Read my VisualDNA™     Get your own VisualDNA™

timi til að tengja

góða kvöldið hr. Tengingi,
Tenging átti sér stað um hádegisbil, þar sem miðjan var í aðallhlutverki. Merkilegt alveg hreint. Ég segi það enn og aftur, ég elska yoga.

Eftir afkastamikinn dag, undir áhrifum orkuendurnýjunar fyrr um daginn, hlusta ég á tónlist, því hana elska ég líka hr. Tengingi. Síðan er komið að sjónvarpsglápinu mikla. Hvort það verður Dallas, Prison Break, 24, Little Miss Sunshine, Heroes, Rome eða eitthvað annað veit ég ekki og því skrifa ég þetta bréf, hvað heldur þú að horft verði á?

Í leiðinni viðurkenni ég líka fyrir þér að hafa orðið starsýnt á bækur í hillum í dag og hugsað með mér hvers vegna ég hefði lesið 2 skáldsögur hérna fyrr á önninni? hvernig ég hefði haft tíma fyrir þær með allt þetta sjónvarpsefni?

Góð sveifla í vændum, það bara verður að vera þannig, einbeitingarsveifla fyrir skólann.
í friði.

Ísjaki

Eftir hádegi í dag, nánar tiltekið frá klukkan 13:30 til 18:30 stóð yfir afþýðing á frystihólfi ísskápsins.

fjallahringurinn

Það er gaman að fara Geirsgötuna núna því Esjuna má sjá frá nýju sjónarhorni.

Nú gæti ég t.d. verið að gera skattaframtal.
En það sem hefur á daga mína drifið er t.d. leghúsferð og tónleikar Ólafar Arnalds.
Seinustu helgi fór ég semsagt bæði fös og laug í leikhús. Leg er söngleikur undir áhrifum teiknimyndasögunnar. Framúrstefnuleg pæling um hvernig efnishyggjan er að gegnsýra okkur. Góð skemmtun. Fínt að taka svona leikhúshelgi. Umfjöllun um Draumalandið hér að neðan. Það afgreitt.

Ert þú búin/n að skrifa undir hjá Framtidarlandid.is?

Tónleikarnir voru afbragðs upplifun. Svo ekki sé meira sagt. Virkilega gaman að upplifa Nasa á forsendum lágstemmdar tónlistar þar sem áhorfendur sýndu tónlistarflutningnum þá virðingu sem hann kallaði á. Áhorfendur þögðu semsagt. Klingdu ekki glösum né mösuðu út í eitt. Ása masar í símann. Mjög gott stöff.

Annars er það Pierre Bourdieu hinn franski sem á hug minn allan þessa dagana. Hann bendir á skemmtilega punkta í því hvernig við sköpum og viðhöldum menningunum okkar. Hvernig smekkur mismuandi hópa fer eftir því umhverfi sem þeir búa við og fjárhag. Kannski engar nýjar fréttir... En menningarsviðin eru mörg og ólík (t.d. há- og lágmenning) og eru að sjálfsögðu undir áhrifum þeirra sem taka þátt auk þess sem þau sjálf hafa áhrif á þátttakendurnar. Síðan er ég jafnvel að fara að henda mér í það að lesa um hvernig má færa skynjun eyrans (ekki endilega á tónlist) í ritað mál, eða allaveganna taka hana með.

Veðrið er ekki alveg að gera sig fyrir mig.
Sat inni í kyrrstæðum bíl og horfði á Volvo gröfu slétta moldarhól í dag. Kodak moment.
Horfði líka á þumalfingur hægri handar skrifa sms á gsm (global service mobile) í dag. Ótrúlegt hvað þessi putti getur gert.
Fór líka í yoga þar sem þemað var þríhyrningar, bátur, borð og kráka. Horfði á skuggann minn sem kertaljósið varpaði á vegginn og velti því fyrir mér hvort hann væri líka ég.

happa

ég er ekkert hætt að trúa á hugarorkuna....
en ég vann ekki neitt í happadrættinu.
Systir mín var svo góð að aumka sig yfir mér og gefa mér eina rauðvínsflösku af sínu góssi sem hún fór með heim. Flöskuna prýddu 2 páskaungar. Bjarni Ara kom og söng 4 lög. my my my delilah & pretender og svona. Stuð. Hvatti fólk til að kaupa plötur sínar, þ.á.m. plötu gefna út 1993. Stuð. Hann er pottþétt betri en ég í karókí. Sem minnir mig á hversu langt síðan er síðan ég fór í karókí.

Er eitthvað voða mikið að hugsa núna að slaka á, njóta og klára bara ritgerðina í sumar. Þá get ég notið þess að grúska í henni og umfaðma hana. Allt í góðu standi og ég bið ykkur vel að lifa.

Hapolitiskur spennitryllir: Draumalandið

Það fellur mér í geð að fara í leikhús. Þangað má ég fara inn og dvelja um stund í öðrum raunveruleika. Raunveruleikinn var einmitt mikið til umfjöllunar í sýningu gærkvöldsins, frumsýningu á Draumalandinu í Hafnarfjarðarleikhúsinu. Andri Snær sat fyrir aftan mig. Það hlýtur að vera skrítið að skrifa bók sem selst í bílförmum og fær verðlaun og umfjöllun og endar á fjölunum. Heimurinn sem var skapaður á sviðinu var kaldur og hvítur. Vídeólist sýningarinnar var interactive og tóku leikararnir virkan þátt í þeirri framleiðslu. Þú verður að fara og upplifa Draumalandið í leikhúsinu. Það er æði. Í alvörunni. Bíddu. Draumaland hvers? Spurningin er kannski bara hvað get ég gert? Hvað skiptir máli í raunveruleikanum?

Leikhópurinn var alveg prýðilega samsettur og er erfitt að segja valin kona í hverju hlutverki því persónusköpunin var ekki fyrir staðar, heldur brugðu leikarar sér í ýmis gervi eins og krúttfemínistann með melódíkuna og þýska útlendinginn sem voru einmitt báðar konur til að varpa ljósi á umfjöllunarefnið. Sem er?

Umfjöllunarefnið voru margar litlar senur sem við öll höfum lent í, ákkúrat í raunveruleikanum. Senur þar sem maður endar á því að spurja, æi, hvað vorum við aftur að tala um (eftir að hafa talað um hvað sé hagvöxtur?)?, hvort allt fari í klessu ef við stækkum ekki álverið í Straumsvík og þar sem konan er náttúran, táknmynd dóttur okkar, landsins Íslands sem við eigum að passa, hreina og fína. Hugmyndir um konuna tengda náttúrunni og manninn menningunni vakna í kjölfarið. En ég velti því líka upp hvers vegna konur flykkjast til vinstri þessi misserin?

Álið er málið. Enda snýst þetta um að planta bráðnauðsynlegum álverum út um allt, ekki satt? Álverum sem koma til með að skapa einu og hálfu prósenti þjóðarinnar atvinnu. 1,5%. Atvinnuleysið hefur verið um 1% að mig minnir. Hvað er aftur málið? Álið? Nei. Það er svo margt annað sem hægt er að gera. Eitt af markmiðum Draumalandsins fyrir mér er að benda á að úr verður ekkert rosa drama ef álið er ekki málið. Við getum breytt því. Hvernig viljum við hafa umhverfið okkar? Hvað skiptir okkur máli?

Leikritið býður upp á margar hugmyndir, þ.á.m. hugmyndinni um að sleppa því að virkja Kárahnjúka og láta mannvirkið standa með listaverkinu sól eftir Ólaf Elíasson til þess að sýna fram á það að maðurinn ráði yfir tækninni. Þar aftur má benda á tenginguna milli náttúru og manns (tækni). En það var kúl hvernig leikritið tók með í leikinn þá umræðu sem hefur átt sér stað í samfélaginu eftir að bókin kom út, m.a. þá vakningu sem hefur birst í stofnun ýmissa Sólar-samtaka hér á suð-vestur horninu. Og það var svolítið skemmtilegt hvernig bókin Draumalandið rifjaðist upp fyrir mér með sýningunni.

Umgjörð sýningarinnar var einföld og tímalaus þó efni hennar sé einmitt á réttum stað og á réttum tíma. Það er engin tilviljun að þessi leiksýning hafi verið sett á svið núna. Til þess að við vitum hvað við viljum verðum við að hafa aðgang að upplýsingunum. Draumalandið er ekki matarskammtur, heldur meira svona smakk, þar sem maður fær tækifæri til þess að hugsa um (m)álið. Auðvitað ræður hver og einn hvaða upplýsingar hann tekur úr sýningunni sem hafði yfir sér mjög svo póstmódernískan blæ þar sem annaðhvort enginn sannleikur sé til eða að enginn sannleikur sé réttur. Allir í leikhúsið. Keep it real.

gummuladi

Hlýjar afmæliskveðjur til Lúxembúrg, svona í upphafi færslu kvöldsins.

Aðþrengdar eiginkonur voru sko aðþrengdar í kvöld. ha. Mér fannst þátturinn góður fyrir utan endirinn, ég hefði viljað sjá aðra lausn en að Lynnette gæti reddað dæminu í draumnum. Samt er ég nú á því að maður geti haft áhrif á framvindu drauma sinna upp að vissu marki. Og ætli það eigi þá ekki líka við um dagdrauma?

Draumur minn er að vinna ferð fyrir tvo til Evrópu með Flugleiðum. Það mun gerast n.k. þriðjudag, nánar tiltekið um kvöldið þegar ég fer á happadrætti. Á morgun fer ég á leiksýningu, þá fyrstu í langan tíma. Félagslífið í stuði og ég er geim. Ég verð bara að vera það. Flæðið býður ekki upp á annað.

Lofthótel upptekið þessa dagana. Gott að gera. Mjög gott að vera.
Ætti að bregða fyrir mér einni limru eða svo en útvarpið kallar. Nú er það útvarpsþátturinn Marzipan á Rás 2.

í sveitinni

seinni partinn í dag, allt til klukkan 20:30 leið mér sem ég væri í sveitinni. Fyrir utan nokkrum sinnum þegar ég leit út um gluggann á götuna. Annars var það frekar regnið, tónlistin og galopnir gluggar sem læddu þessari sveitatilfinningu inn. Það var grá ró.

Ef til vill þyrfti ég að þróa þennan tilfinninga-hæfileika til þess að geta horfið í sveitina hvaðan sem er á þriðjudagskvöldi, svolítið eins og Hiro. Eða kannski var ég að mótttaka skilaboð um að ég ætti að fara út í sveit. Að elta gamla geit.

Þessi misserin elda ég á þriðjudögum og fimmtudögum. Þegar ég geri hummus byrja ég á því að fjarlægja húðina af kjúklingabaununum eftir að ég hef haft þær stutt í vatni. Það tekur líka sinn tíma og kannski var baunapillingin hluti af sveitastemningunni. Næst ætla ég ekki að setja hvítlauk í hummusinn og hef haldbærar upplýsingar um að það sé ekki nauðsynlegt. Fleira fallegt kom upp í sveitasælunni í kvöld sem ekki verður tíundað hér.

Ég reyni eftir bestu getu að halda mig við skólaefnið. Það er gaman þó það sé stundum erfitt þegar maður vill frekar bara sitja við eldhúsborðið og drekka kaffi og hlusta á útvarpið og lesa um dvöl DiCaprios og Sports Illustrated kærustunnar uppi á jökli eða um reddingarnar sem eru í gangi á Alþingi og Hans Blix varðandi samskipti BNA og Íran sem hann segir vera pre-invasion replay frá Írak.
Yogað í dag var gott og ég varð ljón um stund.

Sporðdrekinn í dag: Það sem þú gerir í dag og á hvaða hátt þú gerir það, mun skipta mjög miklu máli.

Svona er dagurinn minn einmitt búinn að vera. Þaulskipulagður en með mjög skemmtilegum uppákomum sem vonandi eiga eftir að skipta miklu máli. Nánar um það síðar.

Eins og glöggir lesendur hafa tekið eftir eru komnir nýir tenglar inn á síðuna. Þetta eru dúllurnar. Saman ætlum við að rannsaka mannfræðilega. Það verður gaman. Allaveganna plan eftir planið. Planið er sko að klára ritgerðina mína. Það er í vinnslu.

Að öðru mun merkilegra. Tíminn. Ég næ ekki utan um það hvernig hann getur liðið svona ótrúlega hratt. I know. Klisja. Var einu sinni að skrifa ensku útgáfu orðsins í menntaskólastíl og fékk meira að segja að kíkja í orðabók kennarans. Náði samt að klúðra því. Ætla að hlífa þér við sjónrænni tortímingu á orðinu hér. Já ég er semsagt að upplifa klisju varðandi tímann. Heyrði líka framlengingu á klisjunni sem er að tíminn verði hraðari eftir því sem maður eldist. Eða að maður upplifi tímann hraðar eftir því sem maður eldist. Ég veit ekki hvort ég get tekið undir það, en trúi frekar á mismunandi hraðatímabil. Það fer allt eftir því hvernig maður keyrir bílinn og hvernig vegurinn er, jafnvel veðurskilyrðin og hinir bílarnir sem eru á leiðinni frá a - b. Hitti sólina í dag í örskotsstund. Eftir eina uppákomuna, mjög nauðsynlegt. Hún gaf mér bensín.

