nostra svona við sig í desember tengi ég líka þeim þyngslum sem myrkrið ber óneitanlega með sér. Þessi smáatriði gleðja mig.
Mér finnst líka gaman að gleðja aðra á jólunum, þá með einhverju sem ég ræð við að gefa bæði fjárhagslega og andlega, þ.e. að einhver hugsun liggi að bakvið gjöfinni, samverustundinni eða jólakortinu. Ég kæri mig samt síður um að gjöfum mínum sé stjórnað af kaupmætti landans, jólaversluninni hjá stórfyrirtækjum og sálfræðilegum markaðshernaðinum.
Desemberinn minn verður tileinkaður lestri skáldsagna og jafnvel ævisagna. Eminem ævisagan fékk að fljóta með af bókasafninu í gær. Lærdómurinn gengur eðlilega fyrir framyfir næstu helgi. En hvenær er notalegra að kósast með bók en þegar úti er dimmt og kalt? Róleg í klisjurnar. Ljósin eru komin upp. Góðar stundir.
þriðjudagur, 28. nóvember 2006
heima
það var gaman í Ameríku. Ítarlegar upplýsingar má finna á síðum Dodda og Ásdísar. M.a. var brúðgumi skotinn til bana af lögreglu í Queens-hverfinu í New York að því er virðist að algjörlega ástæðulausu en annars fylgdist ég lítið með fréttum í Ameríku. Nú er þetta helst í fréttum: Mér er heitt í upphandleggjunum.
Nú er lag að vinna hratt og örugglega á lokaspretti þessarar skólaannar.
Gobbedí gobb.
Af nýútkomnum bókum langar mig m.a. að lesa: Snákar og Eyrnalokkar, Sendiherrann, Drekafræði og Tryggðapantur.
Og að lokum: Er það list að þjappa 70 mínútna langri sinfóníu látins manns í 28 sekúndur?
Ath. að það er gert í tölvu, og afurðin notuð sem brotabrot af nútíma-verki. Svör óskast. Engin verðlaun.
Nú er lag að vinna hratt og örugglega á lokaspretti þessarar skólaannar.
Gobbedí gobb.
Af nýútkomnum bókum langar mig m.a. að lesa: Snákar og Eyrnalokkar, Sendiherrann, Drekafræði og Tryggðapantur.
Og að lokum: Er það list að þjappa 70 mínútna langri sinfóníu látins manns í 28 sekúndur?
Ath. að það er gert í tölvu, og afurðin notuð sem brotabrot af nútíma-verki. Svör óskast. Engin verðlaun.
þriðjudagur, 21. nóvember 2006
svona var útsýnið út um gluggann á sunnudagsmorguninn fyrir þá sem eru kannski í Svíþjóð, Lúxemborg eða Danmörku eða Boston. Þangað fer ég á morgun. Í þakkargjörðar-dinner. Og sprell og vonandi á tónleika. Veit ekki hvernig ég á að smygla jólaöli eftir að allar nýju hryðjuverka-vænissýkisreglurnar voru settar. Auðvitað vill maður vel og tekur niður pantanir þegar nýbúunum í Boston vanhagar um eitthvað frá heimalandinu. Þau báðu bara um jólaöl. Ekki malt & appelsín. Einhverra hluta vegna þori ég ekki að láta dósir í ferðatöskuna.... nema þá ég pakki þeim rosa rosa rosa rosa vel inn.
Nú hljómar undir geislanum selló-drone Hildar Ingveldardóttur Guðnadóttur. Mér finnst ótækt að hlusta á það í tölvu, það verður að vera hátt stillt og á meðan mallar súpan. Síðan er ég bara svo heppin. Ákkúrat þegar ég var úti í dag að þramma um og sinna erindum á bilinu 10 - 14 (sumardekkin duga skammt núna) þá skein sólin svo ljúf og góð. Og hún lá svo lágt. Þá var mér hugsað til hnattstöðu, veturs og sumars, hvernig hnötturinn snýst í hringi og hringi hirngi hringit hirngi.... þangað til ég var ringluð og datt í snjóinn og það kom bíll og keyrði yfir mig, og það kom ekkert blóð en ég er hetja, úr teiknimyndinni þar sem ég á mörg líf og töfra sem ég get óspart notað. Zimzalabimm.
(Þarna má kannski gæta áhrifa úr teiknimynda-raunveruleika þættinum Drawn Together, þar sem ólíkar staðalmynda-teiknimyndapersónur búa saman í 1 húsi, en nú hef ég lokið við að horfa á 2 seríur þessa afar djúpa sjónvarpsefnis).
Ást og friður.
fimmtudagur, 16. nóvember 2006
meira afmæli
já já já. Takk elskurnar mínar fyrir straumana. Það er æði að eiga afmæli. Ég bara elska það. Einn dagur á ári. Ég bið ekki um meira.
innbyrði t.d. 2 kökur. 1 bláberjaostaköku og heita súkkulaðiköku og rafræna súkkulaðiköku sem ég fékk senda í símann. Humar og hvítvín og danskt smörrebröd og hvaðeina. Prinsessan ég. Gjafir fékk ég líka. Margar alveg hreint. geisladiskinn Sýnið tillitssemi ég er frávik, bókina Reykjavík Málaranna, hálsmen og aðra bók Gullkorn um einfalt líf!
Ég er ekkert á því að vera úti. Þar er kalt og nöturlegt. Sá samt sólina þegar ég var úti í dag. Draugurinn spilaði á eina nótu á píanóinu í yoga-salnum í tímanum í dag.
innbyrði t.d. 2 kökur. 1 bláberjaostaköku og heita súkkulaðiköku og rafræna súkkulaðiköku sem ég fékk senda í símann. Humar og hvítvín og danskt smörrebröd og hvaðeina. Prinsessan ég. Gjafir fékk ég líka. Margar alveg hreint. geisladiskinn Sýnið tillitssemi ég er frávik, bókina Reykjavík Málaranna, hálsmen og aðra bók Gullkorn um einfalt líf!
Ég er ekkert á því að vera úti. Þar er kalt og nöturlegt. Sá samt sólina þegar ég var úti í dag. Draugurinn spilaði á eina nótu á píanóinu í yoga-salnum í tímanum í dag.
sunnudagur, 12. nóvember 2006
afmæli
í fyrsta lagi sendi ég afmæliskveðjur til köbenhavn.
Á sama tíma og mér finnst glatað að hafa ekki haft samband við góða vinkonu og óskað henni til hamingju með daginn þá finnst mér það líka ok. Málið er að internetið er staðurinn. Þar fara fram ógrynnin öll af samskiptum vina og allra hinna og þar myndi ég helst hafa haft samband á afmælisdeginum sjálfum við viðkomandi. En.
Ég er bara alltaf á netinu. Straumar þess líðast í kringum líkama minn heima hjá mér, á kaffihúsum, í skólanum. Ég fer á netið nokkrum sinnum á dag í gegnum tölvuna, hlusta, horfi og tjái mig. Ég hef ekkert slæmt um það að segja og elska hraðan aðgang að hvers kyns dóti, en dagar eins og í gær, eru góðir. Þá var ég bara í fríi. Fór ekkert á internetið. Hugsaði samt um það, að ég ætti nú að senda afmæliskveðju. Þannig að internetið var smá með mér, hluti af mér, hugsunum mínum og líkamsstraumrafbylgjum. Ég var semsagt í fríi frá því að setjast gagngert niður fyrir framan tölvuna og pikka, músast, sitja skringilega og stara. Það má alveg nefna að ég átti yndislegan dag og ég sá sólargeisla og fullt af fuglum í trjánum.
Annars er mitt afmæli bráðum á miðvikudaginn. Afmælistónleikar á föstudaginn. Og núna, eftir góðan dag lærdóms og lista ætla ég á fara inn í Drawn Together heiminn as seen on TV.
Ást og friður.
Á sama tíma og mér finnst glatað að hafa ekki haft samband við góða vinkonu og óskað henni til hamingju með daginn þá finnst mér það líka ok. Málið er að internetið er staðurinn. Þar fara fram ógrynnin öll af samskiptum vina og allra hinna og þar myndi ég helst hafa haft samband á afmælisdeginum sjálfum við viðkomandi. En.