2 litlir frændur mínir laskaðir eftir áhlaup á aðra manneskju (afleiðing: nefbrot) og smá slagsmál. Sendi orku til lemstranna. Hef aldrei átt hamstur.

klammari

í umræðunni hafa verið fjölmiðlar, klám, fyrirbærafræði, tilvist, aðhygli og ætlandi hér við eldhúsborðið með nýjasta íbúanum hér heima sem er á hótel lofti.
Klámkvöld í kvöld. Nokkuð spennandi. Fair-Trade klám? Verðlaun verða ekki veitt að sinni. Doddi og Petra átu upp alla pizzukúponana eftir síðustu getraun. (ekki örvænta, gjafakortin eru í pósti).

Fannst mér jafnvel finna fyrir smá yfirbragði vors seinni partinn í dag. Dró sjálfa mig strax í efa, enda bara byrjun mars. Sá smá tunglið um helgina. Það var dekkra en vanalega. Hvar voru varúlfarnir? Verð að fara að þvo pott fyrir hrísgrjónin. Seinustu upplýsingar voru að það vantaði banana...

ljomandi koppur

Í gær fór ég í lautarferð upp í Heiðmörk. Einnig var farið í skógarleiðangur eins og gefur að skilja. Fyrst var byrjað að planta 1949. Sem gerir trén sem ég var með 58 ára gömul. Viðmiðið var skógurinn í Kanada. Já þar er bara einn skógur..., eða allaveganna þær minningar sem sitja í mér og ég er eitt stykki kona með eitt stykki líkama. Eða ég get líka sagt að líkaminn sé ég. Það er samt soldið erfitt því líkaminn er oft bara einhver hlutur sem fer með manni allt. En ég held nú samt ekki. Ætla ekkert að fabúlera meira um líkamann sem geymir svo margt. Leiðangurinn var í stuttu máli skemmtilegur og mjög gaman að fara í Heiðmörk. Ég sá ekki verksummerki eyðileggingar eins og hefur verið í fréttunum að undanförnu og ég tók ekki með mér hund inn á vatnsverndarsvæðið.

En í dag gekk ég fram á gröfumann, sitjandi inni í stjórnklefanum sínum. Hann var með naglaþjöl að pússa á sér neglurnar.
Í dag barst líka bæklingur Nexus (fyrsti sem ég hef séð) inn um lúguna. Mér langaði í allt. Líka að fara að læra að spila hlutverkaleiki. Þar er skipt í hópa eftir aldri með þaulvönum stjórnendum. Hvort Nexus sé orðið að stórfyrirtæki veit ég ekki. En fyrirsagnirnar voru grípandi æsilegar. Turtles Bíll. Kawabunga. Leonardo var minn uppáhalds. Sverðið hans Luke. Warhammer kallar. Dót til þess að mála þá og náttúrulega bækur og dvd. Kawa bunggggaaaa.

Nú ætla ég að gæða mér á uppáhaldsmat Turtles sem er? (verðlaun verða veitt fyrir rétt svar).
góða helgi til þín. Ég sé allaveganna fram á eina góða...

sultanas

má bjóða þér pizzu?

já, takk, fékk mér einmitt pizzu með rúsínum í draumnum mínum í nótt.
namm.

(þetta voru sko ljósar rúsínur, held þær heiti sultanas upp á enskuna).

freaky friday

á leiðinni út í sólina eftir góðan vinnudag. Held allaveganna að það sé sól úti... Sé bara himininn sem er einmitt blár í dag. Hann er sko ekkert alltaf blár. Sá ekki eldorgelið á Austurvelli í gær, en ætla að þiggja tónleikaboð Hlaupanótunnar (sem er náttúrulega uppáhalds útvarpsþátturinn minn) í kvöld. Er í smá bobba hérna, verandi prinsípp manneskja. Vetrarhátíð í gangi sem ég ætla að taka þátt í, á strigaskóm. Líður ekkert of vel með það að þurfa að vera svona á skjön.... he he he. En finnst bara ótækt að vera í öðrum skóm heldur en strigaskóm um þessar mundir þegar sólin skín.

Hamingjuóskir til vinahjóna minna sem eignuðust sitt fyrsta barn í morgun.
Og kveðja til Kötu sem ég vil hitta brátt með glundur í glasi.

Góða helgi góðir hálsar.

breakthrough

report: Búin að fá aðgang að vinnuaðstöðu upp í skóla þannig að það er mikill munur. Nú fer ég á annan stað til þess að ,,vinna". Heimilið ekki lengur eins mikið undirlagt.

State of disarray. Eða nei.
Allt í fínu flæði hérna megin.

draumur

Ég byrjaði á því að fara í heimsókn til Heimis vinar míns upp í ris. Í þann mund að mig bar að garði voru einmitt 3 vinir hans að fara frá honum. Heimir braut saman þvottinn, sýndi mér baðið sem hann var búinn að koma vel fyrir inni á baðherbergi (undir risinu). Nýr leigjandi (kvk) var byrjaður að leigja með honum auk þess sem hann leyfði mér að finna lyktina af hreinni jojoba-olíu úr stórri glerkrús uppi í hillu. Ég furðaði mig á því að hún var nánast lyktarlaus.

Eftir að ég fór frá honum fór ég á tónleika í stóru húsi niðri á höfn. Þar inni var margt um manninn. Fyrsta manneskjan sem ég kannaðist við var ein af bloggdrottningum landsins. Hún kallaði á mig og ég settist hjá henni. En við vorum á bar-svæðinu en tónleikarnir voru lokaðir af í öðru rými. Við borðið hjá henni sátu 2 menn, óskyldir. Einn var í síðum leðurfrakka og gerði góðlátlegt grín að drottningunni, alveg eins og ég hafði gert í huganum. Ég stoppaði stutt hjá þeim og hélt inn á tónleikana.

Eftir það fór ég í sund. Þetta var innisundlaug. Um leið og ég var komin ofan í vissi ég að ég hefði synt þarna áður af botninum að dæma. Ég vissi hvernig landið (sundlaugin) lá. Þessi sundlaug var með tæru vatni en gluggar hússins sem hún var hluti af voru fokheldir og með glæru plasti í í stað glers. Þarna synti ég í mestu makindum og þegar ég var að koma út í dýpsta hlutann hitti ég Arnar frænda minn í lauginni. Við syntum aðeins saman. Það var bara gaman.

já, það var semsagt mikið að gera hjá mér í nótt, nú er ég búin að fara í sturtu og vekja mig almennilega. Dagurinn bíður með spennandi verkefni. Vona að þú njótir dagsins.

ríkið

Í dag greip ég eina hvítvín og fór að kassanum.
Afgreiðslumaðurinn virtist hinn viðkunnalegasti og eftir venjulegt góðan dag í báðar áttir spurði hann:
á bara að skemmta sér um helgina?
ég: já, hafa það huggó
átvr: þá gera það 1390 krónur.
ég: afhendi honum debit kortið
átvr: (skoðar kortið) já ertu sporðdreki?
ég: hmm, já
átvr: ég hef verið með 3 stelpum sem hafa verið sporðdrekar og það bara gekk ekki
ég: mhm
átvr: já ég þekki sko sporðdreka, en þær voru bara soldið klikkaðar
ég: einmitt....

Held ég ætli ekkert að taka upp á því að tileinka mér þessa klikkun sporðdrekakvennanna ríkisstarfsmannsins.
Góða helgi.

mið

Mér likar vel norðanáttin. Nóg af sól. Nóg af kulda.
Í síðastliðinni hitabylgju fannst mér notalegt að sofa við opinn gluggann. Það á ekki við lengur. Nú er kalt. Um þessar mundir les ég einmitt An Inconvenient Truth bók Al Gore. Nett sjokk í gangi hjá mér. Ég vil bjarga jörðinni, en þú?

p.s. heyrði í góðum útvarpsþætti á Rúv um daginn vísað til minnar kynslóðar fólks sem lætur sig náttúruvernd varða, en orðið sem notað var, var NÁTTÚRUHAUS.

heilinn minn

hvort sem það er ég er heilinn minn eða ég og heilinn minn þá er ég búin að vera með það lag einmitt á heilanum í allan morgun. Poppuð lína sem getur ekki hætt í hausnum á mér. Það er hið besta mál enda held ég pottþétt með því lagi, þó heilabúið sé kannski ekki alveg í stakk búið að hafa þetta lag í bakgrunninum á meðan skóladót er lesið.

gefðu mér eina pepsí
dúndur dósagos

blueblueblueblue

frettir

Ákvað að klippa bút úr fréttatilkynningu þar sem mér er málið kært.

Fimmtudagurinn 1. febrúar
Curver + Kimono kemur í búðir en henni er dreift af Smekkleysu.
Á þessum degi var einmitt fyrsta freak-mixið gert fyrir fjórum árum

Föstudagurinn 2. febrúar
Útgáfupartý auk ljósmyndasýningar úr teboðinu í gallerí AugaFyrirAuga á Hverfisgötu 35. Þar verður boðið upp á
léttar veitingar milli klukkan 21:00 og 00:00.
Á miðnætti mun Curver þeyta skífum það sem eftir lifir nætur á Sirkús.

Laugardagurinn 3. febrúar
Curver og Kimono halda þriggja klukkutíma spunatónleika í Gallerí
Kling og Bang, Laugavegi 23. Tónleikarnir standa frá klukkan
16:00-19:00 og hugsaðir meira sem hljóðinnsetning sem gestir ganga
inní sækadelískan hljóðheim Curver + Kimono.

með i leiknum

dring drrriiinnng.
ansað:

a. sveinbjörn...
(mikil læti í bakgrunninum)
b. hæ (hik) er elsa heima?
a. ertu ekki að djóka? hringdu aftur eftir þrjú korter...
lagt á.

alveg rétt, handboltinn.
ok. ég fer þá bara að gera eitthvað annað.
bæ.

get your funk out

raftónleikar myrkra músíkdaga í Salnum á föstudaginn var.
Já já já. raf haf.
Umgjörð tónleikanna, staður og tónleikaröð, ásamt þeim sem léku verk sín er allt hluti af senu hér á landi sem gæti kannski flokkast sem hámenning. Þ.e.a.s. að tónlistarfólkið sé menntað og búið að vinna sér inn ákveðna virðingu innan ákveðins hóps tónlistarfólks (ekki stór sökum fólksfæðar á landinu) sem allt hefur t.d. menntað sig á svipuðum stöðum, er á sama aldri, í sömu stétt o.s.frv. Sumir myndu kannski nota orðið tónlistarelíta fyrir hópinn og forvitnilegt verður að skoða endurnýjun þessa hóps sem er kannski í startholunum með nýrri kynslóð rafskálda. Ætli sú kynslóð sem nú er að vaxa upp komi til með að þróast í elítur... hámenningu og lágmenningu eða er það strax byrjað? Skiptir menntun tónlistarfólks öllu máli? Færðu meiri styrki til þess að rembast við að lifa af tónlistarsköpun þinni ef þú ert búin að mennta þig hér og þar?

Flest verk tónleikanna voru samin árið 2006 af hvítum millistéttar karlmönnum yfir þrítugt. Öll verkin hljómuðu eins og eitthvað annað sem ég hef heyrt, kannski á tónleikum á reykmettuðum börum á sunnudagskvöldi. Það var spes að horfa á þá stíga eina upp á svið, kveikja á tölvunni og fikta í henni. Sumir voru með skalla. Aðrir með ístru. Uppáhalds var The inner voice eftir Marius Baranauskas. Það eins og fleiri verk voru leikin af geisladiski og höfundar ekki viðstaddir (þá erlend tónskáld). Eitt verkið var fyrir bassaklarinett og tölvu. Þá spilaði bassaklarinettuleikari með tölvunni sem tónskáldið stjórnaði, ábyggilega í einhverju hardcore forriti sem skáldið bjó sjálft til. Áhorfendur voru kannski 10 - 15. FUnkyStuð.

Annars er bara sunnudagssíðdegi og borðið er í málun. Ákvað að nota vatnsþynnanlegt lakk. Saumavélin (sem var keypt fyrir tilstilli kærastans á markaði í Köben og tekin með í flugvélina, þung, græn að lit) er í láni og því get ég ekki saumað dúk. Kann heldur ekki að sauma í hring. Bara fram og til baka.

innlit utlit

uppúr tíu í morgun fórum við pabbi á bílskrímslinu hans og sóttum sex stóla. Skrímslið getur komið sér vel þegar það hentar. Annars er ég yfirleitt á móti svona bílskrímslum sem eyða miklu, hafa læti, menga gommu og keyra yfirleitt um bara með einn innanborðs.

En stólarnir eru fallegir og ég er að byrja að verða vinur þeirra. Nú passar eldhúsborðið ekkert sérlega vel við að mati tískugúrúanna... mér datt í hug að sleikja það bláu skipalakki, en til þess þarf ég skemmuna sem ég minntist á hér á mánudaginn, því gufurnar eru líklega ekkert spes svona inni á þriðju hæð.

Annars er það helst á döfinni að fara upp á loft og finna út hver skaut JR?

manudagur

Í dag hækkar fullorðinsfargjald strætó upp í 280 krónur. Það eru næstum 2 lítrar af bensíni. Eins og gestgjafinn í Kópavogi benti á þá undrar maður sig á því hvernig Akureyri getur boðið ókeypis í strætó. Hópur fólks hélt í ævintýraferð upp í Kópavog í gær í strætó. Það var gaman. Börn og bakkelsi.