Ég er bara alltaf á netinu. Straumar þess líðast í kringum líkama minn heima hjá mér, á kaffihúsum, í skólanum. Ég fer á netið nokkrum sinnum á dag í gegnum tölvuna, hlusta, horfi og tjái mig. Ég hef ekkert slæmt um það að segja og elska hraðan aðgang að hvers kyns dóti, en dagar eins og í gær, eru góðir. Þá var ég bara í fríi. Fór ekkert á internetið. Hugsaði samt um það, að ég ætti nú að senda afmæliskveðju. Þannig að internetið var smá með mér, hluti af mér, hugsunum mínum og líkamsstraumrafbylgjum. Ég var semsagt í fríi frá því að setjast gagngert niður fyrir framan tölvuna og pikka, músast, sitja skringilega og stara. Það má alveg nefna að ég átti yndislegan dag og ég sá sólargeisla og fullt af fuglum í trjánum.
Annars er mitt afmæli bráðum á miðvikudaginn. Afmælistónleikar á föstudaginn. Og núna, eftir góðan dag lærdóms og lista ætla ég á fara inn í Drawn Together heiminn as seen on TV.
Ást og friður.
mánudagur, 6. nóvember 2006
flavours are electric
Þessa dagana umlykur mig læri-dómur. Hann er bara frekar góður, með jarðaberjabragði. Veðrið og aðrar ytri aðstæður virka ekki hvetjandi til þess að eyða tíma á götum úti. Best að hlusta á smá PUblic Enemy.
Í gærkvöldi var ég boðuð á barinn sem var þó hressileg tilbreyting. Inn á barinn kom maður, líklega á milli fertugs og fimmtugs. Hann var í gallabuxum og hvítri straujaðri skyrtu, einn á ferð. Þegar hann kom inn fann maður strax að hann var ekki með sjálfum sér, því klukkan var svona um 19-20, og stemningin var mjög róleg. Hann dansaði við stólana, hló upphátt við sjálfan sig, ýtti endurtekið í súluna við barborðið, sullaði með puttunum í vatnsglasinu (þar sem barþjónninn neitaði að afgreiða hann Tekíla), bað ítrekað um áfenga drykki, lét vatn í hárið á sér með höndinni og raðaði barstólunum út á gólf áður en hann dansaði smá meira. Þá notaði barþjónnin mjög sálfræðilega aðferð á manninn til þess að bjóða honum út, því ekki vildi hann notast við líkamlegt afl. Sveppir eða sýra var niðurstaða umræðna eftir að maðurinn gekk sjálfviljugur út. Stuð á sunnudagskvöldi hvítflibbanna.
Annars var þorskur í kvöldmatinn, kaffið er orðið kalt, mér langaði alveg í sígó áðan. Fékk mér einmitt smók í matarboðinu á föstudaginn með bjórnum. Er jafnvel að fara að ganga inn í þá hugarvillu að ég geti alveg fengið mér sígó þegar ég fæ mér í glas... Er þetta algengt eftir rúma 2 mánuði? Ég er ekki búin að ákveða hvað ég geri.
Fór í fyrsta sinn á bókasafnið í Listaháskólanum á Sölvhólsgötu í dag. Þar fann ég margar gersemar þrátt fyrir að bókasafnið sé ótrúlega lítið, the Cultural Study of Music, disruptive divas, music and gender og african american music. Mjög spennó.
annars bið ég að heilsa Hjördísi í dag, annaðhvort fékk ég hugboð, eða bara sendi eitt hér með.
Já maður, vaknaði syngjandi í morgun. How weird is that? Lag sem meikar engan sens og er ekki til skv. bólfélaga mínum. Eins gott að ég sé ekki listamaður sem reiðir sig á drauma sína við framleiðslu sköpunargáfunnar því ekki man ég bofs hvernig lagið hljómar.
Búin að vera með bólur á hægri kinninni upp við hárrót/eyrað í rúma 2 mánuði. Pirrandi. Ætli það tengist hægra og vinstra heilahveli? Af hverju koma þær ekki vinstra megin? Hvaða dæmi leiðir út í þennan stað? Hvaða ójafnvægi er í gangi? unglingabólur my ass. H ha ha ha kannski þarf ég bara að byrja aftur að reykja... ha ha yo terminator... Góðar stundir.
Í gærkvöldi var ég boðuð á barinn sem var þó hressileg tilbreyting. Inn á barinn kom maður, líklega á milli fertugs og fimmtugs. Hann var í gallabuxum og hvítri straujaðri skyrtu, einn á ferð. Þegar hann kom inn fann maður strax að hann var ekki með sjálfum sér, því klukkan var svona um 19-20, og stemningin var mjög róleg. Hann dansaði við stólana, hló upphátt við sjálfan sig, ýtti endurtekið í súluna við barborðið, sullaði með puttunum í vatnsglasinu (þar sem barþjónninn neitaði að afgreiða hann Tekíla), bað ítrekað um áfenga drykki, lét vatn í hárið á sér með höndinni og raðaði barstólunum út á gólf áður en hann dansaði smá meira. Þá notaði barþjónnin mjög sálfræðilega aðferð á manninn til þess að bjóða honum út, því ekki vildi hann notast við líkamlegt afl. Sveppir eða sýra var niðurstaða umræðna eftir að maðurinn gekk sjálfviljugur út. Stuð á sunnudagskvöldi hvítflibbanna.
Annars var þorskur í kvöldmatinn, kaffið er orðið kalt, mér langaði alveg í sígó áðan. Fékk mér einmitt smók í matarboðinu á föstudaginn með bjórnum. Er jafnvel að fara að ganga inn í þá hugarvillu að ég geti alveg fengið mér sígó þegar ég fæ mér í glas... Er þetta algengt eftir rúma 2 mánuði? Ég er ekki búin að ákveða hvað ég geri.
Fór í fyrsta sinn á bókasafnið í Listaháskólanum á Sölvhólsgötu í dag. Þar fann ég margar gersemar þrátt fyrir að bókasafnið sé ótrúlega lítið, the Cultural Study of Music, disruptive divas, music and gender og african american music. Mjög spennó.
annars bið ég að heilsa Hjördísi í dag, annaðhvort fékk ég hugboð, eða bara sendi eitt hér með.
Já maður, vaknaði syngjandi í morgun. How weird is that? Lag sem meikar engan sens og er ekki til skv. bólfélaga mínum. Eins gott að ég sé ekki listamaður sem reiðir sig á drauma sína við framleiðslu sköpunargáfunnar því ekki man ég bofs hvernig lagið hljómar.
Búin að vera með bólur á hægri kinninni upp við hárrót/eyrað í rúma 2 mánuði. Pirrandi. Ætli það tengist hægra og vinstra heilahveli? Af hverju koma þær ekki vinstra megin? Hvaða dæmi leiðir út í þennan stað? Hvaða ójafnvægi er í gangi? unglingabólur my ass. H ha ha ha kannski þarf ég bara að byrja aftur að reykja... ha ha yo terminator... Góðar stundir.
föstudagur, 27. október 2006
habeinn
heppni
ég er svo heppin. Heppin huppa. Búin að eiga góðan dag sem á ábyggilega eftir að verða enn betri. Undanfarna daga hef ég verið í endur-holdgun.... ha ha endurskoðun nei, endur fyrir löngu. Það á alveg að drepa mann úr fyndni. Ég pantaði semsagt að fá kvef eftir að airwaves lyki svo ég gæti stundað rannsóknir og verið gestgjafi. Og auðvitað fékk ég það og er mjög glöð yfir því að geta pantað svona eftir hentugleik. Fann nefnilega þegar airwaves var að detta inn að eitthvað væri á seyði í hálsinum og pantaði þá bara að það myndi frekar koma eftir nokkra daga sem það og gerði.
Tet e te.
Þamba te.
Bamba leg.
Tetete.
Fór á Þjóðarspegilinn í morgun og hlustaði á fyrirlestra um asískar konur á Íslandi, Kaupmennsku á Spáni, Birtingu Afríku í fylgiblöðum Morgunblaðsins og Hugmyndir um börn, nýbura og ómennsk börn. Mjög spennó. Síðan náttúrulega var ég búin að vera að leita á fullu eftir einhverju að lesa, þegar ég hitti hann Þórð sem bendir mér á bók sem ég er svo spennt yfir að ég er að deyja, með andarteppu. Empire of dirt.
Lunch með mömmu sem er svo góð. Af henni drýpur ekki depurð. Ennþá kennir hún mér svo margt.