Hljómsveitin Sólstafir hélt tónleika í Nýló á laugardaginn. Þar var nettur sviti í gangi og hljómsveitarmeðlimir allir með þétt skegg. Söngvarinn sem er líka gítarleikari notaði hljóðfærið óspart sem framlenginu karlmennskutákns síns. Í rokkinu hefur kynímyndin snúist við að sumu leyti. Í samfélagi okkar er það konan sem er kynímyndin og er sett fram sem hlutur sem menn girnast. Rokkið er karllægur heimur þar sem konur eru í minnihlutahóp. Uppi á sviði eru þeir miðpunkturinn, hluturinn sem áhorfendur sjá og þrá. Þannig eru karlkyns-rokkarar orðnir að n.k. kynímynd uppi á sviði. Í framhaldi af því er ég að spá í því hvernig androgyny hefur verið í ,,tísku" að undanförnu. En bæði hafa konur sótt fram í rokkinu og ímyndin af indí-rokkaranum er oft (barnalegur) skegglaus maður /strákur (kannski með hýjung). Á tónleikunum á laugardag var spiluð heví-metal-rokktónlist. Þar virtist andinn annar og karlmennskan sveif yfir vötnunum. Tónleikarnir voru ágætir, en meira þótti mér koma til sýningarinnar sem er í gangi í safninu og gólfsins sem er þakið góðu lagi af ójafnri niðurþjappaðri mold sem gerir hljómburðinn í Nýló mun betri og mjúkhart undirlagið gerir það að verkum að það er átakslaust að standa í góðan tíma, stappa fætinum og hrista hausinn í takt við hraða tónlistina.

Það er tekið að dimma, ný vika framundan. Undanfarið hefur staðið yfir leit að eldhússtólum. Búið er að þræða helstu húsgagnaverslanir bæjarins þar sem útsölur og kostakaup eru aðalatriðið. Vandinn er að þrátt fyrir þessa ítarlegu leit höfum við ekki komist að niðurstöðu né fundið stóla sem sameina alla þá þætti sem leitað er að. Það pirrar mig. Stólarnir hennar ömmu voru fluttir inn fyrir fjörutíu árum, 1947, og enn eru þeir stöðugir og fínir. Nú væri ráð að hafa skemmu úti í garði, fullbúna smíðatækjum þar sem maður gæti sleppt sér og hent í fjóra stóla eða svo.

æblekage

,,undskyld (rop) æblekage"

sælla minninga í dönsku flutningaskipi hérna í Reykjavíkurhöfn. Fyrstu dönsku orðin sem ég lærði fyrir utan Anders, en ropið var á íslensku enda var dönsku appelsíni dælt í okkur krakkalingana sem fengu að fara með pabba í skipið. Ég ímynda mér að eplakaka hafi líka verið í boði.

Nú í dag bakaði ég eplaköku. Og brauð. Og kvöldmat. Ég er útbrunnin á útopnu.
Kærkomin ró við matargerð.

Búin að skrifa eins og vindurinn. Það er sko gott. Í kuldanum. Núna eru t.d. fingurnir á mér kaldir innað beini. Í dag fannst mér ég sjá bláar æðarnar. Fannst ég verða að blogga, leið hálf illa með að hafa henginguna þarna efst. Brazilian Girls eru alveg að gera sig.

ur hadegisfrettum RUV:

,, ... ekki fór betur en svo að höfuðið af hálfbróður Saddams slitnaði af við henginguna..."

uppskrift

alveg meinhægt fer þessi janúar af stað. Ímynda mér að færðin og veðurfarið hafi þar mikil áhrif. Er samt að fara að verða tilbúin að byrja ferlið. Alltaf nýtt upphaf, nýr endir... passar það að það sé inni í einu ferli? Eða er ferli bara köngulóarvefur sem hefur grilljón ný upphöf og nýja enda? Ekki semsagt beinlína.

Bein lína,
ÞJóðarsálin,
Tökumst á
um sóðamálin...

Búin að prjóna smá uppskrift að ritgerðinni. Þarf bara að vinda mér í það að gera uppskriftina.
Yogað byrjað. Það er æði. Bíð eftir að sundið byrji... ég er alltaf að bíða eftir því. Ég elska að fara í sund. En ég á bara erfitt með að gera það reglulega. Ljúfur sunnudagur í gangi, enda te í bolla og píanóleikur í bakgrunninum.

12 teskeiðablus

hvílíkur munur það er, að vera löggildur eigandi 12 teskeiða.
Hingað til hefur ekki farið mikið fyrir teskeiðum fyrir utan 1 sem datt ofan í veskið mitt þegar Icelandair var enn með stálhnífapör - semsagt fyrir langa löngu, auk nokkura skeiða af mjög dularfullri stærð úr geymslu foreldra minna, stærð sem er einhvers staðar á milli matskeiðar og teskeiðar. Nú, aftur á móti, fylgdi með í einum jólapakkanum sett af 12 teskeiðum og 12 kökugöfflum úr stáli. Eða einhverju svona sem glansar. Ekki áli og ekki silfri... kannski álstálblöndu? úr hverju eru svona áhöld? Og nú er gaman að fá sér kókómalt, hunang út í teið og krydd í kryddblöndur sem er kannski það helsta sem teskeiðar eru notaðar í á þessu heimili. Kökugafflarnir hafa aldrei verið notaðir, þannig að ætli ég þurfi bara ekki að skella í köku til þess að geta notað þá. Eða henda í snittur í morgunmat...

Annars er ég búin að vera með hugann við blús undanfarna daga, enda sit ég hraðnámskeið í samberandi tónlistarfræði með áherslu á blús í skólanum. Það ætti að vera góð byrjun á þessari skólaönn. þ.e.a.s. að fara í skólann. En ég ,,þarf" ekki að mæta neitt í skólann á þessari önn sem óneitanlega hefur sína kosti og galla.

Þessi kuldi fer bara ágætlega í mig. Brakið í snjónum er gott undirspil. Kuldinn nístir inn að beinum og þannig hefur maður ærna? ástæðu fyrir því einmitt að hanga inni hjá sér. Sokkabuxur og gammósíur eru nauðsynlegar fyrir konu eins og mig sem ferðast lítið um á sumardekkjunum. Datt einmitt í hug í dag að klippa neðan af bómullarsokkabuxum til þess að nýta þær betur eftir að tekið hefur að glitta í fagurmálaðar táneglurnar sem eru loksins að ná 25 centimetrunum, ég veit, bráðum get ég sótt um í heimsmetabókina.

Ást og friður.

flugeldur

sprengjulætin dynja yfir og í gærkvöldi var kveikt í köku fyrir mig sem gladdi mig mjög, í dag var líka kveikt í morgum kökum hér fyrir utan gluggann minn, þ.e. ofan á morgunblaðshúsinu/tm. Þannig að þó engir flugeldar hafi verið til í sveitinni þá er ég sátt. Ég ætlaði reyndar að fara til Indjánanna að athuga hvort þar fengjust flugeldar en fékk engan bíl lánaðan þann daginn.

Það er óhætt að segja að frumefnin hafi umlukið mig í sveitinni en eldar voru daglegt brauð, þá svona mini-brennur. Vatnið breyttist stöðugt, enda er veðrahamurinn á Cape Breton líkur þeim sem hylur okkur hér. Ég dvaldi soldið úti í skógi... sá því miður ekkert dádýr. En það er svo mikið logn í skóginum. Sólin skein líka oft og mörgum sinnum. Allaveganna finnst mér það svona í minningunni. Snjór kom og snjór fór.

Útiveran var holl og góð og tók ég þátt í ýmsum vetrarverkum eins og mokstri, skógarhöggi og byggingu hlöðu.
Eina bæjarferðin var farin að kvöldlagi inn til Sydney þar sem yngsta bróðurnum var skutlað á stefnumót. Á meðan á því stóð þurftu ökumennirnir að hafa ofan af fyrir sér og varð fyrir valinu að sjá Blood Diamond í bíó. Ágætis mynd en DiCaprio fór sérstaklega í taugarnar á mér. Síðan var tekið í spil. Cranium, Trivial og Clue voru þar fremst í flokki, en Clue-spilið kannast eflaust margir við, nema þessi útgáfa var spiluð með aðstöð dvd-disks sem gerði spilið sérlega framandi og exótískt... Sendiherrann var jólabókin í ár. Jú jú, fyrst ég er farin að tala um það þá verð ég að segja frá Drekafræði-bókinni sem var mjög forvitnileg og hver veit nema gerist drekafræðingur þegar ég verð gömul.

Að lokum læt ég fylgja með stutta vísu sem ég lærði í sjónvarpinu í Kanada (að vísu án takts og handahreyfinga):
Nausea
heartburn
indigestion
upset stomach
diarreha

á morgun held ég af stað til kanadísku fjölskyldunnar til að fagna saman rísandi sól. Það verður án efa spennandi skemmtun enda mun fjölskyldan koma víða að til þess að dvelja út í sveit hjá tálausa pabbanum og mömmunni með arnarnefið. Eitt er víst, það verður brenna niðri við vatn á gamlárskvöld. Markmið mitt er að sjá dádýr úti í skógi. Annars óska ég þess að friður og gleði ylji þér um hátíðarnar. Góða skemmtun.

lesiles

Ólíkt fólk og ólíkar sögur, María Magdalena og Eminem.

María Magdalena er eftir Marianne Fredriksson. Þetta er skáldsaga þar sem segir frá Maríu Magdalenu og hennar lífi. En í bókinni minnist hún tímans sem hún átti með vini sínum og elskhuga, Jesú frá Nasaret. Og bókin er byggð á sögulegum staðreyndum sem gefa ómótstæðilega innsýn í þennan tíma þegar allt blómstraði við Miðjarðarhafið. Mjög skemmtileg bók sem vekur upp margar spurningar um kristna trú nútímans.

Eminem-
bókin kom út nú fyrir þessi jól, skrifuð af Rolling Stone blaðamanni. Þýdd á íslensku og mjög illa prófarkarlesin. Það fer í taugarnar á mér. En síðan gæti náttúrulega verið að það væri vísvitandi gert, til að reyna að sverja sig í ætt við lifandi tungumál hipp hoppsins. Ef það á að vera þannig (sem mig grunar að sé ekki), þá finnst mér það hafa tekist illa upp. Hálfa bókina las ég orð fyrir orð. Um miðbik hennar var ég orðin soldið þreytt á fan-staðli skrifanna, ég er einfaldlega ekki svo mikill aðdáandi þó mér þyki tónlistin góð. Mestan áhuga hafði ég á sögulegu umhverfi Eminems sem höfundur gefur mjög góða innsýn í. Mæli ekki með þessari bók nema fyrir allra hörðustu m&m aðdáendur.

Heimilið er ekki áskrifandi af mörgum tímaritum, en eitt þeirra er the Economist. Það finnst mér yfirleitt góður pappír. Mjög handhægur. Í nýjasta tölublaðinu er fjallað um lífræna ræktun og sanngjörn viðskipti (Fair Trade). Þar er því velt upp að þetta er kannski ekki svo gott sem sýnist... Mjög spennandi grein á þeim tímum þegar viðskiptavinir eru í æ ríkari mæli farnir að nota peningana sína í lífrænt ræktaðar og fair-trade vörur. Greinarhöfundur telur að þeir sem eru ný-hippar og telja sig meðvitaða eigi frekar að eyða orkunni sinni í pólitíkina sjálfa með því að kjósa t.d., því lífræn ræktun og sanngjörn viðskipti eru ekki endilega eins góð þegar litið er til stærra samhengis.

dæmi úr greininni:
Lífræn ræktun er t.d. ekki eins umhverfisvæn og margir halda, þó enginn tilbúinn áburður eða skordýraeitur komi þar við sögu. Lífræn ræktun krefst mun meira og stærra landssvæðis heldur en ,,venjuleg ræktun" þarfnast. Landsvæði sem gæti verið skóglendur, regnskógarlendur og þ.a.l. betri fyrir loftslagið.

Sanngjörn viðskipti fara í litlum mæli til bóndans. Mestur peningurinn af vörunni fer til seljandans. Meira og meira er keypt af Fair Trade vörunni og bóndinn framleiðir meira og meira af henni, þá kostar hún enn minna fyrir Matvörubúðina og bóndinn fær enn minna.

Greinin fjallar skilmerkilega um þetta en ég vildi bara benda þér á þetta, því við erum svo meðvituð... eller hvad? En auðvitað er eðlilegt að ýmis konar pælingar eigi sér stað á breyttum lífsháttum, neyslumynstri o.s.frv. Sumir vilja líka segja að lífræna leiðin sé önnur leið til að viðhalda stéttaskiptingunni, því það er ekki sjéns að meginþorri fólks geti verslað lífrænt. Ég fór meira að segja að pæla í því að ég hef þóst merkja bragðmun á lífrænu og ólífrænu grænmeti og ávöxtum, hvort það sé bara tilbúningur markaðsins, hrein ímyndun og heilaþvottur?

Þá er komið að því að fara að hlusta á surround tónlist nútímans hér uppi á lofti. Ást og friður.

strange cowboy

Á þessu heimili er það ráð brúkað að kveikja á eldspýtu til þess að eyða ilmi k-vítamín-ríks gass sem líkaminn skilur við sig. Þess vegna gat ég vel sett mig í spor konunnar sem kveikti á eldspýtu í flugvél í BNA til þess að eyða prumpufýlunni sinni, en ekki vildi ég vera valdur nauðlendingar og vera rekin út úr flugvélinni eins og hún.

Góða helgi.

Island Life

í gærkveldi var ég stödd á barnum í afmælisboði og var að segja sessunaut mínum frá því að ég hefði grafið upp Grace Jones plötuna Island Life hjá bróður mínum sl. sunnudagskvöld. Og viti menn, þá byrjar Libertango að hljóma í hátölurunum. Það lag tengi ég ákveðnu tímabili í lífi mínu sem er mér kært og þessi tilviljun var mér líka kær.