Dömudinner í kvöld sem þýðir bara varalitur á glösum, háir hælar og naglalakk.
Takk fyrir mig elsku alheimur.
Vona að þú eigir góða helgi.
ég er svo heppin. Heppin huppa. Búin að eiga góðan dag sem á ábyggilega eftir að verða enn betri. Undanfarna daga hef ég verið í endur-holdgun.... ha ha endurskoðun nei, endur fyrir löngu. Það á alveg að drepa mann úr fyndni. Ég pantaði semsagt að fá kvef eftir að airwaves lyki svo ég gæti stundað rannsóknir og verið gestgjafi. Og auðvitað fékk ég það og er mjög glöð yfir því að geta pantað svona eftir hentugleik. Fann nefnilega þegar airwaves var að detta inn að eitthvað væri á seyði í hálsinum og pantaði þá bara að það myndi frekar koma eftir nokkra daga sem það og gerði.
Tet e te.
Þamba te.
Bamba leg.
Tetete.
Fór á Þjóðarspegilinn í morgun og hlustaði á fyrirlestra um asískar konur á Íslandi, Kaupmennsku á Spáni, Birtingu Afríku í fylgiblöðum Morgunblaðsins og Hugmyndir um börn, nýbura og ómennsk börn. Mjög spennó. Síðan náttúrulega var ég búin að vera að leita á fullu eftir einhverju að lesa, þegar ég hitti hann Þórð sem bendir mér á bók sem ég er svo spennt yfir að ég er að deyja, með andarteppu. Empire of dirt.
Lunch með mömmu sem er svo góð. Af henni drýpur ekki depurð. Ennþá kennir hún mér svo margt.
Dömudinner í kvöld sem þýðir bara varalitur á glösum, háir hælar og naglalakk.
Takk fyrir mig elsku alheimur.
Vona að þú eigir góða helgi.
mánudagur, 23. október 2006
sudihaus
soldill skjálfti svona á sunnudagskvöldi.
Mið
Bent Fræ
Original Melody Forgotten Lores.
Fim
Benny´s Crespos Gang Mammút
LayLow Æla Skátar Seabear LangiSeli.
Fös
Skakkamanage Reykjavík! Kimono
Steintryggur 120 Days Stilluppsteypa Dalek The Go Team!.
Laug
Campfire Backtracks LayLow
Ólöf Arnalds Kira Kira Brazilian Girls Patrick Watson
Sunn
Hellvar Helgi Valur Bob Justman Ultra Mega Technobandið Stefán
Þarna má sjá 24 innlend atriði og 5 erlend ef ég tel rétt. Það var gaman.
Las ég í blaðinu að 200 000 milljónir safnist í þjóðarkassann á meðan Airwaves stendur? (fer frjálslega með núllin, man ekki svo glöggt) Og hver segir að list borgi sig ekki? Var einhver að segja að tónlistarmenn (listamenn) séu aumingjar... sem slefa... og nú verður mér hallað. Ég ætla að halla mér. Góða nótt.
Mið
Bent Fræ
Original Melody Forgotten Lores.
Fim
Benny´s Crespos Gang Mammút
LayLow Æla Skátar Seabear LangiSeli.
Fös
Skakkamanage Reykjavík! Kimono
Steintryggur 120 Days Stilluppsteypa Dalek The Go Team!.
Laug
Campfire Backtracks LayLow
Ólöf Arnalds Kira Kira Brazilian Girls Patrick Watson
Sunn
Hellvar Helgi Valur Bob Justman Ultra Mega Technobandið Stefán
Þarna má sjá 24 innlend atriði og 5 erlend ef ég tel rétt. Það var gaman.
Las ég í blaðinu að 200 000 milljónir safnist í þjóðarkassann á meðan Airwaves stendur? (fer frjálslega með núllin, man ekki svo glöggt) Og hver segir að list borgi sig ekki? Var einhver að segja að tónlistarmenn (listamenn) séu aumingjar... sem slefa... og nú verður mér hallað. Ég ætla að halla mér. Góða nótt.
miðvikudagur, 18. október 2006
otto
ekki nashyrningurinn, heldur von shirach hljómar í þessum töluðu og allar líkur eru á því að ég eigi eftir að fá að njóta þessara tóna á komandi tónleikum. Já, ég er orðin spennt. Viðurkenni það fúslega. Þessi tónlistarhátíð á þó eftir að vera ólík þeim sem ég hef áður sótt þar sem ég mun njóta hennar í nafni vísindanna. Já og jamm og sei sei ég verð við rannsóknarstörf þannig að ég mun líklega vera í hófi. Koddí hófið í kvöld. Reif í hófinn. Hófí, þú ert svo sæt.