Allt gengur. Mér finnst ég samt vera svo þreytt þessa dagana. Ég gæti sofið endalaust. Hvort þetta sé fulla tunglið sem var í gær eða dimman, það veit ég ekki.

ljosin i bænum

á föstudögum er opið til sjö a borgarbókasafninu. Í tilefni þess rölti ég niðreftir, kíkti á jólaútstillingar í gluggum Blómálfsins og Kirsuberjatrésins og tók mér bækur, geisladiska og dvd myndir. Það er nú kannski ekki í frásögur færandi, nema hvað, fólkið sem veitti mér þessa andagift tengir sjónvarpið sitt ekki í desembermánuði. Held þau hafi samt vídeó tæki og dvd tengt. Ég get ímyndað mér að synir þeirra 2 og þau sjálf eyði ekki óþarfa orku í það að undirmeðvitundin meðtaki áreiti auglýsinganna og þess kauphlaups sem gnæfir yfir borginni í þessum mánuði. Svo ekki sé minnst á auglýsingabæklinganna sem berast inn um lúguna.

Maðurinn er oft talinn hópsál. Að honum finnist gott að tilheyra. Mér finnst það líka. En mér finnst betra að tilheyra því að geta notið myrkursins og ljósanna án þess að þurfa að spreða sand af peningum. Sem ég á svosem ekki, en bankinn minn lætur það nú ekki hindra sig í að bjóða mér fullt af dýrum peningum í formi t.d. kreditkorta og yfirdrátts.

Auðvitað eyði ég líka pening í desember, jafnvel meiri heldur en hina mánuðina. Mér finnst gott að hafa gómsætan mat og drykk á borðum, jafnvel betra kaffi en vanalega. En ég tengi það aðallega góðum dýrmætum samverustundum með fólkinu sem mér þykir vænt um og skiptir mig máli. Að nostra svona við sig í desember tengi ég líka þeim þyngslum sem myrkrið ber óneitanlega með sér. Þessi smáatriði gleðja mig.

Mér finnst líka gaman að gleðja aðra á jólunum, þá með einhverju sem ég ræð við að gefa bæði fjárhagslega og andlega, þ.e. að einhver hugsun liggi að bakvið gjöfinni, samverustundinni eða jólakortinu. Ég kæri mig samt síður um að gjöfum mínum sé stjórnað af kaupmætti landans, jólaversluninni hjá stórfyrirtækjum og sálfræðilegum markaðshernaðinum.

Desemberinn minn verður tileinkaður lestri skáldsagna og jafnvel ævisagna. Eminem ævisagan fékk að fljóta með af bókasafninu í gær. Lærdómurinn gengur eðlilega fyrir framyfir næstu helgi. En hvenær er notalegra að kósast með bók en þegar úti er dimmt og kalt? Róleg í klisjurnar. Ljósin eru komin upp. Góðar stundir.

heima

það var gaman í Ameríku. Ítarlegar upplýsingar má finna á síðum Dodda og Ásdísar. M.a. var brúðgumi skotinn til bana af lögreglu í Queens-hverfinu í New York að því er virðist að algjörlega ástæðulausu en annars fylgdist ég lítið með fréttum í Ameríku. Nú er þetta helst í fréttum: Mér er heitt í upphandleggjunum.
Nú er lag að vinna hratt og örugglega á lokaspretti þessarar skólaannar.
Gobbedí gobb.

Af nýútkomnum bókum langar mig m.a. að lesa: Snákar og Eyrnalokkar, Sendiherrann, Drekafræði og Tryggðapantur.

Og að lokum: Er það list að þjappa 70 mínútna langri sinfóníu látins manns í 28 sekúndur?
Ath. að það er gert í tölvu, og afurðin notuð sem brotabrot af nútíma-verki. Svör óskast. Engin verðlaun.

svona var útsýnið út um gluggann á sunnudagsmorguninn fyrir þá sem eru kannski í Svíþjóð, Lúxemborg eða Danmörku eða Boston. Þangað fer ég á morgun. Í þakkargjörðar-dinner. Og sprell og vonandi á tónleika. Veit ekki hvernig ég á að smygla jólaöli eftir að allar nýju hryðjuverka-vænissýkisreglurnar voru settar. Auðvitað vill maður vel og tekur niður pantanir þegar nýbúunum í Boston vanhagar um eitthvað frá heimalandinu. Þau báðu bara um jólaöl. Ekki malt & appelsín. Einhverra hluta vegna þori ég ekki að láta dósir í ferðatöskuna.... nema þá ég pakki þeim rosa rosa rosa rosa vel inn.

Nú hljómar undir geislanum selló-drone Hildar Ingveldardóttur Guðnadóttur. Mér finnst ótækt að hlusta á það í tölvu, það verður að vera hátt stillt og á meðan mallar súpan. Síðan er ég bara svo heppin. Ákkúrat þegar ég var úti í dag að þramma um og sinna erindum á bilinu 10 - 14 (sumardekkin duga skammt núna) þá skein sólin svo ljúf og góð. Og hún lá svo lágt. Þá var mér hugsað til hnattstöðu, veturs og sumars, hvernig hnötturinn snýst í hringi og hringi hirngi hringit hirngi.... þangað til ég var ringluð og datt í snjóinn og það kom bíll og keyrði yfir mig, og það kom ekkert blóð en ég er hetja, úr teiknimyndinni þar sem ég á mörg líf og töfra sem ég get óspart notað. Zimzalabimm.

(Þarna má kannski gæta áhrifa úr teiknimynda-raunveruleika þættinum Drawn Together, þar sem ólíkar staðalmynda-teiknimyndapersónur búa saman í 1 húsi, en nú hef ég lokið við að horfa á 2 seríur þessa afar djúpa sjónvarpsefnis).
Ást og friður.

meira afmæli

já já já. Takk elskurnar mínar fyrir straumana. Það er æði að eiga afmæli. Ég bara elska það. Einn dagur á ári. Ég bið ekki um meira.

innbyrði t.d. 2 kökur. 1 bláberjaostaköku og heita súkkulaðiköku og rafræna súkkulaðiköku sem ég fékk senda í símann. Humar og hvítvín og danskt smörrebröd og hvaðeina. Prinsessan ég. Gjafir fékk ég líka. Margar alveg hreint. geisladiskinn Sýnið tillitssemi ég er frávik, bókina Reykjavík Málaranna, hálsmen og aðra bók Gullkorn um einfalt líf!

Ég er ekkert á því að vera úti. Þar er kalt og nöturlegt. Sá samt sólina þegar ég var úti í dag. Draugurinn spilaði á eina nótu á píanóinu í yoga-salnum í tímanum í dag.

afmæli

í fyrsta lagi sendi ég afmæliskveðjur til köbenhavn.
Á sama tíma og mér finnst glatað að hafa ekki haft samband við góða vinkonu og óskað henni til hamingju með daginn þá finnst mér það líka ok. Málið er að internetið er staðurinn. Þar fara fram ógrynnin öll af samskiptum vina og allra hinna og þar myndi ég helst hafa haft samband á afmælisdeginum sjálfum við viðkomandi. En.

Ég er bara alltaf á netinu. Straumar þess líðast í kringum líkama minn heima hjá mér, á kaffihúsum, í skólanum. Ég fer á netið nokkrum sinnum á dag í gegnum tölvuna, hlusta, horfi og tjái mig. Ég hef ekkert slæmt um það að segja og elska hraðan aðgang að hvers kyns dóti, en dagar eins og í gær, eru góðir. Þá var ég bara í fríi. Fór ekkert á internetið. Hugsaði samt um það, að ég ætti nú að senda afmæliskveðju. Þannig að internetið var smá með mér, hluti af mér, hugsunum mínum og líkamsstraumrafbylgjum. Ég var semsagt í fríi frá því að setjast gagngert niður fyrir framan tölvuna og pikka, músast, sitja skringilega og stara. Það má alveg nefna að ég átti yndislegan dag og ég sá sólargeisla og fullt af fuglum í trjánum.

Annars er mitt afmæli bráðum á miðvikudaginn. Afmælistónleikar á föstudaginn. Og núna, eftir góðan dag lærdóms og lista ætla ég á fara inn í Drawn Together heiminn as seen on TV.

Ást og friður.

flavours are electric

Þessa dagana umlykur mig læri-dómur. Hann er bara frekar góður, með jarðaberjabragði. Veðrið og aðrar ytri aðstæður virka ekki hvetjandi til þess að eyða tíma á götum úti. Best að hlusta á smá PUblic Enemy.

Í gærkvöldi var ég boðuð á barinn sem var þó hressileg tilbreyting. Inn á barinn kom maður, líklega á milli fertugs og fimmtugs. Hann var í gallabuxum og hvítri straujaðri skyrtu, einn á ferð. Þegar hann kom inn fann maður strax að hann var ekki með sjálfum sér, því klukkan var svona um 19-20, og stemningin var mjög róleg. Hann dansaði við stólana, hló upphátt við sjálfan sig, ýtti endurtekið í súluna við barborðið, sullaði með puttunum í vatnsglasinu (þar sem barþjónninn neitaði að afgreiða hann Tekíla), bað ítrekað um áfenga drykki, lét vatn í hárið á sér með höndinni og raðaði barstólunum út á gólf áður en hann dansaði smá meira. Þá notaði barþjónnin mjög sálfræðilega aðferð á manninn til þess að bjóða honum út, því ekki vildi hann notast við líkamlegt afl. Sveppir eða sýra var niðurstaða umræðna eftir að maðurinn gekk sjálfviljugur út. Stuð á sunnudagskvöldi hvítflibbanna.

Annars var þorskur í kvöldmatinn, kaffið er orðið kalt, mér langaði alveg í sígó áðan. Fékk mér einmitt smók í matarboðinu á föstudaginn með bjórnum. Er jafnvel að fara að ganga inn í þá hugarvillu að ég geti alveg fengið mér sígó þegar ég fæ mér í glas... Er þetta algengt eftir rúma 2 mánuði? Ég er ekki búin að ákveða hvað ég geri.

Fór í fyrsta sinn á bókasafnið í Listaháskólanum á Sölvhólsgötu í dag. Þar fann ég margar gersemar þrátt fyrir að bókasafnið sé ótrúlega lítið, the Cultural Study of Music, disruptive divas, music and gender og african american music. Mjög spennó.

annars bið ég að heilsa Hjördísi í dag, annaðhvort fékk ég hugboð, eða bara sendi eitt hér með.
Já maður, vaknaði syngjandi í morgun. How weird is that? Lag sem meikar engan sens og er ekki til skv. bólfélaga mínum. Eins gott að ég sé ekki listamaður sem reiðir sig á drauma sína við framleiðslu sköpunargáfunnar því ekki man ég bofs hvernig lagið hljómar.

Búin að vera með bólur á hægri kinninni upp við hárrót/eyrað í rúma 2 mánuði. Pirrandi. Ætli það tengist hægra og vinstra heilahveli? Af hverju koma þær ekki vinstra megin? Hvaða dæmi leiðir út í þennan stað? Hvaða ójafnvægi er í gangi? unglingabólur my ass. H ha ha ha kannski þarf ég bara að byrja aftur að reykja... ha ha yo terminator... Góðar stundir.

habeinn

heppni

ég er svo heppin. Heppin huppa. Búin að eiga góðan dag sem á ábyggilega eftir að verða enn betri. Undanfarna daga hef ég verið í endur-holdgun.... ha ha endurskoðun nei, endur fyrir löngu. Það á alveg að drepa mann úr fyndni. Ég pantaði semsagt að fá kvef eftir að airwaves lyki svo ég gæti stundað rannsóknir og verið gestgjafi. Og auðvitað fékk ég það og er mjög glöð yfir því að geta pantað svona eftir hentugleik. Fann nefnilega þegar airwaves var að detta inn að eitthvað væri á seyði í hálsinum og pantaði þá bara að það myndi frekar koma eftir nokkra daga sem það og gerði.

Tet e te.
Þamba te.
Bamba leg.
Tetete.

Fór á Þjóðarspegilinn í morgun og hlustaði á fyrirlestra um asískar konur á Íslandi, Kaupmennsku á Spáni, Birtingu Afríku í fylgiblöðum Morgunblaðsins og Hugmyndir um börn, nýbura og ómennsk börn. Mjög spennó. Síðan náttúrulega var ég búin að vera að leita á fullu eftir einhverju að lesa, þegar ég hitti hann Þórð sem bendir mér á bók sem ég er svo spennt yfir að ég er að deyja, með andarteppu. Empire of dirt.

Lunch með mömmu sem er svo góð. Af henni drýpur ekki depurð. Ennþá kennir hún mér svo margt.
Dömudinner í kvöld sem þýðir bara varalitur á glösum, háir hælar og naglalakk.

Takk fyrir mig elsku alheimur.
Vona að þú eigir góða helgi.

sudihaus

soldill skjálfti svona á sunnudagskvöldi.

Mið
Bent Fræ
Original Melody Forgotten Lores.

Fim
Benny´s Crespos Gang Mammút
LayLow Æla Skátar Seabear LangiSeli.

Fös
Skakkamanage Reykjavík! Kimono
Steintryggur 120 Days Stilluppsteypa Dalek The Go Team!.