Aðstandendur hátíðarinnar voru svo elskulegir að útvega mér miða (aftur, í nafni vísindanna) sem ég kann ótrúlega vel að meta og færi þeim þakkir í formi hugskeyta (í hófi þó). Tveir svigar á örskömmum tíma. Ég á samt ekki eftir að vera við rannsóknir alla hátíðina heldur bara smá á hverjum degi og ég er að fara að byrja í kvöld. Þannig að þó þú hittir mig, þá getum við alveg talað saman... ég verð semsagt ekki í hvíta sloppnum með gleraugun og gúmmí-hanskana.
hvað meira, jú. Hér heima er von á gestum sem allir taka þátt í hátíðinni. M.a. frá Spáni, Bretlandi, Garði og Þýskalandi. Held að aldrei hafi svona margir sofið hérna og þess vegna þarf ég að fara að redda bedda. Myndi alveg elda kjötsúpu fyrir liðið ef ég ætti kind og byssu. Hvað er málið með það að auglýsa dag kjötsúpunnar? Ég vil frekar sjá Tófúdaginn. Hljómar einhvern veginn betur. Kannski baka ég bara frekar langbestu skúffukökuna í heimi.
Massen. Sól og læti úti. Er að fara í skólann. Fyrir mér var fyrsti vetrardagurinn í gær. Heilum fjórum dögum á undan áætlun. Ást og friður.
Aðstandendur hátíðarinnar voru svo elskulegir að útvega mér miða (aftur, í nafni vísindanna) sem ég kann ótrúlega vel að meta og færi þeim þakkir í formi hugskeyta (í hófi þó). Tveir svigar á örskömmum tíma. Ég á samt ekki eftir að vera við rannsóknir alla hátíðina heldur bara smá á hverjum degi og ég er að fara að byrja í kvöld. Þannig að þó þú hittir mig, þá getum við alveg talað saman... ég verð semsagt ekki í hvíta sloppnum með gleraugun og gúmmí-hanskana.
hvað meira, jú. Hér heima er von á gestum sem allir taka þátt í hátíðinni. M.a. frá Spáni, Bretlandi, Garði og Þýskalandi. Held að aldrei hafi svona margir sofið hérna og þess vegna þarf ég að fara að redda bedda. Myndi alveg elda kjötsúpu fyrir liðið ef ég ætti kind og byssu. Hvað er málið með það að auglýsa dag kjötsúpunnar? Ég vil frekar sjá Tófúdaginn. Hljómar einhvern veginn betur. Kannski baka ég bara frekar langbestu skúffukökuna í heimi.
Massen. Sól og læti úti. Er að fara í skólann. Fyrir mér var fyrsti vetrardagurinn í gær. Heilum fjórum dögum á undan áætlun. Ást og friður.
föstudagur, 13. október 2006
back to sbasics
í einfeldni minni hélt ég að Christina Aquileira væri eitthvað að hverfa til einfaldleikans og gömlu dívanna með því að skýra diskinn sinn back to basics. Svo er ekki.
Gerði mér dagamun og fór í Skífuna (af öllum plötubúðunum, fer mjög mjög sjaldan þangað) til að fá að hlusta á Christinu. Maður fer bara ekki í 12 tóna eða smekkleysu og biður um Christinu... veit ekki einu sinni hvort tónlist hennar fái að koma þangað inn... ef ég væri búðareigandi, jú, þá náttúrulega gæti ég ekki verið með allar plötur heimsins.
En hvað um það, á meðan ég sat á barstólnum, með heyrnartólin að hlusta á Christinu þá kom inn maður sem spilaði tölvuleiki bara rétt svona á meðan ég var þarna... hlakka bara til að fara að æfa mig í tölvuleikjum í SKífunni.
Góða helgi fallega fólk.