Laug
Campfire Backtracks LayLow
Ólöf Arnalds Kira Kira Brazilian Girls Patrick Watson

Sunn
Hellvar Helgi Valur Bob Justman Ultra Mega Technobandið Stefán

Þarna má sjá 24 innlend atriði og 5 erlend ef ég tel rétt. Það var gaman.
Las ég í blaðinu að 200 000 milljónir safnist í þjóðarkassann á meðan Airwaves stendur? (fer frjálslega með núllin, man ekki svo glöggt) Og hver segir að list borgi sig ekki? Var einhver að segja að tónlistarmenn (listamenn) séu aumingjar... sem slefa... og nú verður mér hallað. Ég ætla að halla mér. Góða nótt.

otto

ekki nashyrningurinn, heldur von shirach hljómar í þessum töluðu og allar líkur eru á því að ég eigi eftir að fá að njóta þessara tóna á komandi tónleikum. Já, ég er orðin spennt. Viðurkenni það fúslega. Þessi tónlistarhátíð á þó eftir að vera ólík þeim sem ég hef áður sótt þar sem ég mun njóta hennar í nafni vísindanna. Já og jamm og sei sei ég verð við rannsóknarstörf þannig að ég mun líklega vera í hófi. Koddí hófið í kvöld. Reif í hófinn. Hófí, þú ert svo sæt.

Aðstandendur hátíðarinnar voru svo elskulegir að útvega mér miða (aftur, í nafni vísindanna) sem ég kann ótrúlega vel að meta og færi þeim þakkir í formi hugskeyta (í hófi þó). Tveir svigar á örskömmum tíma. Ég á samt ekki eftir að vera við rannsóknir alla hátíðina heldur bara smá á hverjum degi og ég er að fara að byrja í kvöld. Þannig að þó þú hittir mig, þá getum við alveg talað saman... ég verð semsagt ekki í hvíta sloppnum með gleraugun og gúmmí-hanskana.

hvað meira, jú. Hér heima er von á gestum sem allir taka þátt í hátíðinni. M.a. frá Spáni, Bretlandi, Garði og Þýskalandi. Held að aldrei hafi svona margir sofið hérna og þess vegna þarf ég að fara að redda bedda. Myndi alveg elda kjötsúpu fyrir liðið ef ég ætti kind og byssu. Hvað er málið með það að auglýsa dag kjötsúpunnar? Ég vil frekar sjá Tófúdaginn. Hljómar einhvern veginn betur. Kannski baka ég bara frekar langbestu skúffukökuna í heimi.

Massen. Sól og læti úti. Er að fara í skólann. Fyrir mér var fyrsti vetrardagurinn í gær. Heilum fjórum dögum á undan áætlun. Ást og friður.

back to sbasics

í einfeldni minni hélt ég að Christina Aquileira væri eitthvað að hverfa til einfaldleikans og gömlu dívanna með því að skýra diskinn sinn back to basics. Svo er ekki.
Gerði mér dagamun og fór í Skífuna (af öllum plötubúðunum, fer mjög mjög sjaldan þangað) til að fá að hlusta á Christinu. Maður fer bara ekki í 12 tóna eða smekkleysu og biður um Christinu... veit ekki einu sinni hvort tónlist hennar fái að koma þangað inn... ef ég væri búðareigandi, jú, þá náttúrulega gæti ég ekki verið með allar plötur heimsins.

En hvað um það, á meðan ég sat á barstólnum, með heyrnartólin að hlusta á Christinu þá kom inn maður sem spilaði tölvuleiki bara rétt svona á meðan ég var þarna... hlakka bara til að fara að æfa mig í tölvuleikjum í SKífunni.

Góða helgi fallega fólk.

Verst er, á stund sem þessari, þegar við erum búin að standa í 1 klukkustund og 10 mínútur við það að þrífa vistarverurnar, að geta ekki fengið sér væna sígarettu.

Hér að ofan má sjá ýmislegt eins og rómantískan blómvönd, fallegan svepp og tunglið sem skein svo fallega á Þingvöllum þar sem ég fór í stafaþrautina sem var hluti af æsispennandi ratleik í náttúrunni sem er náttúrulega bara snilldarhugmynd fyrir þá sem þurfa að hafa eitthvað að gera í náttúrunni. Gekk aftur í barndóm þegar ég fékk að sofa heima hjá vinum mínum í Kópavogi sem elduðu afar gómsæta smjörsteikta bleikju en trikkið er víst að hella smá ólífuolíu út í smjörið svo það brenni ekki allt við.

Lemming er góð mynd og danska myndin Sápa er það líka. Kannski nánar um það seinna, en nú verð ég að fara út að kaupa mjólk. kveð að sinni kát í hjarta.

I-IIIII=III--

vindhviðu síðustu viku tekur að lægja.

Lyklavöldin eru komin í hendur góðs manns en í dag er fyrsti í án atvinnu og því er ég enn að jafna mig. Annars er atvinnan mín hin, skólinn, rosa spennandi þessa dagana og ég er að byrja að taka viðtöl. Með gleði og trega kveð ég vinnustaðinn. Nýir tímar framundan.

Fór á frábæran fyrirlestur um list hjá þýskum heimspekigaur Georg W. Bertram sem mér langar að skrifa um en nenni ekki núna, hjá honum er málið bara að ekki sé hægt að skilja list á hlutlægan hátt og að hún geti verið skilin sem sjálfsþekking. Já ég held ég elski list.

Við þingsetningu í gær mótmælti ég ásamt svona 29 manns fyrir framan Alþingishúsið. Þar stóðu lögreglumenn og -konur heiðursvörð sem felur "hebb tú þrí for, hebb tú snú" í sér. Gasalega leið mér örugglega við að sjá lögregluna geta snúið sér á tá og fæti í takt með hanska og vel greitt hárið. En herforinginn stjórnaði og öskraði leiðbeiningarnar eins og maður sér í her-bíómyndunum.

Vort daglegt brauð er mynd á alþjóðlegu kvikmyndahátíðinni sem er mjög sérstök fyrir þær sakir að ekkert er talað í henni og tilbúin tónlist er ekki notuð, heldur einungis við þau raunverulegu/umhverfis hljóð sem áttu sér stað við tökur myndarinnar. En myndin gefur mjög góða sýn hvernig maturinn sem við látum ofan í okkur (og þá allra helst Evrópubúar) er búinn til. Myndin byrjaði hægt og ég bjóst ekki við miklu en að lokum var ég farin að kúgast yfir öllu ógeðinu. Ætla ekkert að fara að lýsa því í smáatriðum, en maður hugsar sig kannski aðeins um hvaðan ólífurnar og paprikurnar og kjúklilngarnir og fiskflökin koma næst... ég er allaveganna mjög glöð yfir að hafa séð þessa mynd því verandi borgarstúlka hef ég ekki mikla tilfinningu yfir því hvað þarf að gera þegar maður slátrar kú, ræktar sólblóm, fer í sérstakan eiturefna hvítan galla með gasgrímu til að úða grænmetið, elur grísi eða tínir tómata. Sér í lagi þegar það er gert í þessum iðnaði þar sem magnið og hraðinn skiptir öllu máli en gæði vöru og siðferði við vinnslu er ekki tekið með í reikninginn.

Á sama tíma og Vort daglegt brauð vakti upp ógeð hjá mér á öllum þeim ,,venjulega" ólífræna mat sem maður borðar dags daglega þá beinir það augum mínum til heilaþvottastöðvanna, því hvernig hafa fyrri kynslóðir komist af án þess að borða einhvern svaka vottaðan mat sem kostar grilljón krónur? Þá er ég ekki frá því að markaðsöflin skipti líka miklu máli í þessum efnum sem öðrum, skammtar orðnir stærri, unnin matvara algengari, lífrænn matur verður hluti af stéttskiptingu samfélagsins því ekki hafa allir kost á að kaupa lífrænt, tímaskortur til eldamennsku almennur vegna vinnuálags o.s.frv. Kannski bara vítahringur sem verður að brjóta, kannski bara hægt, borða hægt...

góðir hlutir gerast hægt.

shakira shakira

langar að hlusta á nýja back to basics disk Christinu Akíleiru.
Sá viðtal við hana í tímariti í bókabúðinni þegar ég þurfti að brúa bilið milli tímasetninga og var heldur brugðið því af þremur blaðsíðum af spurningum snerust aðeins nokkrar spurningar um tónlistarsköpun hennar. Hinar voru allar eitthvað um kynlíf kynlíf kynlíf og kossa sem hún svaraði á mjög dipló hátt. Vanalega finnst mér kynlíf gott og kossar líka, en ekki undir þessum kringumstæðum. Hvaða tónlistarMAÐUR er spurður út í kynlíf sitt þegar hann er í viðtali að kynna plötu?

annars er það bara tebollinn eftir vaktina og ég fylltist gæsahúð þegar ég sá allt fólkið streyma niður laugaveginn. En því miður sá ég það bara í sjónvarpinu sökum vinnuskyldu sem vonandi fer bráðum að ljúka enda einn góður maður í sigtinu sem vænlegur kandídat. Djöfull myndi ég fíla að plebbarnir segðu bara stopp! 2 dagar í að skrúfað verður frá krönunum, þokkalega yrði það mest hipp og kúl í öllum heiminum.... þá myndu sko allir koma og skoða Ísland - góðanótt

timinn og sveitin

p: ,,ég hringi þá í þig eftir hálftíma"
ég: ok, bæ.

klukkustund og 20 mínútur líða.

ég: jú, sæll, ég talaði við þig í morgun, hélt kannski að ég hefði gefið upp vitlaust símanúmer... (bara til að vera kurteis og hafa sökina ekki hjá honum)
p: ég var einmitt að fara hringja í þig, heyrðu, ég hringi aftur í þig eftir svona 2-3 mín...

VIð erum að tala um samtal við pípulagningarmann á meðan kúkurinn syndir um í klósettinu og bíður eftir að honum sé hleypt út í sjó... Píparinn ætlar semsagt að koma í dag, gat ekki sagt hvenær... sem er bömmer en hann kemur og lagar.

Í alvörunni þá er enginn kúkur í klósettinu, en niðursturtið gerist með skúringarfötu fullri af vatni.
Þegar vatn er tekið af húsum sérstaklega með gömlum lögnum, gerist það að ryð og annar skítur fyllir sigti og aðra króka og kima vatnsleiðslanna. Þess vegna þarf píparinn að koma og laga. Samt reyndum við skötuhjúin án árangurs. Maður getur ekki gert allt, en það að sturta niður með fötunni hefur sett stemninguna fyrir því sem koma skal, sveitaferð á morgun. JIbbýjei.

bleik rigning

álpappírinn gaf frá sér skerandi hljóð þegar ég renndi fatinu inn í ofninn, lokaði honum og leit upp út um gluggann. Birtan sem streymir inn er dökk bleik appelsínugulrauð. Dómsdagur í nánd? Sumir vilja halda því fram. En ég sver það, grá gatan endurspeglar þessa birtu sem gerir hana bleika.

Annars er vatnslaust í bili. Hitti boxerhund í dag sem heitir Bóbó. Sjónvarpsdagskrákvöldsins lítur svona út: er antm lworld.

status

hjarta spaði tígull lauf
þú ert með opna buxnaklauf
gosi drottning kóngur ás
ég er með bilaðan rennilás

kvenna vinna kvenna

Gunnlaðarsaga í Hafnarfjarðarleikhúsinu:
Mjög góð leikmynd, vel nýtt rými, sérstaklega þar sem leikararnir eru allir inná allt leikritið. Lýsingin stórglæsileg. Hljóðið ágætt, soldið hátt stundum, þá á ég við hátt þannig að áhorfandi (ég) á fyrsta bekk heyrði ekki texta leikaranna. Kannski átti ég ekkert að heyra, eða kannski er ég orðin heyrnarlaus gamlingi. Sagan. Já, leikgerð uppúr sögu Svövu Jakobsdóttur. Hef ekki lesið þá sögu, en gaf mér fyrirfram að þetta væri saga kvenna þar sem áherslan væri á kraft og styrk kvenna í heimi karla sem hafa verið látnir skapa (heims)söguna. Hefði viljað sjá meira gert úr því, meira pólitískt. Það að Dís/Gunnlöð er inni á stofnun/fangelsi gefur samt ágæta mynd af því hversu fljótt konur eru stimplaðar geðveikar ef þær detta ekki ákkúrat inn í normið. Það hvernig sagan var sögð á sviðinu gekk frekar vel upp þrátt fyrir ruglingslega sögu sem flakkar um í tíma og rúmi. Á stundum lá mér við hlátri þegar gyðjurnar voru túlkaðar sem brjálaðar/geðveikar týpur og hljóðið var ískrandi vangefið. Og hvað var með bera gaurinn (Óðinn)... hangandi úr loftinu (komið nóg af því)... Leikurinn var yfirhöfuð ágætur, sálfræði/löggan kom mjög vel á óvart sem og Anna og Dís. Búningar fínir og einfaldir, Hár og smink látlaust. Ágætis skemmtun.

Nú tekur líka ágætis skemmtun við. Matarboð í startholunum. Rauðvínsglögg í glasi og gleði í hjarta. Heví vinnuhelgi framundan. Sagði upp störfum í dag. Fór með formlegt útprentað bréf, enda ríkisstofnun. Vil prófa að vera bara lærikona á námslánum (í fyrsta skipti sem ég mun fara inn í það batterí og kominn tími til) og einbeita mér að því enda að byrja rannsóknarstörfin á þessari önn. Þannig að ef einhver veit um einhvern sem langar að ríkið borgi sér fyrir 70% vinnu (þar sem þú getur nýtt tímann vel fyrir þig sem vegur upp á móti lélegum launum) á mjög svo lifandi og litríkum vinnustað, endilega hafið samband.

Góða helgi gott fólk.

zzzzzz

í nótt dreymdi mig tvíburana í Blonde Redhead.

dæmi um konur

er ekki ber en afhenti konu mörg ber í tveimur pokum, jánkaði við annarri og sjálfsgagnrýni hennar um að hún liti illa út og hún hló að mér, neitaði enn annarri um svefnpillu og bauð magnýl í staðinn og sú síðasta sagðist oft rugla bara, þ.e.a.s. segja bara rugl og velti því fyrir sér hvort hún hafði gefið símanúmer sitt upp rétt.
Þetta voru konurnar í vinnunni.
Konurnar í yoganu sögðu mest lítið. Lýstu helst bara gleði í orðum og gáfu frá sér jákvæða strauma eftir tímann.

Núið er fínt og fullorðins, sötra róandi te, næstum því búin að læra allt fyrir morgundaginn og ætla snemma að sofa.

tungl

kvöldið eftir að tunglið var fullt dreymdi mig tunglið sjálft. Það var í aðalhlutverki draumsins og það var farið að minnka aðeins en geislar þess féllu á hvítt landslag sem hafði ekkert að geyma nema dúnmjúkar hæðir og hóla.

Mæli með grænmetismarkaðinum í Mosfellsdal, þar fær maður brakandi ferskt fallegt grænmeti beint frá bóndanum á góðu verði á laugardögum. Mjög gott.

Mæli líka með grein Sigríðar Þorgeirsdóttur heimspekings um náttúruna í Mogganum í dag. Þar benti hún m.a. á það að oft gleymdist að taka fram að efnahagslegur ávinningur af virkjunum eins og Kárahnjúkum væri lítill, að ,,illa" væri talað um útlenska mótmælendur sem létu sig alheiminn varða en á sama tíma væri allt í lagi að aðrir útlendingar fengu landið gefins. Hún benti líka á að hægt væri að vera náttúruverndarsinni á Íslandi án þess að vera þjóðernissinni og það kunni ég vel að meta.

Í gærkvöldi eldaði kanadískur kokkamaður fyrir okkur og fleiri góða hér heima. Ansi hressandi. Það lítur út fyrir að skella verði í hrekkjavökupartý í lok okt með búningakeppni og öllu. Seinast þegar umræddur kokkamaður fékk verðlaun í slíku geimi, þá var það fyrir að túlka Stephen Hawking, að sjálfsögðu í rafmagnshjólastól. Byrjið að hugsa, hanna og plana gott fólk.

LittleBritain og The Mighty Boosh eru búnir að reyna að létta mína lund(a) undanfarna daga. no puffin for me. Reykleysið gengur vel en var næstum því búin að fá mér smók í gærkvöldi... no no no no no lungun mín eru svo miklu glaðari og síðan byrjar yogað í næstu viku, hlakka til að sjá hvort mikil breyting verður á öndunaræfingunum. Lifið heil í friði.

ólekkert

Spennan eltir mig á röndum þessa dagana...

í sundi í morgun fékk einn eldriborgarinn aðsvif svo hringja þurfti á sjúkrabíl.
Eftir mikið skraf um það í heitapottinum komu upp önnur umræðuefni eins og leikfimi. Þá komst ég að því hvernig eldri konur (þroskaðar konur) tala um vinkonur sínar í tilefni þess að vinkonan var að sýna leikfimi með leikfimihópnum sínum, það var eitthvað á þessa leið:
1: hún bara að sýna þessa skemmtilegu leikfimi og með sinn stóra rass...
2: Já, hann er nú heldur ólekker...

Hingað til hefur andlit laugardagsbófans alltaf skotist upp í huga mér á kvöldin þegar ég er að fara að sofa. Heldur óþægilegt, tilgangslaust og ég skil bara ekki af hverju. Þarf að vinna í því að láta þetta andlit hverfa úr huga mér, ég vil ekki hafa það. Síðan þarf ég líka að safna öryggi upp á nýtt. Líður soldið eins og í blöndu af tölvuleik og sækóþriller...

Vona að þessi dagur verði mér og ykkur góður, enda spáð sól og einni skúr síðdegis skv. heitapottinum. (er skúr kvk.?)

not so smooth criminal

Hér kemur krimmasaga laugardagsins þar sem ég var við vinnu í húsinu. Fyrir þá sem nenna ekki að lesa, þá náðist húsbrjóturinn sem náði ekki að koma neinu þýfi undan.

Um klukkan 14 sér samstarfskona mín mann á vappi í kringum húsið, íklæddan svörtum jakka með röndum á ermum og í rauðum skóm. Hún segir hann grunsamlegan, jafnvel reynandi að brjótast inn í bíla á planinu.

2 starfsmenn hússins koma inn á svið úr bakhúsi, sjá baksvipinn á manni uppi í ljósaklefa. Einn gerir ráð fyrir að þetta sé nýr ljósamaður og spáir ekki meira í þetta, hinn fer upp í ljósaklefa og býður góðan daginn og maðurinn svarar ekki, heldur fer niður í stúku austanmegin. Þá fer einn starfsmaðurinn og hittir mig í búri bakdyravarðar og saman förum við að leita að manninum. Í góðar 40 mínútur göngum við um húsið án þess að verða vör við nokkurn mann. Samstarfsfélaginn heldur aftur til starfa og ég hverf aftur í búrið og geri ráð fyrir að maðurinn hafi komið sér út úr húsinu í gegnum dyrnar úr austur-turninum út á plan. Hugsa síðan lítið meir um þetta, en fer þó í nokkra styttri túra um húsið til að athuga hvort allt sé ekki með kyrrum kjörum sem það og er. Ekki fór ég sérstaklega inn í kjallarann á þessum styttri túrum og er eiginlega hálf-ánægð með það eftir á, sérstaklega í ljósi þess að maðurinn hefur líklega eytt dágóðum tíma þar við ýmsa skringilega iðju (eins og t.d. að grandskoða allt, endurraða undirskálum o.þ.h.).

Um hálf-fimmleytið hringir samstarfskona mín í mig úr mötuneytinu og biður mig að athuga hvort fartölvan hennar er á sínum stað í eldhúsinu í kjallaranum. Það geri ég og sé fartölvuna á gólfinu í bakpokanum, alveg eins og hún hafði lýst því.

Um klukkan hálf sjö hringir sama kona í mig neðan úr kjallara og segir fartölvuna vera horfna. Ég fer niður til hennar þar sem hún er í miklu uppnámi. Hún kíkir með lykli inn í búningsherbergi starfsfólks kjallarans og sér rauða skó og svartan jakka á gólfinu og mjög sterk lykt er í herberginu. Hún lokar, við förum upp, ég sný við og næ í veskið hennar og lykla sem hún hafði haft með sér ofan úr eldhúsi og uppi í búri bakdyravarðar hringi ég í lögregluna í annað skiptið þann daginn og tilkynni að í nú hafi eitthvað horfið og bið lögregluna um að koma á vettvang.

Við setjumst út á tröppur og reynum að slappa af, ímyndum okkur að þjófurinn sé á bak og burt og bíðum eftir lögreglunni. Án þess að margar mínútur líði, sé ég mann ganga á miðri Lindargötunni framhjá Jónshúsi og beygja niður Skuggasund. Hann var klæddur í rauða skó og jakka með röndum. Þá hringi ég aftur í lögregluna og segi að ég elti innbrotsþjófinn og bið um að lögreglan flýti sér sem hún og gerir en þá hafði ég séð manninn beygja til hægri út Sölvhólsgötu. Manninum var náð í Skuggahverfinu.

Það sem gerðist á eftir líktist mest æsispennandi lögguþætti í sjónvarpinu. Rauðu skórnir mannsins voru notaðir fyrir þefhundinn til þess að finna út hvar maðurinn hafði látið tölvuna frá sér. Það kom þó ekki í ljós fyrr en löngu seinna að tölvuna hafði hann falið inni í skáp í kjallaranum, þar sem hann faldist sjálfur á meðan við vorum að bardúsa í kringum búningsherbergið þar sem hann hafði farið úr skónum og jakkanum, líklega til að slappa af. Honum datt ekki í hug að fá sér ný föt, en nóg var af fötum í þessu herbergi og síðan laumaðist hann út á meðan við fórum upp til að hringja í lögguna. Löggan þurfti a.m.k. að heyra söguna þrisvar sinnum (þrjár mismunandi löggur báðu okkur um söguna). Tæknideild lögreglunnar kom með skjalatösku og myndavél og tók fingraför, skóför, munnvatnssýni og myndir. Húsbrjóturinn hafði gætt sér á heilli ananas-dós (opnuð með hníf) þriggja mánaða gamalli köku og tveggja daga gömlu kaffi á meðan hann var við iðju sína. Vinna lögreglunnar í húsinu tók u.þ.b. 3 klukkustundir. Öllu mögulegu (og ómögulegu(dæmi: súkkulaðirúsínur, dömubindi og ýmis konar snúrur)) þýfi hafði verið safnað á ákveðna staði og fært til. Á meðan vinnu lögreglunnar stóð töluðu þeir saman (eini kvenkynslögregluþjónninn var sú sem var með hundinn sem hafði lokið vinnu sinni á þessum tímapunkti) en þegar mest var voru 6 lögregluþjónar (blanda af tæknideild og rannsóknarlögreglu og fíknó) á staðnum, og báru saman sögur úr vinnunni auk þess sem nafn húsbrjótsins kom fram og búseta. Það fannst mér nokkuð svakalegt, enda ímyndaði ég mér að persónuupplýsingar sem þessar væru trúnaðarmál.

Þetta mál verður semsagt höndlað sem svo að ógæfumaðurinn sé húsbrjótur, þar sem hann náði ekki að koma neinu þýfi undan. Hann var í klefa um nóttina og skv. Fíknó var ekki hægt að tala við hann sökum ástandsins sem hann var í, en það yrði gert á morgun (í gær sunnudag) og seinni hluta sunnudagsins tóku starfsmenn hússins eftir tveimur mjög grunsamlegum mönnum standandi við sama stað og húsbrjótur gærdagsins hafði farið inn um, en annað fólk en starfsfólk hússins hefur ekkert að gera þar. Þess vegna ímynda ég mér að þegar húsbrjóturinn hafði losnað frá lögreglunni hafi hann frætt vini sína um hvernig hann komst inn...

haustveiðar

Eftir að hafa farið eldsnemma í sund fór ég á bókasafnið og þaðan út í fjöru. Þar var háflóð og sólin skein, og lítill vindur. Það var yndislegt að sitja og horfa og hugleiða þangað til selurinn skaut upp kollinum og horfði í kringum sig. Ég var fljót að stökkva á fætur og gera viðvart, með tralli og hæi svo selurinn myndi nenna að sýna sig betur og kannski leika við mig. Hann virtist alveg til í það og fór upp á sker. Þá tók ég upp haglarann og skaut í skerið til þess að fæla hann af því í von um að hann myndi koma nær fjörunni svo ég gæti tekið hann af betra færi. En hann lét sig hverfa af skerinu vitlausu megin, þannig að ekkert varð úr selveiðum mínum í dag. Vinsamlega athugið, ég myndi aldrei veiða meira en ég gæti notað.

Þetta er búið að vera yndislegur dagur. Ég er kát og glöð. Besta fólk umkringir mig og er mér gott, styður mig og styrkir. Því er ég þakklát. Í sundinu var mér hugsað til B&B á búgarðinum í Svíþjóð og sendi ég þeim mínar bestu kveðjur. Helgin bíður spennt eftir mér, með Ljósanótt í Reykjanesbæ og Pakkhús Postulanna. Það væri ekki úr vegi að fá sér vínglas í tilefni dagsins og jafnvel skella einu aubergine á grillið með geitaosti. LIfið heil.

friction

gengur ekki vel að blogga, en gengur aftur á móti vel að reykja ekki. Það er gaman.
Það er aldeilis fínt að vera byrjuð að vinna. Jákvæðnin skiptir máli hvort sem það er heima fyrir, á vinnustað, í skólanum, eða bara hvar sem er. jájákvæðninborgarsig.
Skólinn byrjar í næstu viku, þannig að þangað til verð ég ekkert of stressuð, ekki það að ég sé hin stressaða týpa en samt er soldið skrítið að reykja ekki. Hugur minn rasar og rasar dagsdaglega. Mér finnst ég ekki geta slappað af í sófanum og chillað feitt og mér finnst maturinn alveg sérstaklega bragðgóður. En ætli nýjabrumið af því að reykja ekki eigi ekki eftir að hverfa eftir skamman tíma?

Eftirfarandi bækur í góðu standi til sölu:
Friction: An Ethnography of Global Connection eftir Tsing.
Development Anthropology eftir Nolan.
Development Fieldwork eftir Scheyvens & Storey.
Localizing Knowledge in a Globalizing World ritstýrt af Mirsepassi, Basu og Weaver.
Imperial Eyes: Travel Writing and Transculturation eftir Mary Louice Pratt.

auf wiedersehen

Á tónleikunum í Colombia Halle í gærkvöld komu fram Broken Social Scene, Nada Surf og Calexico. (ok. verð að viðurkenna það, og eitt þýskt upphitunarband sem ég bara man ekki hvað heitir, því ég heyrði bara 2 óspennandi lög með þeim). Bannað að skilja útundan.