Gerði mér dagamun og fór í Skífuna (af öllum plötubúðunum, fer mjög mjög sjaldan þangað) til að fá að hlusta á Christinu. Maður fer bara ekki í 12 tóna eða smekkleysu og biður um Christinu... veit ekki einu sinni hvort tónlist hennar fái að koma þangað inn... ef ég væri búðareigandi, jú, þá náttúrulega gæti ég ekki verið með allar plötur heimsins.
En hvað um það, á meðan ég sat á barstólnum, með heyrnartólin að hlusta á Christinu þá kom inn maður sem spilaði tölvuleiki bara rétt svona á meðan ég var þarna... hlakka bara til að fara að æfa mig í tölvuleikjum í SKífunni.
Góða helgi fallega fólk.
þriðjudagur, 10. október 2006
sunnudagur, 8. október 2006
Hér að ofan má sjá ýmislegt eins og rómantískan blómvönd, fallegan svepp og tunglið sem skein svo fallega á Þingvöllum þar sem ég fór í stafaþrautina sem var hluti af æsispennandi ratleik í náttúrunni sem er náttúrulega bara snilldarhugmynd fyrir þá sem þurfa að hafa eitthvað að gera í náttúrunni. Gekk aftur í barndóm þegar ég fékk að sofa heima hjá vinum mínum í Kópavogi sem elduðu afar gómsæta smjörsteikta bleikju en trikkið er víst að hella smá ólífuolíu út í smjörið svo það brenni ekki allt við.
Lemming er góð mynd og danska myndin Sápa er það líka. Kannski nánar um það seinna, en nú verð ég að fara út að kaupa mjólk. kveð að sinni kát í hjarta.
þriðjudagur, 3. október 2006
I-IIIII=III--
vindhviðu síðustu viku tekur að lægja.
Lyklavöldin eru komin í hendur góðs manns en í dag er fyrsti í án atvinnu og því er ég enn að jafna mig. Annars er atvinnan mín hin, skólinn, rosa spennandi þessa dagana og ég er að byrja að taka viðtöl. Með gleði og trega kveð ég vinnustaðinn. Nýir tímar framundan.
Fór á frábæran fyrirlestur um list hjá þýskum heimspekigaur Georg W. Bertram sem mér langar að skrifa um en nenni ekki núna, hjá honum er málið bara að ekki sé hægt að skilja list á hlutlægan hátt og að hún geti verið skilin sem sjálfsþekking. Já ég held ég elski list.
Við þingsetningu í gær mótmælti ég ásamt svona 29 manns fyrir framan Alþingishúsið. Þar stóðu lögreglumenn og -konur heiðursvörð sem felur "hebb tú þrí for, hebb tú snú" í sér. Gasalega leið mér örugglega við að sjá lögregluna geta snúið sér á tá og fæti í takt með hanska og vel greitt hárið. En herforinginn stjórnaði og öskraði leiðbeiningarnar eins og maður sér í her-bíómyndunum.
Vort daglegt brauð er mynd á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni sem er mjög sérstök fyrir þær sakir að ekkert er talað í henni og tilbúin tónlist er ekki notuð, heldur einungis við þau raunverulegu/umhverfis hljóð sem áttu sér stað við tökur myndarinnar. En myndin gefur mjög góða sýn hvernig maturinn sem við látum ofan í okkur (og þá allra helst Evrópubúar) er búinn til. Myndin byrjaði hægt og ég bjóst ekki við miklu en að lokum var ég farin að kúgast yfir öllu ógeðinu. Ætla ekkert að fara að lýsa því í smáatriðum, en maður hugsar sig kannski aðeins um hvaðan ólífurnar og paprikurnar og kjúklilngarnir og fiskflökin koma næst... ég er allaveganna mjög glöð yfir að hafa séð þessa mynd því verandi borgarstúlka hef ég ekki mikla tilfinningu yfir því hvað þarf að gera þegar maður slátrar kú, ræktar sólblóm, fer í sérstakan eiturefna hvítan galla með gasgrímu til að úða grænmetið, elur grísi eða tínir tómata. Sér í lagi þegar það er gert í þessum iðnaði þar sem magnið og hraðinn skiptir öllu máli en gæði vöru og siðferði við vinnslu er ekki tekið með í reikninginn.