Nada Surf

Ég þekkti tvö lög með þessu bandi líklega úr fjölmiðlum og bjóst við argasta poppi. En þá er svo gaman að láta sér koma á óvart og fara með opnum og frjálsum hug. Vissulega var Nada Surf hreinlega leiðinlegt áheyrnar á köflum. En nokkrum sinnum fóru þeir á gott djamm-flæði og þá var gaman. Söngvarinn/gítarleikarinn minnti mig á Beck á sínum yngri árum, þ.e.a.s. í útliti og í fjarskanum inni í sal að sviðinu. Formaðurinn bað fólk vinsamlega um að vagga sér til hliðanna í einu lagi (dansa) og jafnvel klappa með viðlaginu. Áhorfendur tóku vel í þá bón og húrruðu, en þegar allir voru sveittir að vanda sig við að vagga til hliðanna, þá gleymdi ég að hlusta (því ég var að vanda mig svo mikið við að verða við bóninni og vagga mér eins og allir hinir) og lagði við hlustir og komst að því að lagið væri frekar leiðinlegt fyrir minn smekk. Það lét mig hugsa um sambandið eða vansambandið milli listamannanna á sviðinu og áhorfenda. Það er raunverulegt, líkamlegt bil á milli (upphækkuð svið, herskurður (á stærri sviðum) og girðing og öryggislið). Síðan er það bilið milli þess að vera að koma fram sem skemmtikraftur, listamaður o.þ.h. og þess að vera kominn á staðinn sem áhorfandi, áhangandi, aðdáandi, til þess að berja listamanninn augum og það sem hann býður uppá. Nóg um bil í bili.

Broken Social Scene

Þessa skemmtilegu hljómsveit þekki ég betur og hef alltaf verið forvitin um að vita hvað gerist næst. (á morgun hætti ég að reykja, jibbý) Þarna var blásarasveitin í góðu formi, söngkonurnar komu allar sínu vel til skila, Feist átti þó salinn enda vinsæl hér á slóðum, hinir leikararnir stóðu sig vel í því að skipta um hljóðfæri og 2 trommusett sem nutu sín vel (en ábyggilega erfitt að vera á sviði með 2 háværum trommusettum, eller hvad? veit ekki sjálf) Sólógítarleikarinn kom með skemmtileg tilbrigði við að smella saman fingrum. Sýni það kannski einhvern tímann. Það fyndna við þetta er að á meðan tónleikunum stóð fannst mér hljómsveitin hafa verið betri, e.t.v. hrárri fyrir 2 árum á Hróarskeldu. Eða var það þremur árum? Nenni ekki að reikna. En í gærkvöldi stóð hún uppúr.

Calexico - engin mynd því þegar hún steig á stokk var ég orðin mjög mjög þreytt í fótunum og í hausnum á mér því ég ílengdist á karaókí-kvöldinu á mánudaginn. Sá ekki alveg sjarmann. Lúðrasveit. Mér finnst soldið leiðinlegt hvað ég er eitthvað neikvæð, en ég velti því einmitt fyrir mér í gærkvöldi hvort smekkur minn hefði breyst, hvort ég væri orðin gömul, hvort ég gerði meiri kröfur til listamanna, hvort ég gerði meiri kröfur til sjálfrar mín sem áhorfanda... Til að gera langa sögu stutta létu spænskættuðu lög Calexico mig dansa. Síðan fór ég heim.

Núna aftur á móti er staðan þessi: Fela Kuti kominn á fóninn. Búin að pakka öllu sem ég þarf ekki að nota næstu stundirnar. Held af stað á morgun í bílnum hans Gero. Fer í matarboð á eftir, síðasta kvöldmáltíðin í þetta skiptið, með góðu fólki. Niðurstaðan: Búin að vera mjög ánægð hér. Stefni á það að koma hingað aftur, jafnvel til lengri tímadvalar, sátt með mína vinnu sem hefur farið fram í góðu flæði. Ætli haustið sé komið? Veit ekki einu sinni hvenær skólinn byrjar, en byrja að vinna á mánudaginn. Bless í bili Berlín.

Pönketi pönk

Ný umfjöllun um pönkstelpur í mannfræðilandinu
.

das Wetter heute

skrítið hversu lipur orðaforðinn um veðurfar verður fyrst um sinn. Tala allir um veðrið?

Sumarfríið var skemmtilegt. Mér finnst líka samt eiginlega alltaf annars skemmtilegt... Hjólin með upp í lest og þ.a.l. auðvelt að skoða sig um. Í Rostock var Spa í boði. Í fyrsta sinn á ævi minni fór ég í heilsulind (Bláa Lónið fyrir norðan og sunnan ekki tekið með). Það var gott. Kannski of gott. 3 mismunandi tegundir gufubaða þar sem typpi og píkur gengu um og slöppuðu af án textíls... skiltin segja að hér sé svæði án textíl-efna.... nudd og andlitsbað og allskonar böð.

Jostein Gardner (höfundur Veröld Soffíu) segir Ísrael hafa falsað tilverurétt sinn, stundi ethnic cleansing og myrði börn. Jú, náði Ísrael ekki 70 börnum einu sinni með einni sprengju? Gardner þurfti síðan að biðjast afsökunar á ummælum sínum sem hann gerði með hálfum hug.

Komin með miða á Calexico, Broken Social Scene og Nada Surf á þriðjudag.

Kveðjustund: til allra þeirra sem skrifa komment því mér þykir vænt um það og til brósa og tánna hans tengdó (hann gerði grín að þessu og sagði hann hafa verið að merkja sér stað í kirkjugarðinum...)

es regnet

úti rignir og rignir og rignir.
Þótt flestir gluggar séu hálf lokaðir, þá heyrist alltaf tónlist úr öðrum íbúðum. Red Hot Chilli Peppers er einhver að spila núna, síðasta sunnudag var það Frank Sinatra. Í staðinn býð ég Mikah 9 velkominn í hljóðheim minn með rappi/hipphoppi (ekki nýjustu plötuna þó). ,, so strong is the whole universe........"

Það þýska fólk sem ég hef umgengist að undaförnu er allt frábært. Hér er gott að vera. Allir mjög stundvísir sem mér líkar mjög vel. En Daniel (frá Hamborg) var einmitt að klára skólann og skoðaði hvernig (staðlaðar) hugmyndir um menningu eru kynntar á vettvangi viðskipta og almannatengsla. Notaðist við Gramsci og kenningar hans um Hegemóníu (e.hegemony), sem ég kann illa að þýða. Samt var þetta ekki djók með stundvísina. En þar sem ég er ég, vil ég ekki gleypa það að allir Þjóðverjar séu stundvísir frekar en þeir séu allir nískir. T.d. hef ég ekki hitt neinn nískan. Kannski með því að vera að skrifa um þetta hér er ég að viðhalda þessari hugmynd um að Þjóðverjar séu stundvísir, eða bara að gera grín af henni, eða kannski skiptir það sem ég skrifa ákkúrat engu máli. Ekki misskilja, ég er ekki að væla hérna. Ég er að tala um í víðara samhengi...

á morgun fer ég í þriggja daga ferðalag. Rómans í Rostock.
Sá bókina Rummungur Ræningi á þýsku, sama koverið og heima. Man bara ekki hvernig þetta útleggst á þýsku. En bókin var góð, allaveganna í minningunni.
hvað eru mörg err í því?

veislubruðkaup

Hef mikinn áhuga á að vita hvernig hægt sé að gera svona falleg listaverk sem má borða og njóta, og tók því myndir til þess að varðveita lúkkið... Enginn þorði að byrja á hjartakökunni.



Og ein af hinum nýgiftu í lokin að dansa. Þetta var frábær veisla sem endaði í heljarinnar rokkabillý dansorgíu.


Fengum annars leiðinlegar fréttir um hádegisbil, tengdó-Wilfred missti 4 tær af hægri löpp (allar nema litlutá) í sláttuvélaslysi. Held að ekki hafi verið hægt að bjarga tánum sem lágu dreifðar á vígðu landi (hann var að hjálpa til við að hreinsa til í kringum kirkjuna í þorpinu). Voðalega á fóturinn á honum eftir að líta skringilega út. Kannski væri bara betra að taka litlutá líka af... svona fyrir lúkkið... Og hvað með jafnvægið? Kannski verður hann með staf það sem eftir er? Getur maður ekki alveg labbað með 6 tær? Að öllu gríni slepptu sendi ég strauma yfir hafið og vona að hann jafni sig fljótt, en hann var enn í aðgerð áðan.

das Maedchen + das Fraulein = die Frau?

Ný umfjöllun um Ladyfest í mannfræðilandinu mínu.

Að lesa ýkt spennó rannsókn um pönkara(stelpur). Segi frá því síðar.
Annars bara ást og friður.

diediedender

dagarnir líða hratt. Áttaði mig á því að það væri kominn laugardagur í Verslunarmannahelgi. Sendi stuðning til verslunarfólks. En er ekki allt opið hvort sem er á mánudaginn?

Ég er glöð og þakklát í vindinum og regndropunum sem slæðast með. Hef alltaf verið hrifin af því sem Ry Cooder gerir og er núna að hlusta á Chavez Ravine. Upprunalega var það tónlistin við kvikmyndina Paris, Texas sem kom honum á kortið hjá mér. Núna er hann voða mikið í því að spila tónlist með hópum fólks víðsvegar í veröldinni og gefa út til að leyfa hinum kapítalíska/oríentalíska heimi að upplifa. Annars var uppáhaldshljómsveitin mín í gær Spaceman 3 (phsychadelískt rokk) og síðan spilar Gonzales frá Kanada undurfallega fyrir mig á píanó (solo piano heitir diskurinn) en ég veit ekki alveg hvað hann er að gera með því að spila bara einn á píanó. Hvar eru mörkin? Hversu langt má poppmenningartónlistarmaður fara inn á klassísku brautina til þess að það virki?

Mental memo nr. 1: Já, ég hlakka ennþá til að hætta að reykja.

Fór á markaðinn í morgun og verslaði kræsingar svo ekki sé meira sagt. Allskonar dæmi til að borða með brauði. Voða mikið úrval af allskonar heilsusamlegum ídýfum fyrir brauð. Umm, lecker. Ferskt grænmeti og brakandi ávextir. Ferskt pasta og pylsur. Það er gaman.

Ég gæti faðmað allan heiminn...

das Bild

Það getur verið mjög hressandi eins og varð raunin nú síðastliðna helgi að fá sér tónlistarlega fullnægingu. Þá á ég við að upplifa lifandi tónlist á einbeittan, náinn og opinskáan hátt. Berlínarfestivalið var uppi í sveit, haldið við kjöraðstæður. Það féllu meira að segja nokkrir dropar, hægt og rólega, til að kæla fólkið niður. Á vettvangnum mátti m.a. finna risastórt hesthús, svín og ýmis konar fugla í búrum. Line-uppið var ekkert spes fyrir mína parta, en þar báru af Stereo Total, Powers og já, The Ravonettes... og þá hlýtur að vera fokið í flest skjól. Stereo Total áttu mig algjörlega og ég tapaði mér í dansi sem hristir einmitt vel upp í þessari sumarorku sem stundum vill allt hægt og hljótt sökum hita. Fyrir partýtryllt franskt/þýskt popp gat maður ekki annað en hrist skankanna, sem þurfti þó að gerast á mjög nettan og krúttlegan hátt sökum þess hversu hipp og kúl tónlistin virkilega er. Powers var hrátt og gott (international líka, Berlín/NY/?) og The Ravonettes spiluðu einstaklega þétt og vel....b leaaaaaa þau voru einfaldlega bara of kúl á sviði, en tónlistina myndi ég aldrei kaupa mér.



Náttúruna má líka finna í stórborginni. Og gleðst ég yfir því að geta hjólað í heilan dag án þess að þurfa að fara sömu götuna tvisvar. Einnig finnst mér gott að eiga athvarf í görðum borgarinnar þar sem maður getur fengið sér pínu grasorku í gegnum tærnar sem vanalega eru skítugar af mengun gatnanna. En naglalakkið bregst ekki og felur sorgarrendurnar.



Eftir tuttuguogfjóra daga hætti ég að reykja og hlakka til. Þá verð ég búin að reykja í næstum því nákvæmlega 10 ár sem þykir gott hér á bæ. Ég á einfaldlega betra skilið. Á morgun er spáð þrjátíuogátta stiga hita.

Hugur minn er líka í Líbanon, Lancaster og hjá manninum sem festist í lyftu um daginn. Jú og hjá þeim fjóru nýgiftu einstaklingum sem ég þekki og brátt vera þeir sex þegar ég fer í brúðkaup hér hjá Gero og Önnu. Megi sambönd ykkar dafna.
Ást og friður.

festivöl i fleirtölu

í þessum töluðu bíð ég eftir ökumanninum sem ákvað að gefa okkur far á B erlínarfestivalið sem byrjar í dag. Tónlist tónlist tónlist. Hlakka til. Er búin að pakka niður epli. Og myndavél.

1 epli á dag kemur skapinu í lag. Og gefur manni fullt af vítamínum.

Annars er líka ladyfest hér í byrjun ágúst. Tónlist, list og kvikmyndalist og alls konar list og verknaðir meðal þess fólks sem púar á tvíhyggjuna í kyngervum mannanna. Þ.e.a.s. gender-benders, transgender o.fl. svona orð... Meika stundum ekki flokkunina hjá fólki, af hverju þarf fólk alltaf að vera að flokka allt?
Hvernig væri að lifa í óflokkuðum heimi? Eða allaveganna með óflokkuðu fólki? Fólki með hjarta.

Ok. bæ.
(p.s. er sérlega glöð þar sem ég var úti í góðum rigningarskúr í morgun og er viss um að gróðurinn sé líka mjög glaður)

feinkost

vellystingar og vingjarnlegheit.
Úr stofunni hljómar tilbrigði við lesnar auglýsingar á Rúv með útlenskum hreim, soldið eins og biluð plata... en náin sambúðin gengur vel. Það mætti næstum segja of vel. Kona eins og ég sem leitar eftir árekstrum í mínu persónulega lífi en reynir að leysa úr þeim hjá öðrum. Þá má næstum segja að mánudagskvöld séu orðin karókí kvöld. Reyndi við Ice Ice Baby (með Vanilla Ice), en gekk ekki nógu vel. Billie Holiday, Aretha Franklin og Queen runnu aftur á móti út úr barka mínum eins og bráðið smér. Ótrúlega er gaman í karókí. Ég elska það. En bara í litlum klefum. Meika illa sviðið. Allavega eins og er. Var að ljúka við ævisögu Chet Baker, þ.e. punkta sem hann skrifaði sjálfur niður. Ekki einhver ævisögurritari/fan sem einblíndi á dópið og ruglið. Þó Chet minn hafi verið á kafi oft á tímum. Hann lýsir semsagt dvöl sinni í hernum, hvernig hann varð tónlistarmaður og hvernig hann hitti fólk o.þ.h. á sinn hátt, í stuttum köflum á mjög ljóðrænan og einfaldan hátt.
drrrriiinnggg.... hallo, wer ist es? Es is den Max
Nú eru gestirnir komnir, en þar sem við búum á 5. hæð tekur það alltaf smá tíma að fólkið komi inn, mjög hentugt.
Góðar stundir.

das Neon.

Svitinn sem sprettur út alls staðar, sérstaklega á höndunum, gerir þær sleipar á lyklaborðinu. Kannski tölvast fólk í heitu löndunum með hanska. Púðurhanska.

Hér skiptast dagarnir mínir svona:
Fyrri hluti dags. Til klukkan sex.
Seinni hluti dags. Eftir klukkan sex.
Nótt.

Mér finnst best að vinna við tölvuna seinni hluta dags. Smá menningarflæði byrjað.
Stundum er mjög heitt á nóttunni. Í gær fékk ég þær fréttir að það væri hitabylgja á Íslandi. Allt bara crazy. Hér er allt ekki crazy, bara frekar hægt og sveitt og skemmtilegt og þægilegt og fallegt og grænt og blóm og fiðrildi og rómans og ís.

Juliane fræddi mig á því að þessi vera (sjá mynd) sem kom í heimsókn í gær sé karlkyns moskítóflugan. Bítur ekki eins og konurnar sem eru miklu minni og ekki neon-grænar. Hvernig þær gera það, ekki spurja mig að því, sagði Juliane að lokum.

Í fyrrakvöld blés ég neon-lituðum sápukúlum sem voru misheppnað listaverk (að sögn listamannsins) á opnun hér í borg. Þær áttu að vera UV-næmar. Gjörningar, innstallasjónir og nútímalist, beint í æð. Hópur listafólks héðan og þaðan úr heiminum, þ.á.m. ein frænkan í Kanada. Cultural capital hvað? Er einmitt voða forvitin um hvernig fólk aflar sér menningar-inneign í nútímasamfélagi a la Bourdieu í dag. Er til há- og lágmenning?

Spinne - köngulo

orðaforðinn eykst daglega en í dag var mjög hægur dagur, ólíkt gærkvöldinu þegar hittingur á mánudagseftirmiðdegi varði þangað til seint um nótt. Hressandi. Þess vegna fór ég í dag út í búð að versla inn. Það tók 1 og hálfan tíma. Ég skil ekki hvernig það gerðist og ég gat ómögulega fundið venjulegt vatn í stórum flöskum í þessum stórmarkaði. Kannski varð ferðin svona löng af því að ég þurfti að lesa á allar vatnsflöskurnar sem eru af mjög mörgum gerðum.
Síðan veit ég hvernig ávaxtasnafs með heilum ávexti innan í flöskunni er búinn til. Flaskan (tóm) er hengd á hvolf í tréð, yfir peruna. sem er ungri og agnarsmárri troðið inn um gatið og síðan vex hún bara og vex upp inní flöskuna. En þó líklega töluvert hægar en samferðafélagar hennar sem allir vaxa niður (þyngdarlögmálið) og þ.a.l. verður hún (peran sem vex inni í flöskunni) ekki eins stór.

Lítið hefur borið á berum konum á þakinu hér fyrir utan gluggan síðan seinast.

aber sehr gut

schöne Wochenende sagði konan við mig í bakaríinu í morgun og ég fattaði ekki baun að það væri föstudagur og bastilludagurinn í þokkabót.

Helstu fréttir eru þær að sushi-pizzan var æði. Ég myndi setja inn mynd ef ég ætti hana. Kannski þarf ég bara að fá mér svoleiðis aftur til þess að geta tekið mynd. Í gær var ég á fullri ferð yfir stór gatnamót með umferðinni á hjólinu. Þá heyrði ég kallað nafnið mitt... og tilviljanirnar láta á sér krauma jafnt hér sem annars staðar. Ég gat ekki stoppað né litið við enda að vanda mig að hjóla úti á götu. Loksins gat ég snúið við almennilega og þurfti alveg að hjóla langt tilbaka til að komast að því hver væri að kalla nafnið mitt úti á götu í stórborg. Var það þá ekki hún Maríanna í glæsilegasta sumarkjól úti á miðri götu. Ekki hafði ég hugmynd um að hún væri hér að spóka sig í vikutíma en skemmtilegt, ef ekki nokkuð kvikmyndalegt. Það væri þá líklega bara fyrir kjólinn.

Vinur nr.2 - konan á kaffihúsinu í röndótta bolnum.

Annars tók ég Foucault einmitt eins og ég vildi taka hann í dag. Nokkuð svöl átök þar á ferð. Áttaði mig á því að hann er snillingur og sýruhaus. Sjá nánar fyrir áhugasama á Mannfræðilandinu. Nú þarf ég ekki að hugsa meira um hann í bili.

Það er fullt af fuglum hér sem ég sé ekki en heyri og þekki ekki. Spurði meira að segja ein Berliner hvort það væru nokkuð uglur hér á ferð í skóglendunum því ég gat alveg hreint ímyndað mér að ég hafði heyrt ugluhljóð. Hann spurði hvort það hefði nokkuð verið dimmrödduð dúfa.

Ein Unterricht. Jetz muss ich viele Worter schreiben weil ich will aber gerne gut Deutsch kennenlernen. Bei Alexanderplatz haben Sie alles umgetauscht. Da gibt es viel Kaos und viele Katerpillars. Immer, wenn ich dort gehe, bist die Platz im keinen Ordnung aber immer viele Leute. Vielleicht wird es besser. Man weisst es nicht. Dann, gestern war es ein Madchen ohne Kleidung auf dem Dach draussen die ich durch der Fenster sehen könnte. Seine Busen war nicht grosse. Sie war leider nicht sehr sexy. Sonnenbade ist vielleicht nicht die korrekte Wort, aber sie ist am Dach gewesen fur lange Zeit, ohne Kleidung, in die Sonne. Sie hat nicht getanzt. Ruf-mich-an.... schnell ... ich komme ...

Síðan eru einmitt mjög skrítnar sjónvarpsauglýsingar hér. Klam kklám klám k´kllllám selur þvottaefni?

slow - motion - langsam

held jafnvel að líkami minn sé farinn að venjast pínulítið hitanum. Ekki þó svitanum. Fórstu út að vitanum?
Ég ætla að fá mér sushi-pizzu í kvöld.

eða þýðir langsam kannski leiðinlegt? locker er kannski orðið sem ég er að leita að... bíðum nú við, athugum

hægur: leicht, bequem, langsam; og ofar á sömu síðu:
hægðir : Stuhlgang, tregar hægðir: Verstopfung.

Friður og ást í hjarta

immer gut

staðan: Hverju hvíslaði gaurinn í eyra Zidane, sem fékk hann til að skalla hann í brjóstkassann? Upp komu hugmyndir á borð við: mamma þín er hóra, ég fór upp á konuna þína sem er fínasta pía o.s.frv. Allt tengt konum... En ég hélt með Frakklandi. Í dag hef ég heyrt White Stripes-stefið margsinnis sungið af oftast karlmönnum sem eru líklega að fagna sigri Ítala.

Úti er niðamyrkur einhverjar pöddur láta heyra í sér í skóginum hérna fyrir utan (sem telur kannski 4 5 hæða há tré umlukin af 6 hæða húsum). Buxunum hef ég rennt upp á hné sökum hita. 34 stig á morgun.
Í spilaranum spilast Final Fantasy. Mjög mikið drama og það er borg í Grikklandi sem heitir Drama.
Foucault hafnar Fyrirbærafræði. Mér finnst bæði flott, Foucault og Fyrirbærafræði.

eins zwei drei vier. Heute hab´ich viel gemacht. Wenn ich bin aufgestanden habe ich yoga gemacht. Dann trank ich 2 portioner Kaffee und ass ein bisschen yogurt und ein apfel. Foucault war bei mich die ganzen Tage, in meinem kopf, weil jext lese ich The Order of Things. Nachmittags bin ich zu Mitte gegangen mit mein liebling und das war sehr schön. Wir waren auch in einem restaurant und trank rot wein. Es war wunderbar.

ahoy hoy = var sú kveðja sem Graham Bell vildi hafa þegar fólk tæki upp símtólið.

hello = það sem Edison stakk upp á.

leben im Donner

Donner=þrumur
og eldingar og gífurleg læti útifyrir. Sko í þrumunum. Ekki í Þjóðverjunum. Búin að horfa á einn og hálfan fótboltaleik í lífinu mínu og það á mjög skömmum tíma. Mér fannst seinni leikurinn mun betri. Ekkert væl og hraður bolti. Jamm, hugtökin... Eftir að Þjóðverjar töpuðu sá ég marga fallast í faðma og gráta. Það var spes. Engin læti og löggurnar sem voru búnar að koma sér fyrir á hverju horni til að róa trylltan lýðinn eftir að Þýskaland ynni voru bara að chilla á hjólunum eða inni í bíl og ábyggilega hlusta á leikinn í talstöðvunum sínum.

Í gær voru 34 stig af hita. Þá svitnar maður og hitnar.

Hitti mann frá Sóvakíu í dag og hann gaf mér blað. Vinur nr. 1
En annars búin að hitta fullt af fallegu fólki og fara þar sögur helst af Carli sem heillar mann upp úr skónum á ensku og þýsku, 2ja ára gamall. Foreldrar hans eru sosem ágætir líka... ha ha ha þau eru útlensk og myndu aldrei skilja þessi skrif. En maður ætti kannski aldrei að segja aldrei. Ég stefni nefnilega að því að rifja þýskukunnáttu mína upp hér á strætum Berlínar og er strax byrjuð. Það er gaman og gengur vel. Takk fyrir kveðjurnar konur.

Einu sinni var ég hluti af hóp sem kallaðist La petite famille. Nú er einn búinn að bransa út og orðinn pabbi. Held maður bransi út þegar önnur kynslóð birtist. Veit ekki hvort hópurinn sé til enn í dag, en ef La petite famille á einhvern tímann eftir að hittast án nokkurs annars, t.d. inni á baði, þá veit ég að tekin verður mynd. Hamingjuóskir til litlu fjölskyldunnar.

crazy jane is back in my mind...

og nick drake syngur og spilar fyrir mig í þessum töluðu. Eftir annasama helgi er ég núna fyrst að róast niður enda alveg að verða tilbúin að fara. Búin að pakka fötunum, á eftir snyrtidót og dót til að leika sér með sem inniheldur 5bækur tölvu myndavél 1 stk tímarit og E621. Í fréttablaðinu í dag var frétt þess efnis að áætlaður fjöldi í miðborg Berlínar á morgun er 900,000. Krakkar, þið þurfið ekkert að taka svona vel á móti mér.

Velti því fyrir mér hvort ég eigi eftir að eignast nýja vini á 2 mánuðum. Hvað tekur það langan tíma að eignast nýjan vin? Hvenær kallar maður fólk kunningja og hvenær kallar maður fólk vini?

Þá var skellt í óvænta síðbúna afmælisveislu fyrir föður minn, sjötugan. Sækir vatn í mæjónesfötu niður í fjöru (semsagt sjó) og baðar psoriasis hendurnar sínar í því, ætlar að ná sér heilum á viku... það er markmiðið allaveganna í bili. Ráðist var í gerð heimildarmyndbands um þessa samkomu, þar sem hver og einn fékk m.a. að senda kveðju. Aðeins einum af 21 datt í hug að syngja afmælissönginn.

Blómin komin í pössun þar sem þeim líður strax vel.
Ég að fara í pössun til stórborgar og ég er sannfærð um að mér eigi strax eftir að líða vel.

faeinar stadreyndir

ég er ástfangin

ég er að fara að hlusta á djass með mömmu

ég á góða vini og fékk 2 góðar gjafir í gær

Þriðja gjöfin var 1. og 2. sería af Dallas þáttaröðinni. Veit ekki hvernig kvenhlutverkin eiga eftir að fara í mig... það kemur í ljós enda ekki byrjuð að horfa þó ég sé með stefið á heilanum.

Gengið frá og lokað í sumarfríi kl.14:36