Á sama tíma og Vort daglegt brauð vakti upp ógeð hjá mér á öllum þeim ,,venjulega" ólífræna mat sem maður borðar dags daglega þá beinir það augum mínum til heilaþvottastöðvanna, því hvernig hafa fyrri kynslóðir komist af án þess að borða einhvern svaka vottaðan mat sem kostar grilljón krónur? Þá er ég ekki frá því að markaðsöflin skipti líka miklu máli í þessum efnum sem öðrum, skammtar orðnir stærri, unnin matvara algengari, lífrænn matur verður hluti af stéttskiptingu samfélagsins því ekki hafa allir kost á að kaupa lífrænt, tímaskortur til eldamennsku almennur vegna vinnuálags o.s.frv. Kannski bara vítahringur sem verður að brjóta, kannski bara hægt, borða hægt...
góðir hlutir gerast hægt.
Lyklavöldin eru komin í hendur góðs manns en í dag er fyrsti í án atvinnu og því er ég enn að jafna mig. Annars er atvinnan mín hin, skólinn, rosa spennandi þessa dagana og ég er að byrja að taka viðtöl. Með gleði og trega kveð ég vinnustaðinn. Nýir tímar framundan.
Fór á frábæran fyrirlestur um list hjá þýskum heimspekigaur Georg W. Bertram sem mér langar að skrifa um en nenni ekki núna, hjá honum er málið bara að ekki sé hægt að skilja list á hlutlægan hátt og að hún geti verið skilin sem sjálfsþekking. Já ég held ég elski list.
Við þingsetningu í gær mótmælti ég ásamt svona 29 manns fyrir framan Alþingishúsið. Þar stóðu lögreglumenn og -konur heiðursvörð sem felur "hebb tú þrí for, hebb tú snú" í sér. Gasalega leið mér örugglega við að sjá lögregluna geta snúið sér á tá og fæti í takt með hanska og vel greitt hárið. En herforinginn stjórnaði og öskraði leiðbeiningarnar eins og maður sér í her-bíómyndunum.
Vort daglegt brauð er mynd á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni sem er mjög sérstök fyrir þær sakir að ekkert er talað í henni og tilbúin tónlist er ekki notuð, heldur einungis við þau raunverulegu/umhverfis hljóð sem áttu sér stað við tökur myndarinnar. En myndin gefur mjög góða sýn hvernig maturinn sem við látum ofan í okkur (og þá allra helst Evrópubúar) er búinn til. Myndin byrjaði hægt og ég bjóst ekki við miklu en að lokum var ég farin að kúgast yfir öllu ógeðinu. Ætla ekkert að fara að lýsa því í smáatriðum, en maður hugsar sig kannski aðeins um hvaðan ólífurnar og paprikurnar og kjúklilngarnir og fiskflökin koma næst... ég er allaveganna mjög glöð yfir að hafa séð þessa mynd því verandi borgarstúlka hef ég ekki mikla tilfinningu yfir því hvað þarf að gera þegar maður slátrar kú, ræktar sólblóm, fer í sérstakan eiturefna hvítan galla með gasgrímu til að úða grænmetið, elur grísi eða tínir tómata. Sér í lagi þegar það er gert í þessum iðnaði þar sem magnið og hraðinn skiptir öllu máli en gæði vöru og siðferði við vinnslu er ekki tekið með í reikninginn.
Á sama tíma og Vort daglegt brauð vakti upp ógeð hjá mér á öllum þeim ,,venjulega" ólífræna mat sem maður borðar dags daglega þá beinir það augum mínum til heilaþvottastöðvanna, því hvernig hafa fyrri kynslóðir komist af án þess að borða einhvern svaka vottaðan mat sem kostar grilljón krónur? Þá er ég ekki frá því að markaðsöflin skipti líka miklu máli í þessum efnum sem öðrum, skammtar orðnir stærri, unnin matvara algengari, lífrænn matur verður hluti af stéttskiptingu samfélagsins því ekki hafa allir kost á að kaupa lífrænt, tímaskortur til eldamennsku almennur vegna vinnuálags o.s.frv. Kannski bara vítahringur sem verður að brjóta, kannski bara hægt, borða hægt...
góðir hlutir gerast hægt.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)